ซูหมิงจูขมวดคิ้วแน่น: "นี่มันผิดพลาดรึ?"
หมอเถื่อนแค่นเสียงเย็น: "จะผิดได้อย่างไร? ในรัศมีสิบแปดหมู่บ้าน ผู้ใดปวดศีรษะตัวร้อนไม่มาพบข้าวินิจฉัย เจ้ากลับมาอีกสองเดือน ข้าก็จับชีพจรตรวจได้แล้วว่าท้องลูกชายหรือหญิง!"
ซูหมิงจูถาม: "ข้าท้องได้กี่เดือนแล้ว?"
หมอเถื่อน: "เดือนครึ่งแล้ว"
เดือนครึ่ง ระยะเวลาพอดีตรงกับเหตุการณ์
ซูหมิงจูโยนเศษเงินชิ้นหนึ่งลงไป แล้ววิ่งเตลิดหนีไป
นั่งอยู่บนรถม้าขากลับ ซูหมิงจูไม่สงบเลย: "ข้าดื่มโอสถคุมกำเนิดไปแล้วนี่ เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?"
งานแต่งยังอยู่ห่างอีกครึ่งปี ครึ่งปีหน้าท้องนางก็คงโตจนเห็นได้ชัดแล้ว จะเข้าพิธีคำนับฟ้าดินอย่างไรได้เล่า?!
ซูหมิงจูไปพบหยวนจู่
นางจงใจแต่งหน้าบาง ๆ สวมชุดขาว ปักปิ่นเงินเพียงดอกเดียวบนศีรษะ เพิ่มท่วงท่าที่ชวนให้คนเมตตายิ่งนัก
หลังจากพบหยวนจู่ ซูหมิงจูก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นพุ่งเข้าใส่: "ท่านพี่เขย~"
ช่วงนี้หยวนจู่ยังคงโกรธเคืองเรื่องของซู่เหยา พอมีสาวงามเข้ามาในอ้อมกอด อารมณ์ก็เบิกบานขึ้นมาก: "น้องเล็กเป็นอะไรไป?"
ซูหมิงจูก้มหน้าเล่นชายผ้าเช็ดหน้า: "เมื่อคืนข้าฝันว่าตระกูลหยวนเข้าไปพัวพันกับคดีฉ้อโกงของอ๋องจิ้น ถูกริบทรัพย์สินแล้ว"
หยวนจู่ใจหายวาบ ดึงคนออกจากอ้อมกอด: "เหลวไหล!"
ซูหมิงจูเบ้าตาแดง: "ท่านพี่เขย ข้าไม่ปิดบังท่านหรอก ความฝันของข้ามักจะเป็นจริงบ้าง เมื่อครั้งก่อนฝันว่าพระชายาไท่จื่อจะคลอดก่อนกำหนด ข้าไปบอกหลิ่งกุ้ยเหริน หลิ่งกุ้ยเหรินใช้ข่าวนี้ได้รับพระเมตตา หากท่านพี่เขยไม่เชื่อ ก็ให้คนไปสืบดูก็รู้"