อาฉือรีบกลืนแก่นสัตว์ประหลาดสีม่วงนั้นลงไปด้วยความเร็วดั่งสายฟ้าแลบ
แทบจะในชั่วพริบตา แรงกดดันจากคนสัตว์ประหลาดเก้าดาวทำให้สามีสัตว์ประหลาดคนอื่นๆ ทนไม่ไหวต้องคุกเข่าลงข้างเดียว
สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ดูเหมือนจะไม่คิดว่ามีคนสัตว์ประหลาดจะทะลวงขึ้นมาในเวลานี้ มันจึงละทิ้งสามีสัตว์ประหลาดคนอื่นๆ แล้วพุ่งเข้าหาอาฉือ
อาฉือที่ฝืนทะลวงสำเร็จมีความเร็วเพิ่มขึ้นและการโจมตีก็ดุเดือดยิ่งขึ้น
เขาไม่มีทางเลือก เขาต้องจัดการสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ตัวนี้ก่อนที่ปฏิกิริยาจากการทะลวงจะมาเยือน ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะตกอยู่ในอันตราย หากพวกเขาตกอยู่ในอันตราย นายหญิงจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน
ถึงแม้การเสียสละเขาเพียงคนเดียวอาจทำให้นายหญิงเสียใจ แต่ก็ยังมีพวกเขาอีกหลายคนที่คอยดูแลนายหญิงได้อย่างดีแน่นอน
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองผ่านภาพที่ระบบถ่ายทอดให้เห็นอาฉือกลืนแก่นสัตว์ประหลาดสีม่วงเม็ดนั้นนั้นลงไป ในชั่วขณะนั้นนางไม่รู้ว่าควรกังวลว่าเขาจะทะลวงแล้วเกิดอันตราย หรือควรกังวลว่าเขาจะเอาชนะสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ได้หรือไม่
[เจ้าบ้าน ตามปกติสามีสัตว์ประหลาดของท่านก็ดูใช้ได้ แต่ทำไมพอถึงเวลาสำคัญกลับบ้าคลั่งยิ่งกว่ากัน]
[หมายความว่าอย่างไร?] เจียงเนี่ยนเนี่ยนถามด้วยความไม่เข้าใจ
[การเลือกทะลวงในเวลาเช่นนี้ ต่อให้โชคดีเอาชนะสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ได้ ก็ต้องบาดเจ็บอย่างเลี่ยงไม่ได้ พอปฏิกิริยาจากการทะลวงมาเยือน เขา—ต้องตายแน่นอน!]
เจียงเนี่ยนเนี่ยนงงไปชั่วขณะ!