มั่วฉือจัดการเนื้ออย่างรวดเร็ว ใส่หม้อหินเคี่ยวไว้ แล้วขึ้นไปช่วยเจียงเนี่ยนเนี่ยนที่ดาดฟ้า
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเพิ่งจะนำข้าวเจ้าจากมิติออกมาทั้งหมด นางเพิ่งจะเกลี่ยส่วนหนึ่งออกตากแดด มั่วฉือก็ขึ้นมาแล้ว
"นายหญิง ข้าก็ช่วยได้!"
"ไม่เป็นไร ลงมือพร้อมกันจะเร็วกว่า" เจียงเนี่ยนเนี่ยนนั่งยองๆ เกลี่ยข้าวเจ้าบนพื้นต่อไป
มั่วฉือทำงานได้รวดเร็ว เขาใช้พลังวิเศษ เกลี่ยข้าวเจ้าทั้งหมดได้ในเวลาอันสั้น ทำให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนอดอิจฉาไม่ได้
"หากข้ามีพลังวิเศษก็คงดี รู้สึกว่าสะดวกจริงๆ"
มั่วฉือเห็นแววตาอิจฉาของเจียงเนี่ยนเนี่ยน ก็ยิ้มขึ้น เดินเข้าไปจับมือเจียงเนี่ยนเนี่ยน "นายหญิงไม่ต้องลงมือเอง ต่อไปอยากได้สิ่งใด เพียงสั่งมา พวกข้าก็จะทำให้ท่านสำเร็จ"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนย่อมรู้ว่ามั่วฉือพูดจริง แต่นางยังคิดว่ามีพลังวิเศษด้วยตนเองจะสะดวกกว่า
"อยากลงไปล้างหน้าก่อนหรือไม่?"
มั่วฉือใช้มือเช็ดเหงื่อบนใบหน้าเจียงเนี่ยนเนี่ยนอย่างอดรนทนไม่ได้
"ได้!"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนพยักหน้า พอคิดจะเดินไปทางบันได ร่างกายก็ลอยขึ้นอย่างกะทันหัน
เพิ่งตากข้าวเจ้ามา ก็เหนื่อยอยู่บ้าง เจียงเนี่ยนเนี่ยนจึงไม่พูดอะไร ปล่อยให้มั่วฉืออุ้มนางลงไป
"ตอนนี้อากาศร้อนเช่นนี้ ตอนฤดูหนาว อุณหภูมิลดลงทันทีหรือ?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนถามอย่างสงสัย ไม่มีช่วงเปลี่ยนผ่านเลยหรือ?