เทศกาลตวนอู่ สายลมจากแม่น้ำพัดโชยเย็นสบาย คลื่นน้ำเขียวครึ้มอ้อยอิ่ง
ริมฝั่งแม่น้ำแน่นขนัดไปด้วยผู้คน เสียงฆ้องกลองดังกึกก้อง ทุกสายตาเปี่ยมด้วยความครึกครื้นของงานเทศกาล
ที่นั่งชมการแข่งขันของราชวงศ์ถูกจัดเตรียมอย่างประณีตไว้ ณ ที่สูงสุดริมฝั่งน้ำ พิงภูเขา หันหน้าสู่ลำน้ำ ทัศนวิสัยเปิดกว้าง
แยกออกจากเสียงอึกทึกของชาวบ้านริมฝั่ง ทั้งแสดงพลังอำนาจแห่งราชวงศ์ และสามารถเห็นการแข่งขันเรือมังกรบนลำน้ำได้ครบถ้วน
ที่นั่งชมการแข่งขันแบ่งเป็นสองฟาก ฟากตะวันออกเป็นขององค์รัชทายาทเป็นผู้นำ
องค์รัชทายาททรงฉลองพระองค์สีเหลืองอำพันแบบเรียบ พระโอษฐ์คาดเข็มขัดหยก ทรงนั่งอย่างสง่างามบนที่นั่งหลัก
สองข้างพระองค์ องค์ชายหลายพระองค์ทรงฉลองพระองค์กำมะหยี่หลากสี บ้างนั่งบ้างยืน พระพักตร์แตกต่างกันไป
องค์รัชทายาทบางครั้งทอดพระเนตรไปข้างเคียง ตรัสเบา ๆ กับองค์ชาย ในสายตาคนภายนอกย่อมเป็นความรักใคร่ระหว่างพี่น้อง ห่วงใยกันลึกซึ้ง
ส่วนที่นั่งชมการแข่งขันฟากตะวันตกเป็นเขตของฝ่ายใน จัดแต่งอย่างสง่างามประณีต รายรอบประดับธงห้าสีและถุงหอมปักดิบ พอสายลมพัดผ่าน กลิ่นหอมของโกฐจุฬาลัมพาและเครื่องหอมก็ลอยกรุ่นทั่วทั้งแหล่ง
พระชายาไท่จื่อไม่ได้เสด็จมา จึงให้กงพระชายาจิ้นอ๋องเป็นประธาน
พระชายาจิ้นอ๋องทรงกระโปรงผ้าไหมสีม่วงอ่อนปักดอกไห่ถัง ทรงนั่งอย่างสำรวมบนที่นั่งหลัก ทั่วพระองค์เต็มไปด้วยความสง่างามอ่อนโยน โดยรอบมีนางหญิงในราชวงศ์ประคับประคอง
เซวียเชียนอี้และชุยหลิงซ่วงก็อยู่ในที่แห่งนี้ด้วย เมื่อไม่มีพระชายาไท่จื่อ ทั้งสองตามลำดับฐานันดรได้เพียงที่นั่งท้ายสุด
ชุยหลิงซ่วงกระซิบเล่าความกับเซวียเชียนอี้ "พี่เชียนอี้คะ ซูหมิงลี่นั้นไม่รู้จักผิดรู้จักถูกเสียแล้ว หญิงเดินทางไปหาถึงตัว แต่เขายัง..."