ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่อำเภอฮว่าหนาน แค่เจ็ดโมงเช้าแดดก็ร้อนเปรี้ยงราวกับไฟตก
หลังจากกินข้าวกับหลิวเฉิงเฉิงและซ่งเยียนเมื่อวาน เขาก็ไปหาหลิวเจียฉีต่อ
ครั้งนี้หลินเฟิงไม่ได้พาเธอไปร้านวิดีโอ แต่ตรงไปโรงแรมเลย สาวเจ้าปากบอกว่านัดเดทต้องหาที่ที่ไม่มีเตียง
แต่ร่างกายเธอซื่อสัตย์กว่าปากนัก และยังรุกหนักกว่าเดิมอีก
ตอนนี้แฟนสาวพวกนี้เขาฝึกสอนมาดีหมดแล้ว ยกเว้นหลิวเฉิงเฉิงที่เพิ่งเข้าร่วมใหม่
หลินเฟิงตื่นขึ้นมาจิบน้ำชา เดินมาที่โต๊ะคอม จางหมิ่นยุ่งอยู่กับร้านเถาเป่า
นิ้วเธอพิมพ์แป้นดังเปาะแปะ หลินเฟิงก้มลงหอมแก้มเธอ จางหมิ่นยิ้มหวาน “ตื่นแล้วเหรอ”
หลินเฟิงนั่งลงที่โต๊ะคอมตัวข้าง ๆ “อือ”
เขาซื้อคอมเพิ่มอีกเครื่อง ไม่งั้นสองคนใช้ไม่พอ
จางหมิ่นหันมามองเขา “อาหารเช้าอยู่ในหม้อ ยังอุ่นอยู่เลย ทำไข่นึ่งกับซาลาเปาให้”
หลินเฟิงพยักหน้า “เดี๋ยวกิน มีคนส่งอีเมลมา”
บนหน้าจอคืออีเมลแจ้งเตือนจากแพลตฟอร์มซื้อขายโดเมน
เขาเปิดอ่านทีละฉบับ ความง่วงหายวับไปทันทีเหมือนหิมะโดนน้ำร้อนราด
มีคนถามโดเมน 666.เลขเบิ้ล เสนอราคา 180,000
พวกทำเว็บพนันชอบแนวนี้สุด 180,000 ต่ำไป
เขาตอบกลับไป 280,000
อีกฝ่ายตอบทันควัน: ตกลง
หลินเฟิงเกือบสำลักควันบุหรี่ นึกว่าอีกฝ่ายจะต่อราคา ที่แท้ตอบรับโดยไม่ลังเลเลยสักนิด
เขาดูดบุหรี่สองสามคำ ตั้งสติ ตอบกลับว่า “ซื้อขายผ่านแพลตฟอร์ม” แล้วเลื่อนดูต่อ
ปากพึมพำ: “บ้าเอ๊ย เสนอต่ำไปรึเปล่าวะ”
อีเมลฉบับที่สองถาม yys ซึ่งย่อมาจากคำว่าผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์
อีกฝ่ายเสนอมา 80,000
หลินเฟิงตอบกลับไป 120,000
อีกฝ่ายลังเลอยู่สิบนาที สุดท้ายก็ตอบตกลง
ฉบับที่สาม ฝ่ายนั้นสนใจ baoxian
เสนอราคา 50,000
หลินเฟิงดูกวาดตาแล้วปัดทิ้งไปเลย
คำว่าประกันภัยเนี่ย แค่หาบริษัทประกันสักแห่ง เอ่ยปากก็หลักแสนหรือถึงล้าน