ทำมาหากินในวันสิ้นโลก: ฉันสร้างย่านธุรกิจด้วยระบบเก็บขยะ

ตอนที่ 87 บริหารกิจการวันสิ้นโลก: ฉันสร้างย่านการค้าด้วยระบบเก็บกู้

7 นาที· 1.5K คำ

ชายคนนั้นฟุบหน้าลงบนหิมะ

ไม่มีเสียงกรีดร้อง ไม่มีการดิ้นรน ไม่มีคลื่นพลังพิเศษหลงเหลือ

เขาเพียงเบิกตากว้าง แล้วสิ้นใจไปอย่างเงียบเชียบ

หญิงผู้มีพลังพืชขั้นห้า ซึ่งเมื่อครู่ยังแผดฤทธิ์น่ากลัว กราดเกรี้ยวและวางอำนาจ ราวกับถูกกดปุ่มหยุด ร่างแข็งทื่อจนขยับไม่ได้

ระดับพลังพิเศษของชายที่ตายไปสูงกว่าเธอถึงห้าขั้น แต่กลับตายง่าย ๆ แบบนี้เลยหรือ?

ในรถมีตัวอะไรกันแน่?

แต่เธอไม่มีโอกาสได้รู้ วินาทีถัดมา คมมีดทมิฬก็ตัดเข้าที่ท้ายทอยของเธออย่างแม่นยำ กระดูกสันหลังตรงรอยต่อระหว่างกะโหลกกับคอขาดสะบั้น ศีรษะไร้สิ่งค้ำจุน ร่วงลงบนกองหิมะราวกับตุ๊กตาคอหัก

เพียงไม่กี่วินาที เถาวัลย์พิษร้ายที่เลื้อยแผ่ขึ้นมาจากใต้ดิน รวมถึงโจรสามคนที่ปลอมตัวเป็นคนเก็บขยะ ก็สลายหายไปจนหมดสิ้น

“ผมไปจัดการให้เรียบร้อย” เซินจิ้นลงจากรถ

เซินอู้เฉียวมองหญิงตั้งครรภ์ที่ศีรษะห้อยพับไปด้านข้างในมุมพิกล แม้ภาพนั้นจะชวนขนลุก แต่เธอก็อยากรู้มากกว่าว่าผู้หญิงคนนั้นตั้งท้องจริงหรือเปล่า

เธอเลิกม่านบังตา แล้วโน้มเข้าไปดูใกล้ ๆ อย่างละเอียด

ทันใดนั้นเอง กลุ่มคนหน้าตาเหี้ยมเกรียมกว่าสิบคนก็พุ่งออกมาจากม่านหิมะพร่าเลือน

“กล้าฆ่าคนของกูหรือวะ มึงอยากตายแบบไหน?”

ชายร่างยักษ์คนหนึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่ม เขาใช้ผ้าพันคอสีเทาพันปิดถึงจมูก พอมองเห็นไออุ่นที่พ่นออกจากรูจมูกจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งในอากาศอย่างรวดเร็ว

ดวงตาดุดันคู่หนึ่งกับใบหูกางแดงก่ำเพราะความหนาวโผล่พ้นผ้าพันคอออกมา

ข้างกายเขามีชายที่ปิดตาข้างหนึ่งด้วยผ้าปิดตาหนัง ฉายา “มังกรตาเดียว” เจ้าตัวกวาดตามองรถบ้านอย่างละโมบ ก่อนเอ่ยเสียงห้าวทุ้มกังวาน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป