ซูหมิงเพ่ยคิดว่าตนคิดแผนอันชาญฉลาดได้ หลังจากพูดจบก็มองดูน้องๆ อย่างภาคภูมิใจ
ซูหมิงจูกะพริบตาปริบ ไม่พูดอะไร
ซูหมิงเทียนก็นิ่งเงียบ
ซูหมิงจื่อกลับไม่เต็มใจนัก "ต้าเกอเกอ ท่านเป็นถึงซื่อจื่อ ฐานะสูงศักดิ์ สาวใช้ข้างกายซู่เหยาต่ำต้อยนัก จะมาเป็นอนุของท่านได้อย่างไร"
ซูหมิงเพ่ยถอนหายใจ ส่ายหน้า "ไม่เข้าถ้ำเสือย่อมไม่ได้ลูกเสือ"
ท่าทางเหมือนต้องเสียสละอย่างใหญ่หลวง
เขามองไปที่ซูหมิงเทียนซึ่งนอนอยู่บนแผ่นกระดาน "รองชาย เจ้ายังไม่มีอนุใช่หรือไม่"
สีหน้าซูหมิงเทียนแฝงความเขินอาย "พี่ใหญ่ ข้าสภาพนี้ คงทำอะไรไม่ได้จริงๆ"
ซูหมิงเพ่ย "ไม่เป็นไร ใช้ไม้เด็ดพิชิตใจ"
"ถ้าลงมือกับคนเดียว เกรงอีกฝ่ายใช้เล่ห์เหลี่ยม หากเจ้าข้ารับมาเป็นของตนคนละคน ก็ไม่ต้องกลัวพวกนางโกหก"
"พี่ใหญ่ช่างมีแผนการ"
ซูหมิงเทียนไม่ค่อยสนใจกามตัณหา ในเรือนเขาก็มีสาวใช้ฝึกหัด
แต่เมื่อพี่ใหญ่ยอมเสียสละถึงเพียงนี้ เขาก็มิอาจอยู่นิ่งเฉย
ทั้งสี่คนบรรลุข้อตกลงในทันที เริ่มวิเคราะห์สาวใช้คนสนิทสี่คนของซู่เหยาว่าใครน่าจะพิชิตใจได้ง่ายที่สุด
สาวใช้คนสนิททั้งสี่ของซู่เหยาชื่อว่า ชิวซวง ชิวเย่ ชิวสุ่ย และชิวอวี่
แม้ชิวซวงจะเป็นสาวใช้ที่ซู่เหยาไว้ใจที่สุด ดูแลคลังสมบัติของซู่เหยา แต่หน้าตาค่อนข้างด้อยกว่าเล็กน้อย อีกทั้งจงรักภักดี เกลี้ยกล่อมยาก
คนที่งดงามที่สุดคือสาวใช้ชื่อชิวเย่
อีกคนชื่อชิวสุ่ย หน้าตาเป็นรองเพียงเล็กน้อย
ชิวเย่ดูแลเงินตรา เครื่องประดับ และเสื้อผ้าของซู่เหยา ส่วนชิวสุ่ยรับผิดชอบงานจิปาถะในเรือนและการติดต่อภายนอก