>
-pZซู่เหยาไม่คาดคิดเลยว่าเซวียเชียนอี้จะตรงไปตรงมาเช่นนี้
นางสาวเท้าเดินไปข้างหน้าสองก้าว มาหยุดตรงหน้าดอกเบญจมาศม่านไข่มุกกระถางหนึ่ง เอื้อมมือลูบกลีบดอกที่เรียวยาวดุจเส้นไหมอย่างแผ่วเบา
“คุณหนูเซวียได้ยินมาจากผู้ใด”
เซวียเชียนอี้เหลือบมองสาวใช้ข้างหลังตน สาวใช้ผู้นั้นถอยหลังไปสองก้าว
นางยื่นมือเด็ดดอกเบญจมาศที่ซู่เหยากำลังชมอยู่ลงมา “เรื่องนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้”
ซู่เหยายืดตัวตรง มองดูดอกไม้ในมืออีกฝ่าย “เท่าที่ข้าทราบ สตรีชาวสกุลใหญ่ที่หลงรักหยงชินอ๋องมีอยู่มากมาย เหตุใดคุณหนูเซวียต้องมารบกวนถามข้าเพียงผู้เดียว”
เซวียเชียนอี้จ้องมองซู่เหยา สำรวจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
ว่ากันตามตรงแล้ว ซู่เหยางดงามยิ่ง ในหมู่สตรีสูงศักดิ์มากมาย ความงามของนางโดดเด่นไม่เหมือนใคร ห่างไกลจากความซ้ำซากจำเจ
บนร่างนางไร้ซึ่งท่าทีประจบประแจงที่จงใจเอาใจบุรุษ ดุจกล้วยไม้ในหุบเขาลึก เงียบงันเบ่งบาน ดำรงอยู่อย่างสันโดษ
ทว่า เซวียเชียนอี้ไม่ชอบนางอย่างยิ่ง
ต่อหน้าเบื้องหลังสกุลเซวียที่สูงส่ง การเสแสร้งทำเป็นสูงศักดิ์ของนางชวนให้คลื่นเหียนอาเจียน
“ข้าก็ถามเจ้าแล้ว การที่ข้าถามเจ้า จำเป็นต้องมีเหตุผลด้วยหรือ”
คุณหนูแห่งสกุลเซวีย ในด้านความสง่างามและสุขุมกว้างขวาง ย่อมไม่มีวันยอมแพ้
ซู่เหยาถือโอกาสที่อีกฝ่ายไม่ทันระวัง เอื้อมมือรับดอกเบญจมาศม่านไข่มุกนั้นมาไว้ในมือ “คุณหนูเซวียเจาะจงมาถามข้า กำลังหวั่นกลัวสิ่งใดอยู่หรือ”
เซวียเชียนอี้ยิ้มบาง แววตาเผยแววดูแคลน “ฐานะของเจ้าต่ำต้อย แม้แต่จะเป็นอนุภรรยาให้หยงชินอ๋องก็ยังไม่คู่ควร ข้าจำต้องกลัวเจ้าหรือ”
ซู่เหยาลูบไล้กลีบเบญจมาศที่ละเอียดดุจเส้นไหมแผ่วเบา “ในเมื่อคุณหนูเซวียรู้ว่าฐานะข้าต่ำต้อย ไม่อาจคุกคามการสมรสของคุณหนูได้ เหตุใดคุณหนูเซวียยังจะมาหาเรื่องน่าอับอายใส่ตัวอีก”