รออยู่เนิ่นนาน หากอาหารไม่ได้อุ่นไว้ตลอด คงเย็นไปแล้วเป็นแน่
"อวิ๋นเจวี๋ย ท่านกลับมาเสียที"
อิ๋นชวนได้ยินเสียงจึงรีบไปที่ปากถ้ำ พอเห็นอวิ๋นเจวี๋ยก็รีบผลักเขาให้เดินเข้าไปด้านในอย่างเร่งรีบ "วันนี้นายหญิงปรุงอาหารรสเลิศ รอเพียงท่านเท่านั้น"
"อวิ๋นเจวี๋ย มีเรื่องอันใดหรือไม่?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเห็นอวิ๋นเจวี๋ยมีสีหน้าเหมือนมีความในใจ จึงอดถามไม่ได้
อวิ๋นเจวี๋ยส่ายหน้า ยิ้มบางอย่างไม่เป็นธรรมชาติ "ไม่มีอะไร"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนขมวดคิ้ว ท่าทางของอวิ๋นเจวี๋ยไม่เหมือนไม่มีอะไร แล้วราชาอินทรีกล่าวสิ่งใดกับเขาหรือไม่?
"นายหญิง เมื่ออวิ๋นเจวี๋ยกลับมาแล้ว เรามารับประทานอาหารกันเถอะเจ้าค่ะ!"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนกำลังจะเอ่ยปาก แต่ไป๋เฉินพูดแทรกขึ้นมาก่อน นางหันไปสบตากับไป๋เฉิน ไป๋เฉินส่ายหน้าแผ่วเบาเป็นนัยให้ไม่ต้องถามต่อ นางจึงเก็บความสงสัยไว้
เป็นดังที่คาดไว้ ข้าวผัดเนื้อสัตว์หอมอร่อยยิ่งนัก เนื้อสัตว์ตุ๋นนุ่มละลาย คลุกเคล้ากับข้าวสวยหอมกรุ่น ข้าวซึมซับน้ำซุปจนเข้มข้น รสชาติหลากหลายชั้น
"อร่อยหรือไม่?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเห็นสามีสัตว์ทั้งหลายได้ลิ้มลองแล้ว จึงอดถามไม่ได้
"นายหญิง สิ่งเล็กๆ สีขาวๆ นี้คืออะไรกัน รสชาติดีจริง" อิ๋นชวนคีบเมล็ดข้าวขึ้นมาดูอย่างละเอียด
"สิ่งนี้เรียกว่าข้าวสวย! ตอนแรกมันเป็นอย่างนี้" เจียงเนี่ยนเนี่ยนกล่าว พร้อมวางข้าวเปลือกสองสามเมล็ดที่เก็บไว้บนโต๊ะหิน