“แล้วจะทำยังไงตอนนี้?”
หยางมี่ถาม
“แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ ก็ต้องรอไปก่อน”
สวีเข่อถอนหายใจ “เขาถ่ายทอดสดอยู่ จะให้ขึ้นไปไล่เขาออกไปก็ไม่ได้ ดูสถานการณ์ไปก่อนแล้วกัน”
หยางมี่ประคองชายกระโปรง ยืนอยู่ข้างถนน มองสีหน้าตื่นเต้นของพี่เฉาในระยะไกล แล้วก็มองดูเหล่าแฟน ๆ ที่ตื่นเต้นไม่แพ้กันในห้องถ่ายทอดสดของตัวเอง ก็จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเรื่องวันนี้เริ่มน่าสนใจขึ้นมาแล้ว
เธอยิ้มอย่างมีเลศนัยให้กล้องมือถือ “ที่รักทั้งหลาย ข้างหน้ามีเรื่องสนุก ๆ เกิดขึ้นแล้ว เราจะไปดูด้วยกันไหมเอ่ย?”
ข้อความในช่องคอมเมนต์ถาโถมมาว่า “ไปสิ ๆ” เต็มจอ
หยางมี่ประคองกระโปรง ก้าวเดินตรงไปยังกองถ่ายรายการวาไรตี้ที่ครึกครื้นตรงหน้าอย่างช้า ๆ
“ยินดีต้อนรับทุกท่าน! ยินดีต้อนรับเข้าสู่การถ่ายทอดสดรายการ ‘อู๋ฮา’ ในปีนี้ ที่เราอัปเกรดใหม่ทั้งหมด พาไปใกล้ชิดโบราณสถาน เปิดเผยความจริงทางประวัติศาสตร์เมื่อครั้งอดีต!”
พี่เฉาถือไมโครโฟน พูดกับกล้อง พร้อมรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ที่เต็มไปด้วยพลังในการเข้าถึงผู้คน
ไฟแดงของกล้องวิดีโอด้านหลังเขากะพริบ ส่งอารมณ์ตื่นเต้นในตอนนี้ของเขาส่งตรงถึงผู้ชมนับสิบล้านคนในห้องถ่ายทอดสด
‘อู๋ฮา’ ในฐานะรายการเรียลลิตี้กลางแจ้งระดับท็อปของประเทศ โด่งดังเรื่องช่วงเวลาหลอกล่อที่คาดเดาไม่ได้และการมีเคมีเข้ากันจริง ๆ ของเหล่าแขกรับเชิญ
และครั้งนี้ ทีมงานตั้งใจทำอะไรที่ใหญ่โตจริง ๆ
“ครั้งนี้ ทีมงานของเราได้ละทิ้งรูปแบบบันเทิงล้วน ๆ แบบเดิม ๆ ตัดสินใจพาทุกคนไปทริปวัฒนธรรมที่แท้จริง!”
พี่เฉาเพิ่มน้ำเสียง แขนกวาดอย่างเว่อร์ ๆ “เราจะไปสำรวจมุมที่ถูกฝังกลบด้วยประวัติศาสตร์ สัมผัสอิฐหินที่หลับใหลมานับร้อยปี! ทุกคนลุ้นกันหรือยัง?”
ช่องคอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดถูกน้ำท่วมด้วยคำว่า “ลุ้น” ทันที
“พี่เฉาเริ่มโม้อีกแล้ว เดิมพันห้าสิบสตางค์ เดี๋ยวมีหลุมแน่นอน!”
“ทริปวัฒนธรรม? หรือว่าพี่น้องไม่มีงบอีกแล้ว ต้องไปขนอิฐที่หน้างานเหรอ?”
“ไม่พูดเรื่องอื่น พี่เฉาความสามารถในการดำเนินรายการเก่งขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ”
พี่เฉามองข้อความที่เลื่อนเร็วปรื๊อ รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งลึกขึ้น
เขารู้ดี ผู้ชมชอบสไตล์นี้ของเขา
“แน่นอน แค่พี่น้องเรากันเอง มันก็คงเป็นแค่ทะเลทรายทางวัฒนธรรม!”
เขาพูดพลิกแพลง เริ่มช่วงขายความลับที่ถนัดที่สุด “ดังนั้นครั้งนี้ ทีมงานของเราใช้เงินทุนมหาศาล! เชิญแขกรับเชิญระดับเทพสองท่านมา! การมาถึงของพวกเขา จะดึงระดับวัฒนธรรมของรายการเราขึ้นไปถึงเพดานเลย!”
เขาหยุดจังหวะเล็กน้อย ส่งสายตาลึกลับให้กล้อง
“พวกเขาเป็นใครกัน? คนหนึ่ง เป็นสุดยอดแห่งวงการสะสมของ มนุษย์เดินได้ ‘เครื่องประเมินราคา’ ที่มองจากชามข้าวใบเดียวก็รู้ความรุ่งเรืองและเสื่อมถอยของราชวงศ์ได้! อีกคน เป็นอัจฉริยะแห่งวงการประวัติศาสตร์ ที่อ่านจากก้อนอิฐก้อนเดียวก็ตีความเรื่องราวในอดีตที่ถูกปิดตายมานับพันปีได้!”
คำแนะนำของพี่เฉาทำให้ทุกคนอยากรู้อยากเห็นจนแทบระเบิด ช่องคอมเมนต์เริ่มเดากันอย่างบ้าคลั่ง
“โอ้โห! เล่นใหญ่ขนาดนี้? เป็นอาจารย์หม่าหวี่ตูหรือเปล่า?”
“อีกคนไม่ใช่คุณอี้จงเทียนหรอกนะ?”
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ ‘อู๋ฮา’ จะเชิญสองเทพองค์นี้มาได้ยังไง?”
“พี่เฉาโม้อีกแล้ว ฉันว่าเป็นนักแสดงลอกเลียนแบบสองคนแน่ ๆ”
ระหว่างที่ผู้ชมกำลังวิพากษ์วิจารณ์กัน พี่เฉาก็หันข้างอย่างกะทันหัน เผยให้เห็นผู้สูงอายุสองท่านที่ยืนอยู่ข้างหลัง
“ขอเสียงปรบมือดัง ๆ ต้อนรับ— คุณหม่าหวี่ตู! และคุณอี้จงเทียน!”
กล้องสลับฉากทันที ให้ภาพระยะใกล้ใบหน้าของผู้สูงอายุทั้งสอง
เห็นเพียงคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมจีนติดกระดูกเปย์ เรียวแรงว่องไว ดวงตาแฝงไว้ด้วยความสนุกสนานและความเข้าใจโลก ส่วนอีกคนแต่งตัวเรียบง่ายในชุดลำลอง สีหน้าเคร่งขรึม แต่หว่างคิ้วเปี่ยมไปด้วยความสุขุมของบัณฑิต
ใช่แล้ว หม่าหวี่ตูและอี้จงเทียน
ห้องถ่ายทอดสดเงียบไปเสี้ยววินาทีก่อนจะเดือดพล่านจนแทบระเบิด
“บ้าจริง! บ้าจริง! บ้าจริง! เป็นอาจารย์หม่ากับคุณอี้จงเทียนจริง ๆ ด้วย!”
“ทีมงานบ้าไปแล้ว! สองคนนี้มาร่วมรายการ ‘อู๋ฮา’ แบบนี้ได้ยังไง?”
“กำแพงมิติแตกแล้ว! พระเจ้า! ตอนนี้ไม่ดูไม่ใช่คน!”
“จบแล้ว ๆ รู้สึกว่าปริมาณความรู้ของตอนนี้จะเกินมาตรฐานไปมาก สมองฉันอาจจะไม่พอใช้”
“พี่เฉาสุดยอด! ‘อู๋ฮา’ สุดยอด!”
จำนวนข้อความพุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุดที่น่ากลัวในทันที จนห้องถ่ายทอดสดเกิดอาการค้างสั้น ๆ
หม่าหวี่ตูยกมือไหว้ให้กล้องอย่างเป็นกันเอง ดูสุภาพเรียบร้อยมาก
ส่วนอี้จงเทียนที่อยู่ด้านข้างเพียงพยักหน้ารับเบา ๆ ท่าทางของเซียนผู้ยิ่งใหญ่
พี่เฉามองผลลัพธ์ที่ระเบิดถล่มทลายในห้องถ่ายทอดสด ใจแทบละลาย
เขารู้อยู่แล้ว ว่าการ์ดเด็ดสองใบนี้ทิ้งออกมาแล้ว ต้องเป็นระเบิดถังแตกแน่นอน!
“เป็นยังไง? เป็นยังไงบ้าง?”
พี่เฉาเดินมาหน้ากล้องอย่างภาคภูมิใจ “ฉันไม่ได้โม้ใช่ไหมล่ะ! มีสองท่านนี้นั่งบัญชาการอยู่ ทริปวัฒนธรรมของเราในครั้งนี้ อัดแน่นไปด้วยสาระแน่นอน!”
เฉินเห้อและลู่หานที่อยู่ข้างหลังก็เดินเข้ามา แสดงความเคารพต่อสองท่าน
“สวัสดีอาจารย์หม่า สวัสดีอาจารย์อี้”
ลู่หานทักทายอย่างว่านอนสอนง่าย
“สองท่านอาจารย์ เดี๋ยวขอผ่อนผันด้วยนะครับ พวกเราสมองไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
เฉินเห้อพูดยิ้ม ๆ ทำให้เกิดเสียงหัวเราะขึ้นมา
หม่าหวี่ตูโบกมือยิ้ม ๆ : “พวกหนุ่ม ๆ มีพลังดี พวกเราแค่ตามมาสร้างสีสันและเพิ่มประสบการณ์เท่านั้นแหละ”
ส่วนอี้จงเทียนปรับแว่นตา มองพี่เฉาครู่หนึ่ง : “ฉันขอบอกไว้ก่อน ฉันรับผิดชอบแค่เล่าประวัติศาสตร์ ส่วนเกมอะไรยุ่งเหยิงของพวกนาย ฉันไม่ร่วมด้วย”
“ได้เลย! ไม่มีปัญหาแน่นอน!”
พี่เฉารับปากพร้อมตบหน้าอก “สองท่านเป็นเสาหลักของพวกเรา แค่นั่งอยู่ก็พอแล้ว!”
ระหว่างที่กองถ่ายกำลังร้อนแรงและผู้ชมห้องถ่ายทอดสดกำลังอารมณ์ดี เงาร่างหนึ่งสวมชุดกระโปรงจีนสีเขียวอ่อน กำลังเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ จากไม่ไกล
หยางมี่เดินไปพร้อมยกมือถือขึ้นถ่ายทอดสดให้แฟน ๆ ในห้องของเธอ “ไลฟ์สดภาคสนาม”
“ที่รักทั้งหลาย เห็นไหม? ข้างหน้าเป็นพี่เฉากำลังถ่ายรายการอยู่จริง ๆ ว้าว ไลน์อัปแข็งแกร่งมาก ฉันเห็นอาจารย์หม่าหวี่ตูและอาจารย์อี้จงเทียนด้วยนะ”
ผู้กำกับสวีเข่อที่อยู่ข้างหลังเธอ หรี่ตามองขบวนใหญ่ตรงนั้น คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้น
เขาคำนวณอยู่ในใจ ว่าสถานการณ์แบบนี้ คงไม่จบง่าย ๆ ในเร็ว ๆ นี้แน่
วันนี้กองถ่ายของพวกเขาจะได้เริ่มงานทันเวลาหรือเปล่า กลายเป็นปัญหาขึ้นมาแล้ว
แต่ความคิดของหยางมี่เริ่มแล่นไกล
เธอมองบรรยากาศอันคึกคักของกองถ่ายพี่เฉา แล้วมองแฟน ๆ ที่อยากรู้อยากเห็นในห้องถ่ายทอดสดของตัวเอง ความคิดที่กล้าหาญก็เริ่มก่อตัวขึ้นในหัวของเธอ
บางที นี่อาจไม่ใช่แค่ ‘การชนกัน’ โดยบังเอิญ แต่เป็นโอกาสอันดีก็ได้
“เอาล่ะ ๆ ในเมื่ออาจารย์ที่ปรึกษาทางวัฒนธรรมของเรามาแล้ว ต่อไป ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุดก็จะมาถึง!”
พี่เฉากลับมาควบคุมบรรยากาศในงานอีกครั้ง เขามองกล้อง สีหน้าทั้งลึกลับทั้งเว่อร์
“ต่อไป ฉันจะประกาศจุดหมายแรกของทริปวัฒนธรรมของเราในครั้งนี้! นั่นก็คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดมานับพันปี!”
เขาจงใจลดเสียงลง สร้างบรรยากาศชวนสงสัย
เจ้าหน้าที่เบื้องหลังยกป้ายไม้ขนาดใหญ่ขึ้นมาทันเวลา ด้านบนคลุมด้วยผ้าสีแดง
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดถูกชุดการแสดงของเขาทำให้คันไม้คันมือไปหมด
“พูดเร็ว ๆ สิพี่เฉา! อย่าขายความลับอีกเลย!”
“ที่ไหนกันแน่? ทำไมต้องลึกลับขนาดนี้ด้วย?”
“ฉันเดาว่าเป็นสุสานโบราณสักแห่ง ทีมงานจะไปขโมยของ (หัวหมา)”
พี่เฉาเพลิดเพลินกับความรู้สึกของการเป็นจุดสนใจ เขากระแอมเบา ๆ แล้วคว้ามุมผ้าสีแดง
“สถานที่แห่งนี้ ชื่อว่า—”
เขากระชากผ้าออกอย่างแรง!
ผ้าสีแดงร่วงลง เผยให้เห็นตัวอักษรทรงพลังบนป้าย — คฤหาสน์ตระกูลเจียง!
“คฤหาสน์ตระกูลเจียง!”
พี่เฉาอ่านชื่อนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงแบบบทกวี
แต่ทว่า ช่องคอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดกลับเงียบงันไปชั่วขณะ
“คฤหาสน์ตระกูลเจียง? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”
“อยู่ที่ไหน? เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เพิ่งพัฒนาเสร็จหรือเปล่า?”
“ฟังจากชื่อเหมือนคฤหาสน์เจ้าที่ดินทั่วไป มีอะไรพิเศษ?”
“ฉันนึกว่าจะเป็นระดับพระราชวังต้องห้ามหรือทหารดินเผาเสียอีก สรุปแล้วก็แค่นี้?”
ปฏิกิริยาของผู้ชมดูจะเหนือความคาดหมายของพี่เฉาเล็กน้อย มีความเขินอายแล่นผ่านใบหน้า แต่เขาก็กลบเกลื่อนด้วยท่าทางที่เว่อร์ยิ่งขึ้นทันที
“ฉันรู้ ทุกคนคงสงสัยกันอยู่ใช่ไหม ว่าคฤหาสน์ตระกูลเจียงนี้ มันเป็นที่ไหนกันแน่?”
เขาชี้ไปที่ป้ายแล้วพูดเสียงดัง “ฉันบอกได้เลย สถานที่แห่งนี้ ยิ่งใหญ่กว่าที่ทุกคนคิดไว้มาก!”
ระหว่างนั้นเอง กล้องของช่างภาพก็จับภาพหนึ่งได้อย่างเฉียบคม
ที่ขอบภาพ เงาร่างหนึ่งสวมชุดกระโปรงจีนสีเขียวอ่อน ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสง่างามเกินมนุษย์ แอบมองมาทางนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
การแต่งตัวย้อนยุคของเธอกับอุปกรณ์ถ่ายทำทันสมัยและเจ้าหน้าที่ในชุดยีนส์เสื้อยืดรอบข้าง เกิดเป็นภาพเปรียบเทียบที่แปลกตาและชัดเจน
“โอ้โห! นั่นไม่ใช่หยางมี่เหรอ?”
“ใช่มิ้งมิ้งจริง ๆ ด้วย! เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
“พระเจ้า ชุดจีนของมิ้งมิ้งอยู่คู่กับรายการวาไรตี้สมัยใหม่ ภาพนี้สวยเกินบรรยาย!”
“เธอมาสวมบทรับเชิญเหรอ? แฟนสองฝ่ายกรี๊ดแตก!”
กระแสในห้องถ่ายทอดสดเปลี่ยนไปทันที ความสนใจของทุกคนถูกดึงไปที่หยางมี่ที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหัน
พี่เฉาก็สังเกตเห็นหยางมี่ที่อยู่ไกล ๆ เขาตะลึงไปครู่หนึ่งก่อนที่ใบหน้าจะเต็มไปด้วยความดีใจสุดขีด
นี่มันเรตติ้งที่ตกลงมาจากฟ้าโดยแท้จริง!
“โอ้โห! นี่ไม่ใช่ซุปเปอร์สตาร์ของเรา คุณหยางมี่นี่นา!”
พี่เฉาทิ้งท่าทางพิธีกรทันที โบกมือทักทายหยางมี่อย่างอบอุ่นพร้อมตะโกนเรียกเสียงดัง
หยางมี่เห็นว่าถูกพบตัวแล้ว ก็ไม่ทำตัวเก้งก้าง ถือชายกระโปรงเดินเข้ามาอย่างสง่างาม
“พี่เฉา พวกคุณกำลังถ่ายรายการอยู่เหรอ?”
เธอทั้งรู้อยู่แล้วแต่แกล้งถาม พร้อมกับไม่ลืมทักทายแฟน ๆ ในมือถือของตัวเอง “ที่รักทั้งหลาย เห็นไหม ฉันเจอพี่เฉาแล้ว”
ห้องถ่ายทอดสดของดาวดังสองคน ในเวลานี้ได้เกิดการปรากฏตัวร่วมกันครั้งประวัติศาสตร์
แฟน ๆ ของทั้งสองฝ่ายแห่กันเข้ามาในห้องของอีกฝ่ายทันที จำนวนข้อความพุ่งสูงขึ้นอีกครั้งจนเซิร์ฟเวอร์เริ่มส่งเสียงเตือนว่าทนไม่ไหว
“มิ้งมิ้ง เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
พี่เฉาถามอย่างดีใจ “ชุดนี้สวยมากเลยนะ กำลังถ่ายละครอยู่เหรอ?”
“ใช่แล้ว”
หยางมี่พยักหน้า ชี้ไปที่ขบวนรถที่ติดอยู่ข้างหลัง สีหน้าทำเป็นจนใจ “กองถ่ายของพวกเราจะไปถ่ายทำที่คฤหาสน์ตระกูลเจียงเหมือนกัน แต่ดันถูกพวกคุณปิดทางอยู่ข้างหลังซะได้”
“โอ้โห! เรื่องนี้มันเหมือนน้ำท่วมวัดพระเชตุพนฯ จริง ๆ!”
พี่เฉาตบต้นขาแรง ๆ “ต้องขอโทษจริง ๆ นะ พวกเราไม่รู้ว่าพวกคุณก็...”
พูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกหยางมี่ขัดขึ้นมายิ้ม ๆ
“ไม่เป็นไร ๆ พี่เฉา เนื่องจากพวกคุณมาก่อน แล้วพวกเราก็ขอรอไปก่อนก็ได้ ไม่ต้องรีบ รอพวกคุณถ่ายทอดสดเสร็จ แล้วค่อยถ่ายทำกันก็ได้”