บ่ายโมงครึ่ง
หลินเฟิงขับรถขึ้นถนนฉางอัน มุ่งหน้าไปทางตะวันออก
หลิวเฉิงเฉิงนอนซบหน้าต่างรถมองออกไปข้างนอก "ถนนนี่กว้างจัง วิ่งพร้อมกันได้สิบเลนแน่ะ"
ซ่งเยียนพูดว่า "นี่คือถนนฉางอัน เวลาสวนสนามรถถังก็วิ่งผ่านนี่แหละ"
รถจอดที่ถนนหวังฝู่จิ่ง เขตตงเฉิง
หน้าร้านสาขาใหญ่ของเฉวียนจวี้เต๋อตกแต่งสไตล์โบราณคลาสสิก หน้าประตูมีคนต่อคิว ล้วนเป็นนักท่องเที่ยวที่มาเพราะชื่อเสียง
หลิวเฉิงเฉิงมองแถวที่ยาวเหยียด "กินเป็ดยังต้องต่อคิวอีกเหรอ เมืองใหญ่ไม่เหมือนใครเลยนะ"
ต่อคิวรอครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงคิวพวกเขา พนักงานพาเดินขึ้นไปชั้นสอง เลือกที่นั่งริมหน้าต่าง
หลินเฟิงเปิดเมนู สั่งอาหารชุดเป็ดเต็มโต๊ะ เป็ดปักกิ่งย่าง หัวใจเป็ดลวกไฟ เอ็นเป็ดราดมัสตาร์ด ตับเป็ดลวกน้ำเกลือ ซุปโครงเป็ด แถมกระเพาะเป็ดลวกและมันม่วงบดบลูเบอร์รีอีก
เชฟหั่นเป็ดเข็นรถเข็นเข้ามา สวมหมวกเชฟสีขาวสูง ใส่ชุดเชฟสีขาว
เขาหยิบมีดขึ้นมา ฝีมือมีดคล่องแคล่ว หั่นเป็นแผ่นบางราวปีกจักจั่น
หลินเฟิงสอนพวกเธอม้วนเป็ดกินกับแป้ง วางแป้งบนฝ่ามือ ทาซอสหวานบางๆ ใส่ต้นหอมซอยและแตงกวาเส้นสองสามเส้น คีบเนื้อเป็ดสองชิ้น ม้วนแล้วยัดเข้าปาก
ซ่งเยียนม้วนได้เรียบร้อย กัดคำเล็กๆ เคี้ยวสองที ตาเป็นประกาย "อร่อย!"
หลินเฟิงพูดว่า "ยังมีอีกวิธีกิน หนังเป็ดกับส้มเชื่อมเส้น จิ้มน้ำตาลทรายกิน"
หลิวเฉิงเฉิงลองแล้วร้องลั่น "ว้าว! กรุบกรอบ หวานมัน แถมออกเปรี้ยวนิดๆ อร่อยสุดยอด"