(ใครไม่เล่นเกมข้ามตอนนี้ไปได้เลย)
ยังไม่ทันที่หลินเฟิงจะได้รำพึง เสือก็ตะโกนลั่น
เฟิง พี่เข้าเกมเร็ว! ป๊อปคาร์ต! วันนี้ฉันต้องชนะแกให้ได้!
หลินเฟิงล็อกอินเข้าป๊อปคาร์ต แอคเคานต์ชื่อ [เบรกด้วยเสียงกรี๊ด] ถุงมือเขียวสองนิ้ว ใบขับขี่ L2
เสือเลือกแผนที่ "ฟอเรสต์แฮร์พิน" โค้งเยอะ เทคนิคเพียบ
หลินเฟิงใช้แพนด้า G3 เสือใช้โลหะผสม E2
นับถอยหลัง 3 2 1 เริ่ม!
หลินเฟิงออกตัวก็ขึ้นนำทันที ไม่นานก็มาถึงโค้งรูปตัวยูต่อเนื่องของฟอเรสต์แฮร์พิน
นิ้วของหลินเฟิงกดปุ่มลูกศรกับ Shift รัวๆ — กระชากรถกลับ จ่อด้วยมินิบูสต์ ดริฟต์เนียนๆ เรียบขอบ เต็มไนตรัสแล้วเร่งเลย
ดริฟต์ เติมแก๊ส เร่งต่อเนื่องเป็นลูกเดียว
เสือตามหลังแบบทุลักทุเล "ไอ้เหี้ย! แกแอบซ้อมมาวะ?"
หลินเฟิงไม่สนใจ เข้าโค้งยูที่สองก็ดริฟต์เรียบขอบสมบูรณ์แบบอีก ไนตรัสเต็มอีกรอบ
เร่งรัวๆ ไม่นานก็ทิ้งเสือหายลับไปเลย
รอบสุดท้าย หลินเฟิงนำที่สองสิบวิ (ที่สองไม่ใช่เสือนะ เสืออยู่อันดับสี่)
เข้าเส้นชัย! ที่หนึ่ง!
เสือปาหูฟังลงกับโต๊ะ "ไม่เล่นแล้ว! แกโกงชัดๆ! จบคนเดียวเลยนะแก"
หลินเฟิงยิ้ม จุดบุหรี่
"โกงอะไร นี่มันสกิล เข้าใจไหม?"
"เมื่อก่อนแกเล่นป๊อปคาร์ตไม่เก่งขนาดนี้นี่! วันนี้แกเข้าโค้งแบบไม่ชนเลยสักโค?" เสือทำหน้าตกใจสุดขีด
หลินเฟิงพ่นควัน "ฉันเข้าใจเองไม่ได้หรือไง?"
ในใจคิดว่า ฉันเล่นป๊อปคาร์ตมาหลายปี แกเพิ่งเล่นได้กี่วัน! สู้กับแกนี่ไม่ใช่การถล่มด้วยมิติที่สูงกว่าเรอะ?
เสือไม่ยอมแพ้ "มาเลย ออดิชั่น ฉันจะแข่งกับแก! ฉันไม่เชื่อว่าแกจะเทพทุกอย่าง!"
หลินเฟิงล็อกอินออดิชั่น เลือกเพลง "Spark" ของ Koyote
เสียงเพลง "Spark" ดังขึ้น ลูกศร "ฟิ้วๆๆ" หล่นลงมา นิ้วของหลินเฟิงกดแป้นลูกศร "ปั๊บๆๆ" ราวกับเป็นตะคริว
สเปซบาร์แทบกระเด็นเป็นประกายไฟ
Perfect! Perfect!
P×3, P×5, P×10, คอมโบ P รัวไม่หยุด!
จบเพลง หน้าจอแสดงผล All Perfect
เสืออ้าปากค้าง ขี้บุหรี่ร่วงใส่เป้ากางเกงก็ไม่รู้ตัว
แกนี่ยังเป็นคนอยู่ไหม?" เสือตะลึง
หลินเฟิงสะบัดมือทำเท่
แค่นี้เอง ฉันเร็วกว่านี้ได้อีก
สาวๆ ที่เล่นออดิชั่นอยู่ใกล้ๆ พากันมุงดู สาวผมเปียคนหนึ่งอุทาน
"ว้าว AP เลย เก่งจังเลย! ฉันทำได้แค่คอมโบ P ห้าอันเอง เธอ P ได้ทั้งเพลงเลย!"
หลินเฟิงยิ้ม "ซ้อมเยอะๆ ก็ทำได้"
สาวผมเปียหน้าแดง "เธอสอนฉันได้ไหม?"
เสืออยู่ข้างๆ ยุ "โอ้โห เฟิง... มีคนอยากให้พี่สอนเต้นแล้ว!"
หลินเฟิงไม่สนใจเขา หันไปพูดกับสาวผมเปีย
"แอด QQ ไว้ เดี๋ยวว่างๆ จะสอน"
สาวน้อยตื่นเต้นแอด QQ หลินเฟิง
เสือข้างๆ บ่นเปรี้ยว "ทำไมไม่มีสาวขอ QQ ฉันบ้าง?"
หลินเฟิง "ก็เพราะแกหน้าเหมือนหมี"
เสือ "..."
----
เล่นถึงสามทุ่มกว่า เสือเปิดเมิ่งหวนซีโหยว หลินเฟิงขยับเข้าไปดู
เสือเล่นตัวละครต้าถังกวนฝู่เลเวล 69 ชื่อ [Wan Chai ~ Ho Nam]
ของธรรมดา การฝึกธรรมดา สัตว์เลี้ยงก็ธรรมดา
หลินเฟิงขมวดคิ้ว "เฮียเสือ ไอดีแกนี่ไม่ไหวเลยนะ เลเวล 69 ดาเมจแค่นี้?"
เสือเกาหัว "ฉันก็ไม่ค่อยเป็น เล่นมั่วๆ ของแพง ซื้อไม่ไหว"
หลินเฟิงจับเมาส์ ดูคลังและกระเป๋าของเสือ ดูราคาของในเซิร์ฟ
เขาชี้หน้าจอ "ฟังฉัน ตั้งแต่นี้ไป แกวิ่งเควสส่งของ วิ่งวงล้อ วิ่งส่งของทุกวัน เงินที่เก็บได้อย่าเอาไปใช้สุรุ่ยสุร่าย ให้กักตุนผลไม้สีรุ้งไว้"
เสืออึ้ง "ผลไม้สีรุ้ง? ไว้ย้อมเสื้อมีประโยชน์อะไร?"
หลินเฟิงมั่นใจ "ตอนนี้ผลไม้สีรุ้งลูกละ 150,000 อีกเดือนนึงขึ้นอย่างต่ำ 300,000 แกกักตุนไว้ 100 ลูก อีกเดือนขายออก กำไรสุทธิ 15,000,000"
ปี 2006 อัตราเงินเมิ่งหวนประมาณ 1,000,000 = 10 หยวน
150 หยวนสำหรับเด็กนักเรียนก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้วก็ได้มาฟรีๆ พอดีเหมาที่เหยเหมินได้ทั้งเดือน
เสือตาโต "ไอ้เหี้ย! จริงดิ?"
หลินเฟิงชี้หนังสือสกิลสัตว์ "ฉันเคยหลอกแกตอนไหน? คอมโบขั้นสูง จู่โจมคริติคอลขั้นสูง ลอบโจมตีขั้นสูง ก็กักตุนไว้ ตอนนี้ถูก อีกหน่อยราคาพุ่งเท่าตัว"
เสือผงกหัวรัวเหมือนไก่จิกข้าว "จัดไป เอาที่แกว่า"
หลินเฟิงดูของเสืออีก "อาวุธของแกนี่ขยะชัดๆ พรุ่งนี้ไปซื้อของง่ายๆ ที่ดาเมจ 400 ขึ้นไป ประมาณ 2,000,000 ฉันออกเงินให้"
เสือเก้อเขิน "เฟิง ไม่ดีมั้ง ใช้เงินแกตลอด"
หลินเฟิงตบไหล่เขา "ฉันกับนายเป็นพี่น้องกัน อย่าพูดแบบนี้ ต่อไปมีให้นายหาเงินได้อีก"
เสือซึ้งใจสุดๆ "สมเป็นเพื่อนรักฉัน"
หลินเฟิงยิ้ม ไม่พูดอะไร
ในหัวเขาคิดว่า ชาตินี้ จะไม่ทำให้เสือเดือดร้อนอีกแล้ว ชาติก่อนเสือทะเลาะวิวาทเพราะตัวเอง ต้องจ่ายค่าเสียหายแล้วยังนอนคุกอีกเจ็ดวัน ความเสียใจพวกนี้ต้องชดใช้คืน
----
เที่ยงคืน ในร้านเน็ตมีแต่พวกเหมาเล่นทั้งคืน
ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นสิบเจ็ดสิบแปด บางคนเป็นนักเรียน บางคนเป็นเด็กกึ่งนักเลง
แต่ละคนคาบบุหรี่ จิบไป่หลี เล่นเกม ปากก็ด่าพึมพำ
พ่อแก! ไอดีเยว่เสวี่ยเจียงหูฉันโดนแฮก
มาเลยๆ ซีเอส จัดไป ดัสทู ฉันเป็นตำรวจ
พวกเล่น World of Warcraft ตะโกนลั่น
"แทงก์ยึดไว้! DPS อย่าโอที!"
"ฮีลเติมแทงก์! อย่ามัวดูดาเมจ!"
"ไอ้เหี้ย! ดับหมดแล้ว ไปวิ่งเอาศพ"
หลินเฟิงพิงเก้าอี้ มองทุกอย่าง ใจอบอุ่น
นี่แหละชีวิตวัยรุ่น ไม่มีหนี้บ้าน ไม่มีหนี้รถ ไม่มี KPI ไม่มี 996
มีแค่ร้านเน็ต บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ลูกแพร์ขาว และกลุ่มเพื่อนซื่อบื้อ
แล้วก็... สาวๆ สวยธรรมชาติเต็มท้องถนน
เสือข้างๆ กำลังกินบะหมี่ ดู "มังกรหยก" ที่กำลังฮิต
ปากก็ด่า "พ่อแก! โมโหฉันชิบ เสี่ยวหลงหนี่ว์โดนอิ่นจื้อผิงเอาไปกิน"
หยางกั้วนี่ก็ควายชัดๆ ไอ้เหี้ย โมโหฉันจริงๆ
เสือเห็นหลินเฟิงจ้อง "แกกินบะหมี่สิ! มองฉันทำไม? เดี๋ยวมันจะเกาะกันเป็นก้อน"
พูดจบ เขากระซิบ
ฉันโหลดวาก้ามาแล้ว เดี๋ยวดึกๆ มาดูด้วยกัน ที่ฉันโหลดนี่มัน...
พูดไม่ทันจบ พวกผมเหลืองแถวหน้าลุกขึ้นอย่างหัวเสีย
"ใครโหลดหนังโป๊วะ? ทำไมแล็คจัง? เน็ต!"
เสือรีบนั่งลงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังถลึงตาใส่ไอ้ผมเหลืองนั่น
หลินเฟิงส่ายหัวยิ้มๆ เปิดเบราว์เซอร์ พิมพ์ที่อยู่เว็บ
หน้าแรกของ NetEase ปี 2006 โฆษณาเต็มไปหมด แตกต่างจากสไตล์เรียบง่ายของปี 2026 ลิบลับ
เขาอ่านข่าวทีละข่าว ยืนยันไทม์ไลน์
"ทางรถไฟชิงไห่-ทิเบตเปิดใช้ตลอดสาย"
"ฟุตบอลโลกจัดที่เยอรมนี"
หลินเฟิงปิดหน้าเว็บ เปิด QQ Space เขียนไดอารี่ มีเพียงประโยคเดียว
2006 ฉันกลับมาแล้ว
เขาพิงเก้าอี้ จ้องหน้าจอ มุมปากมีรอยยิ้มลึกซึ้ง