หนึ่งวินาทีก่อนที่หัวใจของพี่หลานจะถูกพลังพิเศษของซอมบี้ขั้นหกบีบจนแตก เปลวเพลิงสีฟ้าน้ำแข็งสายหนึ่งก็แปรเป็นมังกรไฟผู้เกรียงไกรพุ่งทะยานเข้ามา
ความมืดมิดรอบด้านถูกแสงสีฟ้าลึกลับร้อนแรงส่องสว่าง
มังกรไฟอ้าปากกว้าง หนวดเพลิงพลิ้วไหวไปตามกระแสลม ราวกับมีเสียงคำรามของมังกรแหวกผ่านความหวาดกลัวต่อความตายมาแว่วให้ได้ยิน
“ตูม——”
มังกรไฟพ่นเปลวเพลิงสีฟ้าน้ำแข็งออกจากปาก พร้อมแรงกดดันรุนแรงดุจหักไม้ไผ่ผุ กลืนกินสมองของซอมบี้ขั้นหก
แนวโจมตีที่เคลื่อนไหวเป็นระเบียบก่อนหน้านี้เริ่มแตกกระเจิง
ความร้อนสูงสุดของเปลวเพลิงสีฟ้าทำให้ซอมบี้ขั้นหกกลายเป็นคบเพลิงมีชีวิต ขนของหนูกลายพันธุ์เพียงแตะโดนก็ลุกไหม้
หนูกลายพันธุ์กับซอมบี้ที่กำลังลุกไหม้วิ่งเตลิดไปทั่ว เซินอู้เฉียวจึงยิงซ้ำอีกหลายนัดใกล้ทีมของพี่หลาน
“ทะ...ทำไมถึงเป็นแบบนี้?” เกอเกอกับคนอื่น ๆ มองเหล่าตัวประหลาดที่ล้มลงข้างตัว สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
“พวกคุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” เซินอู้เฉียวลงจากเบาะหลังรถของลู่เซียว
พวกเขาถึงได้เห็นใบหน้าของผู้มาใหม่ชัดเจนใต้แสงสีฟ้า
“เจ้าของร้านเสี่ยวเฉียวเหรอ?” เถี่ยหนิวทั้งตกใจทั้งดีใจ
“แล้วยัง...ผู้แย่งชิงที่หนีไม่พ้นสายตาชื่อดังนั่นอีก!” เกอเกอชี้ไปที่ลู่เซียวพลางร้องอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
ลู่เซียวกางขาตั้งรถแล้วลงมาอย่างไม่รีบร้อน ต่อให้กำลังจัดการซอมบี้กับสัตว์กลายพันธุ์ ท่าทางทุกอิริยาบถของเขาก็ยังสงบนิ่งผ่อนคลาย ราวกับทุกอย่างอยู่ในกำมือ
เซินอู้เฉียวเชื่อว่าเขาจัดการพวกนี้ได้สบาย ๆ ส่วนพี่หลานก็ดูเหมือนจะพ้นอันตรายแล้ว
ตอนนี้เธอยังมีอีกภารกิจที่ต้องทำ เพราะเธอพบว่าสถานที่ที่พี่หลานกับพวกซ่อนตัวอยู่ก็คือร้านอาหารตุ๋นที่ระบบพูดถึง
ดังนั้นของที่เธอต้องเก็บรวบรวมก็อยู่ข้างในนี้
แต่ร้านปิดมาสิบปีแล้ว ข้างในจะยังมีของที่ใช้ประโยชน์ได้เหลืออยู่อีกหรือ?