คนทางซ้ายคือเย่หลิง เธอสวมเดรสเกาะอกสั้นสีเขียวเข้ม แผ่นหลังเปิดเปลือยให้เห็นครึ่งหนึ่ง รูปร่างไม่ได้ผอมเพรียว แต่มีส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน ดูเซ็กซี่ไม่น้อย
ส่วนพั่งพั่งที่คล้องแขนขวาของเธอสวมเดรสสั้นคล้องคอสีชมพูอ่อน กระโปรงเรียบง่าย ไม่ได้เปิดเผยเนื้อหนังมากนัก แต่ก็ยังเผยผิวขาวเนียนให้เห็นอยู่ไม่น้อย
สีชมพูอ่อนจาง ๆ นี้ขับให้ผิวของเธอดูนุ่มเนียนละเอียด ส่วนเอวที่คอดเล็กกับชายกระโปรงซึ่งออกแบบมาอย่างพอดิบพอดีก็เผยให้เห็นเรียวขาสวยยาวได้อย่างง่ายดาย
วันนี้เป็นครั้งแรกที่พั่งพั่งเกล้าผมยาวต่อหน้าทุกคน เผยให้เห็นลำคอขาวผ่องกับไหปลาร้าสวยงาม ใบหน้ายังคงงดงามไร้ที่ติ ดวงตากลมโตเป็นประกาย ผิวพรรณอ่อนเยาว์ชวนให้ทะนุถนอม
“ฮิ ๆ พั่งพั่ง พวกเขาตะลึงกันหมดแล้ว ค่าการซ่อมแซมโลกขึ้นไปถึง 25% เร็วขนาดนี้เลยนะ ฉันนี่ตาถึงจริง ๆ”
เจ้าแมวดำตัวน้อยเดินย่องตามหลังพั่งพั่งลงบันได ขาทั้งสี่อวบป้อม ศีรษะกลม ๆ เชิดขึ้นอย่างภาคภูมิใจ
ซ่งอวี่ไป๋มองพั่งพั่งที่กำลังเดินมาทางนี้อย่างเหม่อลอย ถึงขั้นได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นเร็วขึ้นอย่างชัดเจน
แต่แล้ว...เขาก็มองไปยังอีกสามคน แววตาที่เวินชูหลี่ทอดมองพั่งพั่งนั้น เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี
ครั้นหันไปมองกู้ฉือที่นั่งเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่ริมสระว่ายน้ำ เขากำลังเท้าคางมองพั่งพั่ง ทว่าอ่านแววตาไม่ออก
บางทีอีกฝ่ายอาจสังเกตเห็นสายตาของเขา จึงเหลือบมองมาแวบหนึ่งอย่างเรียบเฉย ก่อนจะก้มหน้าลง
ส่วนฟู่เยี่ยนเจ๋อยังคงไร้สีหน้า มองตรงไปข้างหน้าอย่างครุ่นคิด
เมื่อเห็นว่าผู้เข้าแข่งขันทั้งแปดคนมาครบแล้ว ทีมงานก็ประกาศกติกา “ปาร์ตี้ริมสระคืนนี้จะแบ่งเป็นคู่ ๆ ฝ่ายหญิงจะจับฉลากเลือกแขกรับเชิญชาย จากนั้นแต่ละคู่จะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังสองชั่วโมง”
“ฮ่า ๆ งั้นก็แปลว่าทุกคนจะได้เห็นคนอื่นด้วยสิ ฉันชอบอะไรที่ชวนกระอักกระอ่วนแบบนี้แหละ”