ฉู่เยว่เดินกลับไปที่เคาน์เตอร์คิดเงิน ตรงนั้นมีชั้นวางอุปกรณ์การเรียนหลายอย่าง ทั้งสมุด ปากกา แฟ้มใส่เอกสาร
ชั้นล่างสุดมีกล่องลวดเสียบกระดาษอยู่หลายกล่อง ฉู่เยว่หยิบมา 1 กล่อง แล้วเหลือบเห็นกล่องเย็บผ้าอยู่ข้างล่างด้วย จึงเก็บไปด้วย พอถึงวันสิ้นโลก เสื้อผ้าขาดง่ายเหลือเกิน มีเข็มกับด้ายไว้เย็บสองสามฝีก็ดีกว่าปล่อยให้ขาดวิ่น
ฉู่เยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเก็บกระดาษ ปากกา สมุด เทปกาว หมุดหัวโต ใบมีดคัตเตอร์ และของจิปาถะบนชั้นไปอีกส่วนหนึ่ง จากนั้นก็เดินต่อไปพลางหยิบลวดเสียบกระดาษมาดัดเป็นตะขอเล็ก ๆ
กลับมาถึงประตูบานเล็ก เธอสอดตะขอเข้าไปในรูกุญแจ ค่อย ๆ ลองขยับอยู่สิบกว่าวินาที ประตูก็เปิดออก
ฉู่เยว่ผลักประตูเข้าไป ยังไม่ทันก้าวเข้าไปข้างใน เงาดำก็ร้อง “โฮก!” แล้วพุ่งเข้าหาเธอ
ซอมบี้ที่ถูกขังอยู่ข้างใน!
ฉู่เยว่ชักมีดทำครัวเล่มใหม่ออกมา สีหน้าไม่เปลี่ยน แล้วฟันมันตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
มีดทำครัวเล่มใหม่ใช้ดีจริง ๆ ทั้งเร็ว ทั้งแม่น ทั้งแรง!
ซอมบี้ล้มลงตรงหน้าประตู แขนมีแผลเน่าเปื่อย ดูท่าคงบาดเจ็บแล้วหนีเข้ามาในโกดังก่อนจะกลายเป็นซอมบี้
หลังประตูมีบันไดทอดขึ้นไปยังชั้นสอง ฉู่เยว่ปิดประตู กำมีดแน่น แล้วเดินขึ้นไปอย่างระมัดระวัง
อาจเพราะเพิ่งเปิดเทอม โรงเรียนแถบนี้เจ้าของร้านจึงกักตุนสินค้าไว้มากเป็นพิเศษ ของในโกดังถึงได้กองพะเนินเต็มไปหมด
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับหม้อไฟพร้อมกินเรียงเป็นลัง ๆ ข้าวสาร แป้งสาลี น้ำแร่ นม เครื่องดื่ม โจ๊กธัญพืช รวมถึงไข่กับขนมและบิสกิตอีกหลายลัง ฉู่เยว่เก็บทุกอย่างที่จำเป็นไปจนหมด
นึกขึ้นได้ว่าพ่อชอบดื่มเหล้า เธอจึงเก็บเบียร์ เหล้าขาว และไวน์ไปอีกจำนวนหนึ่ง
พ่อฉู่เลิกสูบบุหรี่ตั้งแต่แม่ฉู่ตั้งท้องฉู่เยว่ แต่ในกระเป๋าเขามักมีบุหรี่ติดตัวอยู่เสมอ พอเจอใครก็จะหยิบออกมายื่นให้ ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนของเขาล้วนรักษาไว้ได้ด้วยบุหรี่เพียงมวนเดียว
ฉู่เยว่จึงเก็บบุหรี่หลายยี่ห้อให้พ่อไปด้วย
มองโกดังที่แทบไม่เหลือของ ฉู่เยว่ก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
มิตินี้เหมือนหลุมดำไม่มีผิด ไม่ว่าจะมีของมากแค่ไหนก็ใส่เข้าไปได้หมด