ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบเช่นนี้ เสียงฝีเท้าของพั่งพั่งกลับชัดเจนเป็นพิเศษ สายตาของผู้ชมทุกคนเคลื่อนไปตามจังหวะก้าวของเธอ ก่อนจะหยุดลงที่ชายหนุ่ม
“!!!”
“อ๊ากกก ฉันรู้อยู่แล้ว รู้อยู่แล้ว!”
“คืนนี้นอนไม่หลับแล้ว คู่ที่ฉันเชียร์ได้คู่กันแล้ว ฮ่า ๆ ๆ”
“คู่ที่ฉันเชียร์ไม่ได้คู่กันแล้ว ฮือ ๆ ไม่เอานะ!”
“เฮ้อ สายตาของผู้ชายอีกสามคนเหมือนจะแทงใจฉันให้ตายเลย”
......
ชายหนุ่มอีกสามคนได้ยินชัดเจนว่าพั่งพั่งหยุดอยู่ด้านหลังใคร สีหน้าของพวกเขาจึงหม่นลง
……
【ตอนฟู่เยี่ยนเจ๋อ】
พั่งพั่งมองแผ่นหลังของชายหนุ่มตรงหน้า แม้ดูเหมือนไม่รู้สึกรู้สา แต่ร่างกายกลับเกร็งไปทั้งตัว เธออดยิ้มขำไม่ได้
เธอยื่นนิ้วชี้เรียวยาวจิ้มแผ่นหลังแข็งตึงของเขาเบา ๆ เสียงนุ่มละมุนเอ่ยว่า “ยืนนิ่งทำไมล่ะ หันมาสิ”
แววตาของฟู่เยี่ยนเจ๋อหม่นลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมา
เมื่อเห็นใบหน้าน่ารักมีเสน่ห์ของหญิงสาว หัวใจของเขาพลันหยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ จากนั้นก็เต้นรัวดุจเสียงกลอง
เสียงแสดงความยินดีของทีมงานดังขึ้นข้างหู
“ขอแสดงความยินดีกับแขกรับเชิญคู่เดียวของซีซันนี้ที่จับมือกันสำเร็จจากรายการ ‘ชั่วขณะแห่งใจหวั่นไหว’ ค่ะ”
คราวนี้ฟู่เยี่ยนเจ๋อเพิ่งได้สติ ในชั่วขณะนั้นเขาทำตามหัวใจตัวเอง โอบหญิงสาวที่กำลังยิ้มมองเขาอย่างไม่วางตาเข้ามาในอ้อมแขนอย่างแผ่วเบา
“เชี่ย นี่เป็นภาพที่ฉันดูได้จริง ๆ เหรอเนี่ย”
“ประธานฟู่ ในที่สุดก็เอากับเขาแล้วสินะ!”
“ท่านประธานฟู่สมกับเป็นคนพูดไม่เก่ง แต่เก่งลงมือทำจริง ๆ”
......
อ้อมกอดนั้นอยู่เพียงชั่วครู่ เขาค่อย ๆ ปล่อยพั่งพั่งออกจากอ้อมแขน ใบหน้าเรียบเฉยกลับเผยให้เห็นความอ่อนโยนและความทะนุถนอมที่มีต่อคนตรงหน้าได้อย่างง่ายดาย
“ขอบคุณที่เชื่อใจผมนะ พั่งพั่ง”
ขณะนั้นเอง เสียงผู้ชายทุ้มใสไพเราะอีกเสียงก็ดังขึ้น “พั่งพั่ง”
พั่งพั่งหันกลับไป เห็นกู้ฉือและชายหนุ่มอีกสองคนยืนอยู่ข้างเขา
เวินชูหลี่เอ่ยขึ้นก่อน “ขอให้เธอมีความสุขนะ พั่งพั่ง”
พั่งพั่งเก็บรอยยิ้ม ก้มหน้าลงแล้วกล่าวเสียงขรึม “ขอบคุณที่ชอบฉันนะ ขอโทษด้วย”
กู้ฉือไม่ชอบเห็นเธอไม่มีความสุข ต่อให้เสแสร้งก็ไม่ชอบ เขาชอบให้เธอซุกซนและน่ารักมากกว่า