หม่อมแม่นางหว่านคิดว่าสิ่งที่ชุยหลิงซ่วงลงไปในชานั้นเป็นเพียงยาระบายธรรมดา ไม่คิดว่านางจะโหดเหี้ยมถึงเพศนี้ กล้าใช้ถึงยาทำลายการให้กำเนิด
นางตกใจจนบีบมือของซูหมิงจูแน่น
"คุณหนูผู้เป็นมารดาไม่ต้องวิตก พี่หมดทั้งท้องแล้ว ไม่เป็นไร ถ้ายังไม่วางใจ เดี๋ยวข้าจะตามหมอหลวงมาตรวจชีพจรอีกครา" ซูหมิงจูมองไปยังซูซูเหยาแล้วถอดใจยาว
ถ้าหากซูซูเหยากินยาเข้าไปเองก็คงดี
ซูซูเหยาเพียงยิ้มบางเย็นชา
นางกับชุยหลิงซ่วงพบกันเพียงวันแรก ไม่มีอคติลึกซึ้งอันใด
ผู้อยู่เบื้องหลังสั่งการแน่นอนย่อมเป็นเซวียเชียนอี้
เซี่ยอวี๋อดกลั้นไม่ได้จนเห็นฟัน "หญิงร้ายกาจที่สุด คำโบราณกล่าวไว้ไม่เคยเท็จ!"
ซูซูเหยาเหลือบตามองเขา "ชุยหลิงซ่วงมิใช่หญิง นางมุ่งจะเป็นชาย กระทำการตามอาการของชาย นับประสาอะไรกับหญิง?"
เซี่ยอวี๋ยิ้มแล้วเงียบไป
ซูซูเหยาเอ่ยต่อ "แสดงความยินดีด้วยเถิดท่านพ่อค้าเซี่ย ท่านพ่อค้าเซี่ยจะร่ำรวยแล้ว"
เซี่ยอวี๋รีบตั้งตัวตรง ปรับเสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ความมั่งคั่งนั้นมาจากไหน?"
ซูซูเหยายิ้ม "ท่านพ่อค้าเซี่ยไม่ได้ดื่มน้ำชาไปแล้วหรือ? ข้าได้ยินมาว่ายาทำลายการให้กำเนิดนี้ หากชายกินเข้าไปโดยพลาด ย่อมทำลายความสามารถในทางนั้น ท่านพ่อค้าเซี่ยเป็นบุตรชายแต่ผู้เดียวขององค์หญิงใหญ่ หากกระทบถึงทายาทของท่าน ย่อมอ้างเหตุอ้างราวเอาเปรียบสกุลชุยได้อย่างชอบธรรมเป็นมูลค่ามหาศาล"
"สกุลชุยนั้นเป็นพ่อค้าหลวง มั่งคั่งยิ่งกว่าแคว้น ท่านพ่อค้าเซี่ยจะได้กอบโกยกำไรมหึมา!"
เซี่ยอวี๋แววตาสว่างวาบแรก แล้วจึงหรี่ลง "เจ้าหมายความว่า ให้ข้าไปสร้างข่าวลือว่าตัวเองไม่ได้การ?"
ซูซูเหยายิ้ม "เมื่อถึงกาลก็บอกว่าหายแล้วก็เป็นอันจบ ท่านพ่อค้าเซี่ยแต่งงานแล้วมีบุตรชายหลายคน ข่าวลือย่อมพังทลายเองโดยไม่ต้องโต้แย้ง"