ทั้งสี่คนกลับมาที่ห้อง มองหน้ากันไปมา
ห้องนอนหลักมีเตียงขนาด 3×3 เมตร ใหญ่พอให้สี่คนนอน แต่ไม่มีใครขยับ บรรยากาศอึดอัดเหมือนครั้งแรกที่นัดบอด
หลิวเฉิงเฉิงเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหว: "พวกเรายืนทำอะไรกันอยู่นี่? ยืนเป็นเสาเรอะ?"
ซ่งเยียนกัดริมฝีปาก: "ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ"
"ฉันไปด้วย" หลิวเจียฉีเดินตามไป
"งั้นฉันก็ไปด้วย!" หลิวเฉิงเฉิงวิ่งตามหลังไปติดๆ
ทั้งสามคนเบียดกันเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนประตูปิด ซ่งเยียนโผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่ง จ้องเขม็งไปที่หลินเฟิง และพูดทีละคำอย่างเน้นหนัก:
"ห้าม... แอบ... ดู"
หลินเฟิงยกมือทั้งสองข้าง: "ฉันเป็นคนแบบนั้นหรือไง?"
"แกน่ะใช่" ทั้งสามคนพูดพร้อมกันเป็นเสียงเดียวกัน
ประตูดัง "ปัง" ปิดลง
เขายืนอยู่ข้างเตียง ฟังเสียงฝักบัวดังมาจากห้องน้ำ ปนกับเสียงหัวเราะและกรีดร้องของสาวๆ ทั้งสาม
"ซ่งเยียน แกสาดน้ำโดนฉันเต็มตัวเลย!"
"ว้าว! เจียฉี ดูไม่ออกเลยนะ! ตัวเท่านี้เลยเหรอ?"
"ของเธอก็ไม่เล็กนี่!"
"หลิวเฉิงเฉิง อย่าเบียดสิ!"
"เจียฉี ช่วยถูหลังให้หน่อย..."
หลินเฟิงกลืนน้ำลายลงคอ
เสียงฝักบัวกับเสียงคุยกันของพวกเธอ เหมือนอุ้งเท้าแมว คอยเขี่ยหัวใจเขาทีละนิดๆ
เขาเดินวนไปวนมาขมวดคิ้วอยู่ข้างเตียง
ในหัวมีเสียงเล็กๆ ร้องว่า "นายสัญญาไว้แล้วนะ"
อีกเสียงหนึ่งตะโกนว่า "สัญญาน่ะห่าอะไร"
ภายในสามวินาที เขาก็ถอดเสื้อผ้าตัวเองจนเกลี้ยง เผยรอยยิ้มลามก
ถ้าไม่เอาเลยตอนนี้ จะเรียกว่าลูกผู้ชายได้ยังไง?