เกิดใหม่เป็นสาวใช้ตัวน้อย ใช้น้ำพุวิเศษไถ่ตัวจนร่ำรวย

ตอนที่ 39 ไม่ขอรางวัล ขอเพียงเรื่องหนึ่ง

7 นาที· 1.7K คำ

เจียงเหวินเยว่ไม่กล้ามองต่อ รีบหันไปแหวกม่านลูกปัดเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปในห้องโถงเล็กที่อยู่ข้าง ๆ

ภายในห้องโถงเล็กอบอวลด้วยกลิ่นดอกไม้จาง ๆ ริมหน้าต่างมีเตียงอุ่นแบบที่พบได้ทางภาคเหนือ หน้าต่างทุกบานประดับกระจกสี ทำให้ลมหนาวในฤดูหนาวลอดผ่านเข้ามาไม่ได้แม้แต่น้อย

บนเตียงอุ่นปูเบาะนุ่มสีเขียวอมชมพูหนานุ่ม วางหมอนพิงลายหินสีเขียวสนกับสีแดงดอกชบาไว้อีกหลายใบ สีสันสดใสมีชีวิตชีวา เหมาะกับเด็กหญิงวัยเยาว์เป็นที่สุด

บนโต๊ะเตี้ยกลางเตียงอุ่น ซึ่งแกะสลักลงรักและฝังเปลือกหอยมุกไว้ มีแจกันกระเบื้องเคลือบสีขาวนวลใบหนึ่ง ปักดอกลิลลีบานสะพรั่งเป็นช่อ กลิ่นหอมอ่อน ๆ สะอาดละมุนอบอวลไปทั่วห้อง ทั้งยังไม่ตีกับกลิ่นผลไม้ในห้องโถงใหญ่ กลับส่งเสริมกันอย่างลงตัว

เจียงเหวินเยว่กวาดตามองไปรอบห้องอย่างแผ่วเบา รู้สึกว่าข้าวของทุกชิ้นล้วนหรูหราและประณีต แต่ไม่ได้ฟุ่มเฟือยอวดความมั่งคั่ง กลับดูเรียบง่ายสง่างามอย่างสำรวม

อย่างดอกลิลลีที่ปักอยู่ในแจกันบนโต๊ะนี้ ก็ไม่ใช่ดอกไม้ที่จะบานในฤดูหนาว หากแต่คนสวนเพาะเลี้ยงไว้ในเรือนอุ่นที่มีผนังก่อไฟให้ความร้อนตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน พอออกดอกบานเต็มที่ก็เด็ดส่งมาให้ ทว่าตั้งไว้ได้มากที่สุดเพียง 2 วัน พอกลีบดอกเริ่มม้วนงอก็ต้องเปลี่ยนทันที

แค่ถ่านฟืนที่ต้องใช้ปลูกดอกไม้สดสักกำในฤดูหนาว สำหรับชาวบ้านทั่วไปก็เป็นจำนวนมหาศาลแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผลไม้สดที่นำมาวางไว้ในห้องโถงใหญ่เพื่อให้ส่งกลิ่นหอม แต่ละอย่างล้วนต้องเพาะปลูกนอกฤดูกาล แล้วใช้ทั้งแรงงานและทรัพยากรขนส่งเข้าจวน

สมัยโบราณไม่เหมือนยุคปัจจุบันที่มีเทคโนโลยีหลากหลายและการขนส่งสะดวกสบาย จึงมีผักผลไม้ให้กินครบทั้งสี่ฤดู ของที่ปลูกนอกฤดูกาลแต่ละอย่างในที่แห่งนี้จึงมีราคาสูงลิบลิ่ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป