ข่าวที่ว่าเซินซานเส้าถูกเซินเฮ่อหมิง ผู้เป็นบิดาซึ่งมองเขาเป็นแก้วตาดวงใจ สั่งหักขาด้วยตัวเอง แพร่ไปทั่วเขตแกนกลางของฐานที่มั่นแล้ว
“ไม่ใช่ว่าเซินซานเส้าเป็นแก้วตาดวงใจของผู้แทนเซินหรอกหรือ? ทำไมถึงถูกหักขาได้ล่ะ?”
“ข่าวเก่าแล้ว ผู้แทนเซินรักลูกสาวที่เพิ่งตามตัวกลับมาได้ต่างหาก ได้ยินว่าเซินซานเส้าทำให้ลูกสาวคนนั้นโกรธ ถึงได้โดนจัดการแบบนี้”
“ดูไม่ออกเลยว่าผู้แทนเซินจะเป็นพ่อที่หลงลูกสาวขนาดนี้! ลู่ชิงเสวี่ยผู้มีพลังน้ำแข็งก็เป็นลูกสาวเขาไม่ใช่หรือ? ทำไมไม่เห็นพวกเขาสนิทกันเลย?”
“คงมีคนที่ไม่น่ารักอยู่ละมั้ง! ลูกสาวคนนั้นกลับมาไม่ทันไร ก็เข้ากับคนตั้งหลายคน ใครเห็นก็เอ็นดูทั้งนั้น”
“ดูสิ ลู่ชิงเสวี่ยเย็นชาเหมือนก้อนน้ำแข็ง ราวกับทุกคนติดหนี้เงินแล้วไม่ยอมคืน…”
“เซิน—อู้—เฉียว!” ลู่ชิงเสวี่ยฟังเสียงซุบซิบนินทาของคนในฐานที่มั่น กัดฟันแทบแตก
“พี่ลู่ จะไปไหนครับ? ไม่ใช่ว่าจะไปเฝ้าเขตคุมขังให้แน่นหนาหรือ?” เพื่อนร่วมทีมชายเห็นเธอเดินจากไปอย่างเกรี้ยวกราด ก็รีบตามไป
เมื่อครู่ลู่ชิงเสวี่ยยังบอกอยู่ว่าอาจมีคนบุกเขตคุมขังเพื่อชิงตัวลี่เฉิงซวิน พวกเขาต้องเพิ่มการระวังภัย แต่พริบตาเดียวเธอก็เดินไปเสียแล้ว
อารมณ์ผู้หญิงนี่ขึ้น ๆ ลง ๆ จริง…
ตอนนี้ลู่ชิงเสวี่ยฟังอะไรไม่เข้าหูทั้งนั้น เธออยากไปหาเซินอู้เฉียวเดี๋ยวนี้ จะได้เห็นกับตาว่าเซินอู้เฉียวใช้วิธีสกปรกไร้ยางอายแบบไหน ถึงได้ล่อลวงผู้ชายพวกนั้น ไม่ว่าจะคนแก่หรือเด็กเสียจนหัวปักหัวปำ
พอเธอพบเซินอู้เฉียวในเขตวิลล่าหลัก ก็เห็นอีกฝ่ายถูกคนกลุ่มใหญ่ล้อมอยู่ตรงกลาง
เหตุผลไม่ใช่อะไรอื่น เพราะเซินอู้เฉียวถึงกับมาตั้งแผง เปิด【สาขา】ขึ้นในฐานที่มั่น
แม้จะมีคนในเขตแกนกลางของฐานจู๋กวงได้ยินมาบ้างแล้วว่า ที่ฐานรุ่งอรุณมีห้างสรรพสินค้าขายเสบียงจากก่อนวันสิ้นโลก แต่คนส่วนใหญ่คิดว่าเป็นแค่ข่าวลือ