ภายในแคปซูลจำลอง หุ่นชีวกลที่ใช้เป็นเป้าฝึกมีปัญญาประดิษฐ์สูงมาก ทั้งล้อมโจมตี ซุ่มซ่อน จู่โจม และโอบอ้อม ล้วนเลียนแบบพฤติกรรมดุร้ายของโลกวันสิ้นโลกได้อย่างสมจริง
ทั้งปืน อาวุธระยะประชิด และอุปกรณ์ป้องกันการจลาจล ล้วนจำลองสัมผัสได้เหมือนของจริงแบบหนึ่งต่อหนึ่ง แรงสะท้อนจากการโจมตี แรงสั่นสะเทือนเมื่อรับแรง และเอฟเฟกต์ความเสียหายสมจริงสุด ๆ แม้แต่ความเจ็บปวดก็จำลองออกมาได้เหมือนจริง
ที่นี่ไม่ได้มีไว้เพื่อความบันเทิงอย่างเดียว แต่ยังช่วยฝึกความเร็วในการตอบสนอง ทักษะการต่อสู้ และสภาพจิตใจเมื่อถึงขีดจำกัดของคนทั่วไปได้อย่างเต็มที่
คนที่ออกมาเป็นคนที่สองคือเกอเกอ เธอแลบลิ้นใส่เซินอู้เฉียว “เพิ่งเล่นครั้งแรกเลยไม่รู้ประสา แต่ต้องบอกว่าตอนโดนกัดคอนี่เจ็บเหมือนจริงสุด ๆ คราวหน้าฉันจะเอาจริงแล้ว”
“จริงสิ ทำไมเจ้านายไม่เล่นล่ะ?”
เซินอู้เฉียวโบกมือ “ฉันฝีมือห่วย รู้ตัวดี ไม่กล้าเล่นหรอก”
“เจ้านายระวังตัวถูกแล้ว สภาพแวดล้อมจำลองข้างในสมจริง 100% แค่เสี้ยววินาทีก็ทำให้คนที่จิตใจเปราะบางพังทลายได้แล้ว” ลินเฟิงเดินออกมาท่าทางสบาย ๆ แต่แท้จริงแล้วเท้าขวาเขากะเผลกนิดหน่อย
“แกก็ไม่ไหวเหมือนกันนี่หว่า!” เถี่ยหนิวยิ้มซื่อ
ลินเฟิงกระแอมอย่างกระอักกระอ่วน “ฉันแค่ยังไม่ชิน คราวหน้าผ่านด่านแน่”
“ไม่ไหวก็คือไม่ไหว จะหาข้ออ้างอะไรอีก พี่หลานยังไม่ออกมาเลยไม่ใช่หรือไง? แล้วดูพวกเขาสี่คนสิ เล่นโหมดยากกันหมด...”
ยี่สิบห้านาทีต่อมา พี่หลานผ่านด่านออกมาได้ แต่สภาพดูสะบักสะบอมไม่น้อย
เกมจำลองแค่เกมเดียว กลับให้ประสบการณ์ไม่ต่างจากการลงแนวหน้าจริงเลยแม้แต่น้อย
“พี่หลาน เป็นอะไรไหม?” เซินอู้เฉียวถาม
พี่หลานเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก พยายามปรับลมหายใจ “เจ้านาย แคปซูลจำลองนี่น่าจะฝึกให้เป็นนักรบตัวจริงได้ไม่น้อยเลยค่ะ”