ซู่เหยาพยักหน้า “ให้นางเข้ามาเถิด”
สาวใช้เดินย่องอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ เข้ามาแล้วชายตามองพระชายารองถังแวบหนึ่ง
ซู่เหยา “พูดมาเถิด พระชายารองถังคือคนของเรา”
สาวใช้ผู้นี้เป็นคนของชุยหลิงซ่วง นางคุกเข่าลงกับพื้น กล่าวเสียงเบา “คุณหนูให้ข้าน้อยมาแจ้งความ ขอให้ชายาหยงชินอ๋องระวังไข่มันนวลขาว”
“ทราบแล้ว ลุกขึ้นเถิด” ซู่เหยาให้คนหยิบเศษเงินรางวัลแก่นาง “เวลาออกไปก็ระวังหน่อย อย่าให้ใครพบเห็น”
“เจ้าค่ะ หวังเฟย”
หลังจากสาวใช้น้อยออกไป ถังหว่านซินถาม “ซู่เหยา เกิดอะไรขึ้น ไข่มันนวลขาวมีปัญหาอะไรหรือ”
ไข่มันนวลขาวคือครีมบำรุงผิวที่ซู่เหยาทำขึ้นเองยามว่าง
ใช้ไข่มันบริสุทธิ์ผสมกับผงไป๋จู่วและผงฝูหลิงเล็กน้อย คนให้เข้ากันเป็นครีม ไป๋จู่วและฝูหลิงมีฤทธิ์เป็นกลาง ทั้งบำรุงผิวและปรับสภาพผิว ไข่มันกักเก็บความชุ่มชื้น ทาบนใบหน้าและลำคอ บรรเทาอาการแห้งกร้าน ปรับผิวหยาบให้ดีขึ้น อีกทั้งไม่ต้องเติมน้ำหอมใด ๆ เป็นธรรมชาติ อ่อนโยน เหมาะกับสตรีมีครรภ์ตลอดระยะเวลา
ไข่มันนวลขาวกรรมวิธีผลิตซับซ้อน แต่ผลลัพธ์ดีเยี่ยม เมื่อเร็ว ๆ นี้ซู่เหยาทำเพียงสองขวด มอบให้ถังหว่านซินขวดหนึ่ง อีกขวดหนึ่งใช้เอง
นางตั้งใจว่ารอให้ธุระเสบียงทัพเรียบร้อยแล้ว ค่อยนำไปวางขายในร้าน
“หว่านซิน เจ้าใช้ไข่มันนวลขาวอยู่หรือไม่”
“ข้าใช้มาตลอด ตั้งแต่ตั้งครรภ์ก็มีตุ่มขึ้นบนใบหน้าเป็นระยะ พอใช้แล้วผิวละเอียดขึ้นมาก ข้ายังคิดจะใช้หมดแล้วมาขอต่อจากเจ้าอีก” ถังหว่านซินหันไปทางสาวใช้ข้างกาย “ไป เอาไข่มันนวลขาวมา”