สวนฉินฟางของวังตะวันออกเป็นสถานที่หลักของงานเลี้ยงชมบุปผาครั้งนี้ กำแพงวังสีแดงชาดล้อมรอบ ทางเดินในสวนคดเคี้ยว สองข้างทางปลูกดอกไม้เลื่องชื่อนานาพรรณ
ดอกโบตั๋นบานสะพรั่งอวดโฉมที่สุด สีเหลืองงามสง่า สีม่วงเข้มข้น สีชมพูและขาวลดหลั่นสลับกัน กลีบดอกซ้อนทับกันเป็นชั้นเต็มกิ่งก้าน งามสง่าหรูหรา ยิ่งขับให้วังตะวันออกดูสูงศักดิ์ขึ้นไปอีก
พระชายาไท่จื่อทรงฉลองพระองค์สีแดงสดปักลายโบตั๋น ประทับอยู่ ณ ตำแหน่งประธาน แต่งพระพักตร์สง่างาม สีพระพักตร์อ่อนโยน ทรงรับมือกับการทักทายของฮูหยินขุนนางรอบข้างอย่างสุภาพ
ฮูหยินผู้หนึ่งเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม “พระชายาไท่จื่อเพคะ วันนี้ดอกโบตั๋นในวังตะวันออกบานงามยิ่งนัก คาดว่าเป็นเพราะพระบารมีของพระชายา ต่อไปคงได้พระโอรสที่แข็งแรงมาสักองค์แน่เทียว”
พระชายาไท่จื่อทรงยิ้มน้อยๆ อย่างเหมาะเจาะ น้ำพระสุรเสียงอ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยความสง่า “ฮูหยินกล่าวเกินไปแล้ว บุปผาผลิยามวสันต์เบ่งบานสะพรั่ง เป็นศิริมงคลของวังตะวันออก ทั้งยังเป็นบุญวาสนาของบรรดาพี่น้องสตรีทั้งหลาย ขอเพียงภายหน้าทุกท่านสมปรารถนา และขอให้พระชายารองน้องเล็กคลอดบุตรชายอย่างราบรื่น เพิ่มความยินดีให้วังตะวันออกด้วยเถิด”
รับสั่งพลางทอดพระเนตรไปทางพระชายารองถัง แวบหนึ่งในแววตามีประกายบางอย่างที่ยากจะสังเกต
พระชายารองถังทรงสดับ ทรงโค้งพระวรกายเล็กน้อย ตรัสอย่างถ่อมพระทัย “ขอบพระทัยพระชายาไท่จื่อที่ประทานพรอันเป็นมงคล และขอให้พระชายาทรงพระเกษมสำราญด้วย”
เซวียเชียนอี้ที่นั่งอยู่ด้านข้างสวมกระโปรงแพรสีชมพูอ่อน นั่งอย่างเรียบร้อยในหมู่แขก ได้ยินดังนั้นจึงกล่าวขึ้นตามจังหวะ น้ำเสียงนอบน้อมแต่แฝงการหยั่งเชิง “พระชายาไท่จื่อตรัสถูกต้อง ภาพอันงดงามเช่นวันนี้ ประกอบกับพระชายารองพี่ใหญ่กำลังทรงพระครรภ์ ย่อมเป็นศิริมงคลของวังตะวันออก คาดว่าอีกไม่นานพวกเราคงได้ดื่มเหล้ามงคลของพระชายารองพี่ใหญ่แล้ว”