ในขณะที่ทุกคนคิดว่าหล่านเยว่จะตอบตกลงเป็นสามีสัตว์ของจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ เขากลับส่ายหน้าปฏิเสธ
“ขออภัย ข้าไม่เต็มใจเป็นสามีสัตว์ของเจ้า!”
ลั่วซินแทบคลั่ง นางเอ่ยถึงขนาดนี้แล้ว เหตุใดหล่านเยว่ยังไม่ยอมอีก?
“เพราะเหตุใด?” ลั่วซินถามด้วยความไม่เต็มใจ
หล่านเยว่ยิ้มบาง “เจ้าพูดปากเปียกปากแฉกว่าพลังให้กำเนิดของเจ้าแสนสูงส่ง แต่มั่วเป่ยอยู่กับเจ้ามานานเพียงใด ก็ไม่เห็นเจ้ามีท้องสักที และเจ้าว่าจะให้ข้าเป็นลูกสัตว์ตัวแรก ถึงสามีสัตว์คนแรกของเจ้ายังเป็นเช่นนี้ แล้วเจ้าจะให้ข้าเชื่อได้อย่างไรว่าเจ้าไม่ได้หลอกข้า?”
คำพูดของหล่านเยว่ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นั่นกระจ่างแจ้ง
“ใช่แล้ว!” เจียงเนี่ยนเนี่ยนเห็นว่าหล่านเยว่ไม่ได้เลือกลั่วซิน ก็เกิดความมั่นใจขึ้นมาทันที “แค่มีลูกสัตว์ก็เท่านั้นเอง ข้าจะให้กำเนิดลูกสัตว์แก่พวกเขาด้วย...”
พูดจบ เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็รู้สึกว่าดูเหมือนจะมีอะไรผิดปกติไป
แย่แล้ว นางลืมไป!
พลังให้กำเนิดของสตรีสัตว์ในแผ่นดินสัตว์โดยทั่วไปไม่ค่อยสูง บางคนร่วมสัญญากันหลายปียังไม่อาจตั้งครรภ์ นางยังไม่รู้เลยว่าพลังให้กำเนิดของร่างเดิมเป็นเช่นไร กลับพูดอวดอ้างว่าจะให้กำเนิดลูกสัตว์แก่สามีสัตว์ ไม่แปลกที่ทุกคนจะมองนางด้วยสายตาเช่นนั้น
“เจียงเนี่ยนเนี่ยน เจ้าอย่าพูดเหลวไหล!”
อาซาที่ก่อนหน้านี้สลบไป ไม่รู้ว่าตื่นขึ้นเมื่อใด พอได้ยินเจียงเนี่ยนเนี่ยนว่าจะให้กำเนิดลูกสัตว์แก่สามีสัตว์ ก็รีบตะโกนขึ้นมาทันที
“อาซา เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่ากระไร?” ลั่วซินฉวยโอกาสเอ่ยถาม
“นายเมือง พลังให้กำเนิดของเจียงเนี่ยนเนี่ยนเป็นเช่นไร เจ้ายังจะปิดบังอีกนานเท่าใด?” อาซาจู่ ๆ ก็หันเป้าไปที่เยว่เฟิง ท่าทางเหมือนมั่นใจในชัยชนะ