"ที่นี่คือคุ้มตระกูลชุย รายรอบไปด้วยบ่าวของคุ้ม ใครจะกล้าพูดจากัดฟันว่าร้ายข้าได้อย่างไร"
ชุยหลิงซ่วงขอบตาแดงก่ำ ความอัดอั้นในดวงตายิ่งกว่าเดิม
"อีกไม่ช้าเราสองก็จะได้จับมือเป็นคู่ แม้แต่จะพูดกับข้าสักคำก็ไม่ได้งั้นรึ"
"หรือว่า...ในใจเจ้ามีผู้หญิงคนอื่นอยู่!"
นางดึงชายเสื้อของซูหมิงลี่ แววตาเต็มเปี่ยมด้วยความดื้อรั้น
ซูหมิงลี่มองท่าทางไร้กรอบ อหังการเอาแต่ใจของนาง ความโกรธและความรำคาญในใจจึงระเบิดออกโดยไม่มีที่สุน น้ำเสียงยิ่งเข้มเข็ด ถ้อยคำทุกคำเย็นเยียบดั่งคมมีด
"การหมั้นแล้วมันเป็นอย่างไร ไทเฮาพระราชทานคู่สมรสแล้วมันเป็นอย่างไร หญิงสาวที่ยังไม่ได้ออกหอ ไม่อยู่เงียบ ๆ ในตำหรักภายใน กลับมาปรากฏตัวในงานเช่นนี้ อาศัยชื่อของผู้อื่นนัดพบชายชายลับ ๆ ดึงดูดตื๊อเขา ไร้ซึ่งความเก็บงามและศักดิ์ศรีของกุลสตรี วันนี้คุ้มตระกูลชุยแขกเต็มบ้าน บ่าวไม่ก้าวก่ายก็จริง แต่แขกนับร้อยนับพัน ย่อมมีสายตาใครเห็นได้ นางแบบนี้ไร้ยางอายเช่นนี้ ไม่กลัวคนเห็นเขาหัวเราะเยาะการอบรมของธิดาเอกแห่งตระกูลชุยรึ หัวเราะเยาะว่าตระกูลซูได้สะใภ้ไม่รู้กฎกติกามารยาทรึ"
ถ้อยคำของเขาดั่งมีดคมแหลม ทิ่มแทงลงกลางหทัยของชุยหลิงซ่วง
ใบหน้าของชุยหลิงซ่วงซีดเผือดในทันที น้ำตาในดวงตาไม่อาจฝืนไว้ได้ แต่นางยังคงตั้งใจไม่ยอมปล่อยให้ร่วงหล่น จ้องมองซูหมิงลี่อย่างแน่วแน่ แววตาเต็มไปด้วยความขัดใจและคับแค้น ราวกับตัดสินใจเสี่ยงทุกอย่าง น้ำเสียงสั่นเครือ แต่กลับแฝงไว้ซึ่งความท้าทาย