ผิดปกติ!
ผิดปกติอย่างยิ่ง!
แม้อากาศในแผ่นดินสัตว์จะไม่เหมือนกับโลกเดิมของเจียงเนี่ยนเนี่ยน แต่ท้องฟ้าแจ่มใสอยู่ดี ๆ กลับเกิดฟ้าร้องขึ้นมา ยิ่งทำให้ผิดปกติจริง ๆ
เพียงสายตาทอดลงไปที่อิ๋นชวน อิ๋นชวนก็ลุกขึ้นยืนทันที
"ข้านึกขึ้นได้ว่ายังมีฟืนที่ยังไม่ทันสับ ข้าไปสับฟืนก่อนนะ!"
อิ๋นชวนรีบร้อนออกไป
ยิ่งทำให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนแน่ใจมากขึ้นว่า เสียงฟ้าร้องนี้มีสิ่งผิดปกติ
"อวิ๋นเจวี๋ย..."
เพิ่งจะเอ่ยถามอวิ๋นเจวี๋ย อวิ๋นเจวี๋ยก็เอ่ยขึ้นก่อน
"นายหญิง ยาสมุนไพรที่ท่านเก็บมาให้ข้ารักษาปีกก่อนหน้านี้หมดแล้ว วันนี้จะออกไปเก็บมาเพิ่มอีกหน่อยไหม?"
"ไม่ต้อง..." พูดออกไปเพียงเท่านั้น เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็รีบหุบปาก
ตลอดมาที่ดื่มยาเป็นเพียงข้ออ้าง เป็นเรื่องโกหกที่เจียงเนี่ยนเนี่ยนคิดขึ้นเพื่อจะได้ผสมน้ำพุวิเศษลงไป แต่เรื่องน้ำพุวิเศษไม่สามารถให้ผู้ใดรู้ได้ ดังนั้นยานี้ก็ยังต้องไปเก็บ
"ดี!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนพยักหน้า
"นายหญิง อย่างนั้นเราไปดูหลังเขากันเถอะ หลังเขาน่าจะมีสมุนไพรอยู่บ้าง!" หล่านเยว่เอ่ยขึ้นจังหวะเหมาะ
"เหตุใดต้องไปหลังเขาล่ะ?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนรู้สึกสงสัย "ป่าชานเมืองที่อยู่ไม่ไกลออกไป สมุนไพรไม่มากมายกว่าหรือ?"
ในเมืองหมื่นสัตว์มีหมอผีอยู่ หลังเขาอยู่ใกล้เพียงนี้ คงมีสมุนไพรที่มีประโยชน์ถูกเก็บไปหมดแล้วกระมัง
"เพราะว่า..." หล่านเยว่ย่อมรู้ดีว่าการไปป่านอกเมืองเก็บยาจะดีกว่า แต่เสียงฟ้าร้องเมื่อครู่ดังมาก เขาคาดว่าอยู่ไม่ไกลจากป่าแห่งนั้น หากเจียงเนี่ยนเนี่ยนล่วงรู้สิ่งใดเข้า ก็จะยุ่งยากในภายหลัง