อนุเยว่อาเจียนตลอดบ่าย กลับไม่สำรอกสิ่งใดออกมา ร่างกายอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรง
โชคดีที่นางดื่มไปเพียงน้อยนิด แค่คำเดียว
ส่วนเกาจงนั้นน่าสงสารหนักหนา เดิมก็เป็นแค่ลูกหมาเล็ก กลับกินตีนไก่เข้าไปทั้งชิ้น ตอนนี้นอนหมอบอยู่มุมกำแพง ไม่กระดุกกระดิก
ยังมีลมหายใจ หากไร้พลัง
ไม่รู้ว่าเป็นพิษใด ทว่าคาดว่าเป็นพิษที่ออกฤทธิ์ช้า ลวงพรางให้เหมือนอาการแพ้ท้อง คงไม่ทำให้ตายเฉียบพลัน
สาวใช้ไปสืบข่าวกลับมา ว่าเรือนคุณหนูทุกแห่งล้วนได้รับน้ำแกงตีนไก่อวี้จู๋ไป ส่งให้แม้แต่ซูหมิงเพ่ยและซูหมิงเทียนด้วย
หว่านซื่อป่วยหนักลุกไม่ขึ้น สำรับวันนี้เป็นฝีมือจัดแจงของซูหมิงจู
อนุเยว่ฟันธงได้เกือบหมด ผู้ที่หมายเอาชีวิตนางคือซูหมิงจู หากหว่านซื่อก็ไม่พ้นความเกี่ยวข้อง
คนทั้งตระกูลนี้ไม่มีใครดีสักคน
คราก่อนที่ซูหมิงจูมาตรวจสอบสินเดิมของนาง นางก็มองออกแล้ว ไอ้เด็กแพศยาทำเป็นใสสะอาดจอมปลอม แท้จริงแล้วโลภมากแลโหดเหี้ยม
แต่ตอนนี้ก็ดี ซูหมิงจูอยู่แจ้ง นางอยู่ในที่ลับ มาดูกันว่า สายลมตะวันออกจะพัดโค่นสายลมตะวันตก หรือสายลมตะวันตกจะเกรี้ยวกราดยิ่งกว่า
อนุเยว่นอนพักครู่หนึ่ง แล้วให้สาวใช้ประคองไปยังพลับพลาริมน้ำ นางเดินไปอาเจียนไปตลอดทาง ทำทีอิดโรยอ่อนแอ
พ้นพลับพลาริมน้ำมา อนุเยว่ให้สาวใช้พยุงเดินต่อ ถึงหน้าเรือนอีหลาน อนุเยว่เดินไม่ไหว หมายจะเข้าไปขอน้ำสักถ้วยดื่มจากซู่เหยา
ชิวซวงเอ่ยว่า “คุณหนูใหญ่ อนุเยว่ช่างประหลาดนัก เดินอีกไม่กี่ก้าวก็ถึงเรือนตนแล้ว ไฉนต้องมาเรือนเราเพื่อขอน้ำดื่ม ใครบ้างไม่รู้ว่าซื่อจื่อกับคุณหนูใหญ่บาดหมางกัน หากอนุเยว่ดื่มน้ำของเรือนอีหลานเราแล้วเกิดเป็นอะไรขึ้น จะทำเช่นไร”