แปดโมงเช้า นักรบทุกนายที่ออกไปปฏิบัติภารกิจภายนอกกลับมายังกรมทหารแล้ว นายพลจัตวาเป่ยยืนอยู่ ณ จุดสูงสุด เบื้องล่างเต็มไปด้วยผู้คนของกองพลน้อยทั้งหมด
รวมถึงข้าราชการฝ่ายอำนวยการ กองพันและกองร้อยรบ หน่วยที่ไม่ใช่การรบ หน่วยที่ไม่ใช่การรบได้แก่ หน่วยศิลปิน โรงพยาบาล คลังแสง ฟาร์ม การลดกำลังพลครั้งนี้ส่วนใหญ่จึงอยู่ที่หน่วยที่ไม่ใช่การรบ
นักรบที่ยืนอยู่ ณ ที่นั้นต่างมีจิตใจฮึกเหิม แต่ก็คล้ายกำลังรอฟังคำพิพากษา ทุกนาที ทุกวินาทีช่างยาวนานเหลือเกิน
“สหายทั้งหลาย รายชื่อผู้ได้รับผลกระทบจากการปลดประจำการล้านนายฉบับสุดท้ายลงมาแล้ว และขั้นตอนการออกจากกองทัพของคนเหล่านี้ก็เสร็จสิ้นเรียบร้อย อีกสักครู่จะนำรายชื่อส่งมอบให้ผู้บังคับกองร้อยและผู้บังคับการทางการเมืองแต่ละนาย สหายทั้งหลาย ผมรู้ว่าทุกคนก็ไม่อยากจากกรมทหารไป แต่นี่คือคำสั่งผู้บังคับบัญชา และเป็นผลลัพธ์ที่ผ่านการตรึกตรองและค้นคว้าวิจัยมาแล้ว แต่ผมอยากบอกกับทุกคนว่า ไม่ว่าทุกคนจะไปที่ไหน ขอให้จำไว้ว่ากรมทหารคือบ้านตลอดกาลของพวกคุณ และหวังว่าพวกคุณจะนำบรรยากาศอันดีงามของกองทัพกลับไปสู่บ้านด้วย” นายพลจัตวาเป่ยกล่าวพลางสะอื้นในลำคอ
ในรายชื่อมีข้าราชการฝ่ายอำนวยการบางส่วนที่ตนได้บอกพวกเขาไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ข้าราชการฝ่ายอำนวยภาพบางคนอายุใกล้สี่สิบปีแล้ว ใครจะคิดว่าสุดท้ายก็มีชื่ออยู่ในรายชื่อปลดออกเช่นกัน
หนทางในอนาคตของพวกเขาจะเดินต่อไปอย่างไรยังเป็นเรื่องไม่แน่ แถมยังปลดคนจำนวนมากถึงเพียงนี้ในคราวเดียว หน่วยงานราชการและหน่วยงานรัฐวิสาหกิจต่างๆ ก็ไม่สามารถจัดการคนจำนวนมากได้ในทันที คงมีบางคนต้องใช้เส้นสายหางานทำเสียแล้ว