ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบ คำเรียกขานก็ค่อย ๆ เปลี่ยนจาก “เด็กใหม่คนนั้น” เป็น “คุณครูกู้สี่ซี” ไปอย่างเงียบ ๆ
กู้สี่ซีค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมา ก่อนดึงตัวเองออกจากอารมณ์อันเข้มข้น ร่างกายยังสั่นน้อย ๆ
ประสบการณ์ในพื้นที่ระบบสมจริงจนน่าขนลุก ความเจ็บปวดจากการถูกกระบี่นับหมื่นแทงทะลุหัวใจราวกับยังหลงเหลืออยู่ทั่วร่าง
เธอโค้งให้ทีมงานรอบ ๆ เล็กน้อย ใบหน้ากลับมาอ่อนโยนเหมือนทุกวัน
“ทุกคนเหนื่อยกันแล้วนะคะ”
วันนี้นอกจากฉากสำคัญที่ถ่ายไปสองรอบเพราะผู้กำกับจางอยากได้ฉากสำรองแล้ว ฉากอื่น ๆ ของกู้สี่ซีถ่ายผ่านในเทคเดียวทั้งหมด
“กู้เทคเดียว” ผู้โด่งดังในวงการในเวลาไม่นาน เริ่มฉายแววขึ้นมาแล้ว
เพราะเธอเป็นแค่นักแสดงหญิงลำดับที่สี่ บทจึงไม่ได้ถ่ายต่อเนื่องกัน พอเวลาไม่ถึงหกโมงเย็น เสี่ยวเถียนผู้ช่วยของเธอก็ถือกระติกเก็บความร้อนกับเสื้อคลุมเดินมาหา
“พี่ซี วันนี้เล่นได้เทพมาก! เมื่อกี้หนูดูจอมอนิเตอร์แล้วขนลุกซู่ไปหมดเลย!” ใบหน้ากลมของเสี่ยวเถียนเต็มไปด้วยความชื่นชม ดวงตาเป็นประกาย
กู้สี่ซียิ้ม รับน้ำอุ่นมาจิบ ความอบอุ่นช่วยขับไล่ความหนาวจากการถ่ายทำไปได้บ้าง “ปากหวานจริง ๆ เลยนะเรา”
ทั้งสองเดินไปยังรถตู้รับส่งนักแสดงนอกกองถ่าย จื้อเกอซึ่งเป็นทั้งคนขับและบอดี้การ์ดยืนรออยู่ข้างรถแล้ว
ขณะที่กำลังจะขึ้นรถ จู่ ๆ ก็มีเสียงใส ๆ ดังมาจากด้านข้าง
“ซีซี?”
กู้สี่ซีชะงักฝีเท้า หันไปตามเสียง