เผยเช่าจวินขี่จักรยานนำหน้าไป เขาไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
“เช่าอู่ ถ้ากลัวก็กลับไปก่อนเถอะ อีกอย่างยังมีพี่น้องอีก 20 คนลาดตระเวนอยู่แถวนี้ พวกเขาทำได้ ข้าก็ทำได้”
เผยเช่าอู่ปกติเป็นคนไม่ยอมใคร แต่กลับกลัวความมืดเป็นที่สุด โดยเฉพาะตอนที่ออกมาโดยไม่พกไฟฉายสักกระบอก แม้จะขี่จักรยานก็ยังรู้สึกเหมือนมีคนตามอยู่ข้างหลัง
ตอนนี้ขี่มาไกลแล้ว ถ้าจะให้เขากลับไปที่พักคนเดียว เขาก็ไม่กล้าหรอก
“พี่ชายใหญ่ ข้าน้อยขอฝืนใจอยู่เป็นเพื่อนพี่แล้วกัน อีกอย่างหากเจอเรื่องอะไรจะได้ช่วยกันดูแล”
เผยเช่าอู่ปั่นจักรยานอย่างรวดเร็ว รักษาระยะห่างจากพี่ชายประมาณสองเมตรตลอดเวลา บางครั้งยังเหลียวหลังไปมอง ยิ่งใจไม่ดีก็ยิ่งหวาดกลัว แต่ว่าข้างนอกมืดขนาดนี้ เขากลัวจริง ๆ นะ
บางทีอาจเป็นเพราะเสียงจักรยานของทั้งสอง รบกวนสุนัขในบ้านหลังหนึ่งให้เห่าขึ้นมา โชคดีที่มันเห่าเพียงไม่กี่ครั้ง
กระทั่งทั้งสองขี่มาถึงตรอกมืดแห่งหนึ่ง จากสุดตรอกมีคนสองคนเดินสวนออกมา ทั้งคู่พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนิทสนม
ปฏิกิริยาแรกของเผยเช่าอู่คือคิดว่าเป็นเพื่อนทหารจากกรมทหารเดียวกัน ไม่คิดว่าพวกเขาจะออกจากสถานีตำรวจมาไกลขนาดนี้
“พี่ชายใหญ่ ด้านหน้าเป็นคนของพวกเรา”
แต่เผยเช่าจวินคิดมากกว่านั้น ตอนนี้สถานที่แห่งนี้ห่างจากสถานีตำรวจถึงห้ากิโลเมตร ต่อให้เป็นการลาดตระเวนก็คงไม่เดินมาไกลถึงเพียงนี้ และดูเหมือนพื้นที่ลาดตระเวนของพวกเขาจะเน้นที่โรงงานใหญ่และร้านค้ารอบสถานีตำรวจ ซึ่งมักเป็นเป้าหมายของพวกขโมยเป็นหลัก ที่นี่ห่างจากเขตตรวจตราหลักมากแล้ว