หลังจากล่ำลาเหล่าโลมาผู้งดงามและมีน้ำใจ เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็กลับมายังชายทะเล
"ข้ารีบไปหาหมอผีมาเดี๋ยวนี้!"
พอฟังเจียงเนี่ยนเนี่ยนเล่าเรื่องราวคร่าวๆ อวิ๋นเจวี๋ยก็รีบวิ่งออกไปทางปากถ้ำ
เดิมทีเจียงเนี่ยนเนี่ยนคิดว่าจะลองป้อนน้ำพุวิเศษให้พวกเขาดูก่อนก็ได้ แต่เพราะเหลี่ยเฟิงยังอยู่ที่นี่ แผนของนางคือให้เหลี่ยเฟิงไปหาหมอผีต่างหาก ใครจะรู้ว่าอวิ๋นเจวี๋ยไม่ฟังที่นางพูด แล้วก็พุ่งออกไปเลย
พอเห็นอวิ๋นเจวี๋ยกางปีกออก เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าปีกของเขาฟื้นฟูขึ้นมาแล้ว!
"เรื่องมันเป็นอย่างไรกันแน่?" อิ๋นชวนกวาดสายตามองไป๋เฉินกับมั่วฉือ สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่หลัน "หรือว่าไอ้หมอนี่ไม่ยอมซื่อสัตย์ พวกเขาก็เลยต่อยกัน?"
จินตนาการไม่เลว แต่—ต่อไปอย่าคิดไปไกลแบบนั้นเลย!
"พวกเรากำลังเดินเล่นอยู่ใต้ทะเล แล้วก็เจอสัตว์ประหลาดทะเลยักษ์..."
ยังไม่ทันที่เจียงเนี่ยนเนี่ยนจะพูดจบ อิ๋นชวนก็หัวเราะขึ้นมา "งั้นสองคนขั้นเจ็ดดาว กับอีกหนึ่งคนขั้นห้าดาว ยังสู้เจ้าสัตว์ประหลาดทะเลตัวนั้นไม่ได้งั้นหรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยมอมปาก นางไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เพราะสิ่งที่อิ๋นชวนพูดก็คือความจริง
"บางทีพวกเขาอาจจะเคยชินกับการอยู่บนบก พอลงทะเลไปก็ยังปรับตัวไม่ได้..." เจียงเนี่ยนเนี่ยนพยายามหาเหตุผลมาช่วยพวกเขา
"แล้วเขาล่ะ?" อิ๋นชวนชี้ไปที่หลัน "ถึงแม้เขาจะมีแค่ขั้นห้าดาว แต่เผ่าเงือกไม่ใช่ถูกขนานนามว่าเป็นจอมราชันแห่งท้องทะเลหรือไง? ไฉนถึงถูกสัตว์ประหลาดทะเลทำร้ายจนบาดเจ็บถึงเพียงนี้?"
"เขาปกป้องข้า..."