ขณะที่หลี่จิ้งกำลังขึ้นบันได ผู้หญิงจากบ้านพักครอบครัวหลายคนเดินเข้าไปหาเย่จื้อเหิง พวกนางเห็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างเขากับหลี่จิ้งเมื่อครู่เช่นกัน
"พ่อหนุ่ม เธอกำลังคบหากับลูกสาวตระกูลหลี่อยู่หรือเปล่า? ข้าบอกให้นะว่าบ้านนั้นขึ้นชื่อเรื่องขี้เหนียวที่สุดในละแวกบ้านพัก ไม่เชื่อลองดูก็ได้ ถึงแม้คนในบ้านเขาจะเป็นพนักงานกันหมด แต่เวลาไปตลาดซื้อกับข้าวก็เสียดายเงินแทบตาย แม้แต่เนื้อสักนิดยังไม่ค่อยยอมซื้อ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งคือเมื่อก่อนพวกเราแนะนำหนุ่ม ๆ ให้หลี่จิ้งไม่น้อย แต่บ้านหลี่กลับบอกว่าจะหาลูกเขยร่ำรวย สินสอดอย่างต่ำต้องแปดร้อยหยวน แถมยังต้องมีทีวีสี ตู้เย็น เครื่องซักผ้าอีก ข้าว่าจะพูดก็พูดเถอะนะ นี่ไม่ใช่การขายลูกสาว ทำไมต้องเรียกร้องมากมายขนาดนั้น แล้วก็สินสอดนั่นยังจะต้องเก็บไว้ที่บ้านฝ่ายหญิงอีก มีบ้านฝ่ายชายที่ไหนยอมรับได้ล่ะ เธอว่ามันเป็นเหตุผลไหม?"
หลังจากผู้หญิงคนแรกพูดจบ ผู้หญิงอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ก็เสริมว่า "ช่างคิดนักนะว่ารูปงามดั่งเทพธิดา หลี่จิ้งก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง หน้าตาก็แค่นั้น"
"พ่อหนุ่ม ข้ามองว่าเธอก็เป็นคนธรรมดาเหมือนกัน แต่รูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ลูกสาวข้าเป็นครูโรงเรียนประถม ตอนนี้ก็ยังไม่มีแฟน ข้าว่าเข้ากับเธอได้ดี ไม่รู้ว่าเธอทำงานอะไร?" ผู้หญิงที่เริ่มพูดคนแรกกล่าว
เย่จื้อเหิงชำเลืองมองชั้นบน เห็นเงาคนอยู่ตรงหน้าต่างชัด ๆ แต่ดูจากท่าทางแล้วน่าจะเป็นพี่สะใภ้ใหญ่ของหลี่จิ้ง
