ทั้งสี่คนกลับมาที่ร้านบุฟเฟต์อาหารทะเลอีกครั้ง หลินเฟิงพาเสือกับสองสาวเดินเข้าไปด้านใน
ตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งทุ่ม ช่วงมื้อค่ำตั้งแต่หกโมงถึงสามทุ่ม ซึ่งเป็นช่วงที่อาหารมีครบที่สุด มาตอนนี้กำลังดี
เสือถูมือไปมา "โอ้โห บุฟเฟต์ราคา 188 หยวนต่อคน นี่มันหรูเกินไปแล้ว วันนี้ได้ลิ้มรสของดีจริง ๆ !"
หลี่น่ายิ้ม "หนูก็มาที่แบบนี้ครั้งแรกเหมือนกัน ขอบคุณพี่เฟิงที่พามาเปิดหูเปิดตา!"
หลินเฟิงโบกมือ "ควรไปขอบคุณคุณพี่ใจป้ำต่างหาก ฉันก็แค่หยิบยืมของเขามาทำบุญ"
สองสาวหัวเราะเพราะหลินเฟิง ซุนเสี่ยวลี่เดินมาคล้องแขนหลินเฟิงอย่างเป็นธรรมชาติ
เสือเห็นท่าทางก็เหลือบมองหลี่น่าข้าง ๆ แล้วจับมือหลี่น่าขึ้นมาทันที
หลี่น่าตัวแข็งแก้มแดง แต่ก็ไม่ได้ดึงมือออก ถือว่ายอมรับโดยปริยาย
ทั้งสี่คนเข้าร้านไปนั่งโต๊ะริมหน้าต่าง กลางโต๊ะมีเตาย่างสำหรับปิ้งเนื้อย่าง
พนักงานเสิร์ฟนำหม้อไฟเล็กส่วนตัวมาวางให้คนละใบ เอาไว้ต้มอาหารทะเลเองได้ด้วย
ร้านนี้ดีจริง ๆ มีโซนอาหารทะเล โซนเนื้อย่าง โซนอาหารญี่ปุ่น โซนอาหารร้อน โซนอาหารเย็น โซนผลไม้ โซนขนมหวาน อาหารจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
เสือถึงกับอึ้ง ชี้ไปที่โซนอาหารทะเลตรงปูที่กองพะเนินเหมือนภูเขาลูกเล็ก ๆ
"พี่เฟิงดูสิ! ปูตัวนี้ใหญ่จัง เหมือนแมงมุมยักษ์เลย"
"นั่นปูอลาสก้า นำเข้า" หลินเฟิงตบไหล่เขา "เปิดพุงกินให้เต็มที่ ไม่ต้องเกรงใจ"
"เฮ้ย... ไม่เกรงใจแน่นอน" เสือกลืนน้ำลาย หยิบจานแล้วพุ่งเข้าใส่
ซุนเสี่ยวลี่กับหลี่น่าก็ตื่นเต้นสุดขีด สองสาวคล้องแขนกันไปตักอาหาร คุยกันหัวเราะ
หลินเฟิงตรงไปที่กุ้งมังกรน้อย กุ้งหวาน ปลาแซลมอน