เจียงเนี่ยนเนี่ยนยังคงกังขาในถ้อยคำของระบบ
ชาวจีนให้ความสำคัญที่สุดกับผลที่สุกงอมตามธรรมชาติ การเร่งให้ลูกสัตว์ประหลาดเติบโตเช่นนี้ จะไม่มีปัญหาใดๆ จริงหรือ?
[เจ้าบ้าน ข้าขอสาบานในนามของเหอเจียวเจียว นางเทพ รับรองว่าจะไม่มีปัญหาใดๆ อย่างแน่นอน]
พูดจบ ราวกับเกรงว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนจะไม่เชื่อ ยังเปิดภาพบันทึกบางส่วนของเหอเจียวเจียวในอดีตให้ดูเป็นหลักฐาน
[เดี๋ยวก่อน......]
จู่ๆ เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็เห็นใบหน้าคุ้นเคยในภาพนั้น [ย้อนวิดีโอเงือกเมื่อครู่ให้ข้าดูอีกครั้ง]
ระบบทำตามคำสั่ง
[ไม่ใช่น่ะระบบ เงือกสีชมพู มันสมเหตุสมผลหรือ?]
[เอาเถอะ จะแปลกอะไรกัน ลูกผสมกลายพันธุ์ไงล่ะ!]
เอ่อ......
ระบบ เหอเจียวเจียวรู้หรือไม่ว่าเจ้าพูดถึงสามีสัตว์ประหลาดของนางเช่นนี้?
*
กลับถึงเผ่าหมาจิ้งจอกได้ไม่นาน หัวหน้าเผ่าและหูจิ่วก็รีบร้อนมาถึง
“อันที่จริงเกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
หัวหน้าเผ่าถามด้วยความร้อนใจ
“อยู่ดีๆ ลูกสัตว์ประหลาดจะถูกลักพาตัวไปได้อย่างไร?”
เจ้าตัวน้อยทั้งสามเห็นหัวหน้าเผ่าเป็นห่วงถึงเพียงนี้ จึงว่ายไปข้างหน้าเขา แผ่ลิ้นงูออกมาแสดงว่าตนไม่เป็นไร
“โชคดีที่ไม่เป็นไร!”
หูจิ่วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน
เรื่องของเผ่าหมาจิ้งจอกยังมิทันคลี่คลาย ตอนที่ได้ยินข่าว เขากลัวว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนจะจากไปไม่มีวันกลับจริงๆ
“เช่นนั้น......” หูจิ่วมองมั่วฉือด้วยความอยากรู้อยากเห็น “สุดท้ายเจ้าจัดการสัตว์ประหลาดร้ายตัวนั้นอย่างไร?”
แท้จริงเจียงเนี่ยนเนี่ยนก็อยากรู้ไม่แพ้กัน พลางมองมั่วฉือพร้อมกับคนอื่นๆ
“อย่างไร? เจ้าก็อยากให้ข้าจัดการบ้างหรือ?”