ชุยอวี่ไม่รู้ว่าตนเองมาปรากฏอยู่ใต้เตียงของพี่สาวได้อย่างไร
เขาคิดว่าตนถูกโยนเข้าคุกหลวงของกรมเจิ้นฝู่ซือ
เมื่อลืมตาขึ้น ที่แห่งนั้นก็คือคุกหลวงของกรมเจิ้นฝู่ซือจริง
คุกหลวงนั้นมืดสนิท ชื้นแฉะ เย็นยะเยือก อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นอับเชื้อ
เขาขลาดกลัวยิ่งนัก
และก็แอบมีใจเสียดายในความรู้สึก
แต่พอคิดถึงพี่สาวที่กำลังจะต้องจากไป ความทุกข์เพียงเท่านี้มันคืออะไรกันเล่า
สิ่งใดที่ฆ่าเขาไม่ตาย ย่อมทำให้เขาเข้มแข็งขึ้นเท่านั้น
ตราบใดที่ซูซูเหยาฆ่าเขาไม่ได้ สักวันหนึ่ง เขาจะลงมือสังหารผู้มีบุญคุณด้วยมือตนเอง ล้างแค้นให้พี่สาวให้จงได้
เขาถูกหน่วยจินอีเว่ยลากไปมัดไว้กับโครงไม้ทรมาน
หน่วยจินอีเว่ยไม่ได้ลงมือทรมานแต่อย่างใด มีเพียงการข่มขู่เท่านั้น...ไม่รู้ตัวเมื่อใด เขาก็หมดสติไป
ครั้นฟื้นขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนจะไม่ได้อยู่ในคุกหลวงของกรมเจิ้นฝู่ซืออีกแล้ว
เขานอนอยู่ใต้เตียงหลังหนึ่ง
บนเตียงดูจะมีคนนอนอยู่ และเป็นคนป่วย เพราะเขาได้กลิ่นยา และคนบนเตียงก็ไม่แม้แต่จะขยับ
นอกจากกลิ่นยาแล้ว เขายังได้กลิ่นหอมอ่อนอันเป็นกลิ่นเฉพาะของห้องปีกหญิงสาว
ซูซูเหยาตัวปลอก ไม่รู้โยนเขามาไว้ที่ห้องปีกของนางสาวบ้านไหน
หรือตั้งใจจะทำลายความบริสุทธิ์ของเขา?
บังคับให้เขาแต่งงานกับหญิงที่เขามิได้ปรารถนา?
แต่เขาถูกวางยา ขยับตัวไม่ได้ พูดจาไม่ได้
ทำได้เพียงนอนนิ่งอยู่ใต้เตียง
นางสาวของบ้านนี้คงไม่ได้รับความโปรดปรานเท่าไร ป่วยล้มก็ไม่มีแม้สาวใช้มารับใช้อยู่ข้างเตียง
หลายครั้งที่เขารับรู้ถึงการดิ้นรนของนางสาวบนเตียง ก็ไม่มีสาวใช้คนใดเข้ามา