เหล่าสามีสัตว์ประหลาดพากันถือต้นกล้าแตงโม ออกไปตามหาพวกเพศผู้ที่เคยร่วมทำไร่ด้วยกันก่อนหน้านี้ แล้วก็พากันออกเดินทางไปยังพื้นที่ที่ได้บุกเบิกไว้อย่างเอิกเกริก
เจียงเนี่ยนเนี่ยนและไป๋เฉินเข้าไปในวังราชันสัตว์ด้วยกัน
เพิ่งก้าวเท้าเข้าประตูใหญ่ ก็เห็นเยว่เฟิงนั่งอยู่บนตำแหน่งสูง ขมวดคิ้ว ยังมีสีหน้าโกรธเคืองอยู่อีกด้วย
"เนี่ยนเนี่ยน เหตุใดเจ้าจึงมาได้?"
สายตาที่สบกับเจียงเนี่ยนเนี่ยนในชั่วพริบตา ความโกรธบนใบหน้าของเยว่เฟิงก็สลายหายไป เปลี่ยนเป็นท่าทีเอ็นดู ก้าวเท้าลงมาอย่างรวดเร็วมาหยุดอยู่ตรงหน้าเจียงเนี่ยนเนี่ยน
"พ่อเจ้าขา เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเหลือบมองเพศผู้วัยกลางคนสองสามคนที่อยู่ข้าง ๆ "หม่อมฉันรบกวนเวลาพ่อเจ้าตอนกำลังพูดคุยเรื่องสำคัญหรือไม่?"
เยว่เฟิงฝืนยิ้มออกมา พยักหน้าปฏิเสธ "ไม่มีอะไร เรื่องพูดคุยก็จบลงแล้ว เนี่ยนเนี่ยนมิได้มารบกวนพ่อเจ้า"
พูดจบ เยว่เฟิงก็หันไปทางเพศผู้สองสามคนที่อยู่ข้าง ๆ แววตาคมกริบขึ้นมาทันที "ยังไม่รีบไปอีกหรือ?"
พวกเพศผู้วัยกลางคนเหลือบมองเจียงเนี่ยนเนี่ยนแวบหนึ่ง แล้วก็จากไปอย่างครุ่นคิด
"เนี่ยนเนี่ยนมาหาพ่อเจ้า มีเรื่องอันใดหรือ?" เยว่เฟิงนำเจียงเนี่ยนเนี่ยนไปนั่งลงข้าง ๆ แล้วถามด้วยท่าทีเอ็นดู
"เจ้าค่ะ!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนพยักหน้า "เป็นเช่นนี้ ข้าหู้ว่าทุกปีในฤดูร้อน จะมีสตรีสัตว์ประหลาดมิใช่น้อยที่ทนความร้อนไม่ไหว ดังนั้นข้าจึงคิดหาวิธีหนึ่งขึ้นมา อยากจะปรึกษากับพ่อเจ้า"
เยว่เฟิงพยักหน้า เป็นสัญญาณให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดต่อไป