คนที่พูดกับเย่จื้อฟางไม่ใช่ใครอื่น คือเผยเช่าจวินพี่ชายใหญ่แห่งตระกูลเผยนั่นเอง แต่ครั้งนี้เขามาคนเดียว
ไม่แปลกที่เย่จื้อฟางดูไม่ออกว่าเป็นพี่ชายใหญ่ของตระกูลเผย เพราะผู้ชายสมัยนี้ส่วนมากทรงผมเหมือนกัน โดยเฉพาะทหารที่ไว้ผมเกรียนหมด แถมเย่จื้อฟางยังจำหน้าคนยาก จึงแยกพวกเขาไม่ออก
เย่จื้อฟางหันขวับ เอ่ยเสียงขุ่น "คุณเรียกฉันเหรอ"
เผยเช่าจวินเดินเข้ามาใกล้ เหตุที่เผยเช่าอู่ไม่อยู่ด้วย เพราะในหน่วยมีคนอื่นลากิจ เผยเช่าอู่จึงไปรับหน้าที่แทนทหารนายนั้นกับคนอื่นในการลาดตระเวน ฉะนั้นวันนี้เผยเช่าจวินเลยมาคนเดียว
"สหายเย่ คราวก่อนผมลืมบอกอะไรไป ถ้าออกนอกบ้านทีหลังให้คุณน้องอยู่กับคุณด้วยดีที่สุด ตอนนี้กรุงปักกิ่งไม่ได้สงบอย่างที่ตาเห็น เมื่อไม่กี่วันมีคนแจ้งความเรื่องค้ามนุษย์ ไม่ใช่แค่ลักเด็กแต่ยังล่อลวงผู้หญิงด้วย ต่อจากนี้เวลาไปไหนก็อย่าคุยกับคนไม่รู้จัก"
เผยเช่าจวินพูดเรียบเรื่อย เย่จื้อฟางไม่รู้ว่าทำไมสหายเผยถึงบอกเรื่องนี้กับเธอ
แต่ไม่ว่ายุคไหนการค้าเด็กและสตรีก็มีอยู่ทั้งนั้น พูดกันตามตรงก็เพราะบทลงโทษอาชญากรยังไม่เข้มงวดพอ
"อืม ฉันเข้าใจแล้ว ยังมีอะไรอีกไหม ถ้าไม่มีฉันจะกลับบ้านแล้ว"
เย่จื้อฟางคิดว่าตัวเองก็โตป่านนี้ ถ้าข้ามภพมาถึงยุคนี้ยังถูกแก๊งค้ามนุษย์ล่อลวงอีก ก็สู้เอาหัวชนตายดีกว่า
ตอนนั้นเอง เย่จื้อฟางก็เห็นว่าคนตรงหน้าหูแดง นี่มันอะไรกัน ตัวเองก็ไม่ได้พูดอะไรเสียหน่อย