ขบวนด้านหน้าเป็นเกี้ยวผ้าไหมสีเขียวอ่อน มีแม่นมร่างกำยำสี่คนหามอยู่
แม่นมซุนกับแม่นมอีกคนซึ่งสวมเสื้อผ้าไหม ใบหน้าเมตตา เดินตามข้างเกี้ยว
อีกด้านหนึ่งมีสาวใช้วัยสิบสี่สิบห้าปีสองคน สวมเสื้อแขนแคบสีชมพูรากบัวตัวใหม่เอี่ยมกับกระโปรงหน้าม้าสีเขียวถั่ว แต่งผมด้วยปิ่นทองประดับไข่มุกและดอกไม้ผ้าไหมสีชมพูอ่อน
คนหนึ่งมีคิ้วตางดงาม อีกคนยิ้มแย้มอยู่ตลอด เห็นได้ชัดว่าเป็นสาวใช้ใหญ่สองคนที่คอยรับใช้คุณหนูห้าใกล้ชิด
ด้านหลังพวกนางยังมีเด็กสาวอายุสิบสองสิบสามปีอีกสองคน การแต่งกายด้อยกว่าพวกนางเล็กน้อย มือหนึ่งถือเตาอุ่นมือ อีกมือถือเสื้อคลุมกันหนาวและของอื่น ๆ ดูคล้ายสาวใช้ชั้นสอง
ด้านหลังสาวใช้ทั้งสี่ยังมีสาวใช้เบ็ดเตล็ดอีกหลายคน บ้างอุ้มสัมภาระห่อเล็กห่อใหญ่ บ้างประคองกล่องขนาดต่าง ๆ
ท้ายขบวนจึงเป็นแม่นมรับใช้เบ็ดเตล็ดยาวเหยียด สองคนช่วยกันหามหีบใบใหญ่หนักอึ้ง เรียงแถวยาวราวกับมังกรจนมองไม่เห็นปลายแถว
เกี้ยวของคุณหนูห้าที่อยู่หน้าขบวนมาถึงหน้าประตูเรือนอวี้ฮวาแล้ว ส่วนแม่นมที่หามหีบยังอยู่ตรงอีกฟากของสวน
เจียงเหวินเยว่เงยหน้าลอบมองเพียงแวบเดียว ก่อนจะแอบตะลึงในใจ แค่คุณหนูห้าคนเดียวก็มีสัมภาระมากมายขนาดนี้แล้ว ฮูหยินรองคิดจะขนจวนกั๋วกงครึ่งหนึ่งมาไว้ที่เจียงหนิงเลยหรือไร?
...มิน่าเล่าถึงต้องเดินทางกันหลายเดือน
“คุณหนู ถึงแล้วเจ้าค่ะ” แม่นมซุนเอ่ยพลางเอียงตัว แม่นมร่างกำยำทั้งสี่ค่อย ๆ วางเกี้ยวลงหน้าประตูเรือนอวี้ฮวาอย่างมั่นคง
แม่นมซุนเปิดม่านให้อย่างนอบน้อม
เมื่อม่านถูกเปิดออก เด็กหญิงตัวน้อยวัยห้าหกขวบงดงามราวตุ๊กตากระเบื้องก็ปรากฏอยู่ในเกี้ยว ผมดำขลับเกล้าเป็นมวยคู่ห้อยวงกลม มีปอยผมนุ่ม ๆ ปล่อยอยู่ข้างขมับ มวยแต่ละข้างปักปิ่นดอกไม้เล็ก ๆ ประดับไข่มุกและทองคำแท้ ห้อยพู่ทองเส้นเล็กสั้นไว้ ส่วนลำคอสวมกุญแจอายุยืนทองคำฝังหยกอันประณีต