ลู่จื่ออันยิ้มหวาน ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า “หยางหยาง ฉันเห็นว่าคุณติดต่อกับแขกรับเชิญชายทั้งสี่คนที่อยู่ที่นี่พร้อมกัน พวกเขาก็ส่งข้อความหาคุณมาตลอด รวมถึงชูหลี่ด้วย”
พูดถึงตรงนี้ เธอก็ชะงักไป สีหน้าดูคล้ายมีความน้อยใจอยู่บ้าง ก่อนจะถามว่า “พรุ่งนี้ก็เป็นคืนสารภาพรักแล้ว หยางหยางตัดสินใจไว้ในใจหรือยังคะ?”
ทันทีที่เธอพูดจบ แฟนคลับของเธอในช่องแสดงความคิดเห็นก็รีบช่วยรับลูก
“เสิ่นพั่งพั่งหว่านเสน่ห์ใส่แขกรับเชิญชายทุกคนเลย”
“เธอก็แค่ดอกบัวขาว ทั้งที่รู้ว่าจื่ออันกับสวี่เวยเวยชอบเวินชูหลี่กับฟู่เยี่ยนเจ๋อตามลำดับ ยังจะไปติดต่อกับพวกเขาอีก”
“เอ่อ มีความเห็นชวนงงเยอะมากจนฉันขี้เกียจเถียง กดรายงานแล้ว”
“ช่วยทำความเข้าใจหน่อย นี่เป็นรายการเรียลลิตี้หาคู่ ก็ต้องทำความรู้จักกันอยู่แล้ว ถึงตอนนี้เพิ่งผ่านไปแค่สี่คืนเอง ทำไมต้องรีบตัดสินใจด้วย”
“พวกคุณนี่แปลกจริง ๆ ลู่จื่ออันกับสวี่เวยเวยชอบเวินชูหลี่กับฟู่เยี่ยนเจ๋อก็จริง แต่ผู้ชายสองคนนั้นไม่ได้ชอบพวกเธอสักหน่อย ทำเหมือนพวกเขาคบกันแล้วได้ยังไง”
......
หยางหยางได้ยินแล้วชะงักไปเล็กน้อย
จากนั้นดวงตาคู่งามใต้แพขนตายาวที่บดบังอยู่เล็กน้อยก็เอ่อคลอด้วยหมอกจาง ๆ อย่างเห็นได้ชัด ราวกับหยาดน้ำจะกลั่นตัวขึ้นมาในวินาทีถัดไป
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นยกเว้นลู่จื่ออันต่างใจหายวูบอย่างห้ามไม่อยู่
หยางหยางที่ปกติแสนร่าเริงเย้ายวน ตอนนี้กลับมีสีหน้าเศร้าหมองเล็กน้อย