แสงจากเสาแสงยิ่งสว่างขึ้นเรื่อย ๆ จนเฉิงเซียนที่อยู่ข้างในลืมตาไม่ขึ้น
เขาหลับตาลงตามสัญชาตญาณ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าแสงหายไป
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางห้วงจักรวาล
รอบกายมีแต่ความว่างเปล่า ไกลออกไปมีดวงดาวระยิบระยับนับไม่ถ้วน
“นี่มันอะไรกัน? หน้าสุ่มอาชีพพลังพิเศษทำได้ประณีตขนาดนี้เลยเหรอ?”
ขณะที่กำลังคิดอยู่ จู่ ๆ ก็เห็นดาวดวงหนึ่งพุ่งผ่านความมืดมิดของจักรวาล มาพร้อมกับแรงกดดันราวกับจะทำลายฟ้าถล่มดิน พุ่งตรงลงมาหาเขา
“!? ทำกันตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ? นี่คืออาชีพพลังพิเศษที่ฉันสุ่มได้หรือ?”
“มาเลย แต่นี่ก็มองไม่ออกเลยว่าเป็นสีอะไร”
“ขอให้คนดวงเฮงอวยพรให้ได้ของดีที ขอให้คนดวงเฮงอวยพรให้ได้ของดีที...”
แสงเรืองรองอันลึกลับยิ่งสายหนึ่งขัดจังหวะเฉิงเซียนที่กำลังพึมพำ
เฉิงเซียนมองสารเคลือบสีสันแพรวพราวราวกับของเหลวที่ปกคลุมร่างกาย หัวใจแทบหยุดเต้นไปจังหวะหนึ่ง
“สุดยอด!!”
[ยินดีด้วย คุณได้รับอาชีพพลังพิเศษระดับสีรุ้ง — นักสุ่มการ์ดตำนาน]
[อาชีพระดับสีรุ้งมีความเป็นเอกลักษณ์ อาชีพสีรุ้งแต่ละอาชีพจะมีผู้รอดชีวิตได้รับเพียงคนเดียวเท่านั้น]
[เมื่อหลอมรวมอาชีพแล้ว ผู้รอดชีวิตจะได้รับหน้าต่างสถานะของอาชีพนั้น]
“หลอมรวมเลย หลอมรวมเลย”
เฉิงเซียนตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ หลังจากผ่านมาหลายปี ในที่สุดเขาก็โชคดีสุด ๆ สักครั้ง
อาชีพที่ชื่อว่า “นักสุ่มการ์ด” แม้ฟังดูแปลกประหลาด แต่ระดับสีรุ้งนี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าไม่ใช่ของธรรมดา
สารเคลือบสีรุ้งที่ปกคลุมร่างของเฉิงเซียนค่อย ๆ ไหลซึมเข้าไปในร่างกาย
เฉิงเซียนมองปรากฏการณ์ประหลาดนั้น แต่ร่างกายกลับไม่รู้สึกถึงอะไรเป็นพิเศษ
เขามองฉากจักรวาลรอบตัวค่อย ๆ เลือนหายไป ตอนนี้เขายังคงยืนอยู่ในเสาแสงเดิม ใต้เท้ายังคงเป็นหาดทราย
นอกเสาแสงยังมองเห็นร่างของสมาชิกสาวสวยทั้งห้าคน พวกเธอกำลังจ้องมองเขาไม่กะพริบตา ราวกับกำลังลุ้นไปกับเขาด้วย
“ดูเหมือนไม่มีพลังวิเศษอะไรเลยนี่นา? ต้องหลอมรวมให้เสร็จก่อนถึงจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือ?” เฉิงเซียนลองสำรวจร่างกายตัวเองอย่างละเอียด
[หลอมรวมเสร็จสิ้น เปิดใช้งานหน้าต่างสถานะอาชีพแล้ว]
“เปิดหน้าต่างสถานะ”
“นักสุ่มการ์ดตำนาน ระดับ: Lv.1 ประเภทอาชีพ: สายผสม คำอธิบายความสามารถ: ในแต่ละวันจะได้รับโอกาสสุ่มจากพูลพลังพิเศษ 1 ครั้ง และจากพูลทรัพยากร 1 ครั้ง พูลพลังพิเศษสามารถสุ่มการ์ดอาชีพพลังพิเศษได้ตั้งแต่ระดับสีขาวถึงสีทอง พูลทรัพยากรสามารถสุ่มสิ่งของ วัสดุ หรืออุปกรณ์ได้ตั้งแต่ระดับสีขาวถึงสีรุ้ง โอกาสสุ่มจากพูลพลังพิเศษและพูลทรัพยากรคำนวณแยกจากกัน สุ่มครบ 60 ครั้งจะได้รับสิ่งของระดับสูงสุดอย่างแน่นอน”
“เป็นการสุ่มการ์ดจริง ๆ ด้วย แถมยังมีการันตีครั้งใหญ่ด้วย” เฉิงเซียนอดอุทานไม่ได้
จากนั้นเขาก็อ่านต่อ
“ในระดับปัจจุบัน มีช่องใส่การ์ดอาชีพพลังพิเศษ 5 ช่อง สามารถใส่อาชีพที่สุ่มได้จากพูลพลังพิเศษลงไป อาชีพในช่องจะมีระดับเท่ากับอาชีพนี้ ผู้ใช้จะได้รับความสามารถทั้งหมดของทุกอาชีพในช่องพร้อมกัน สามารถนำอาชีพในช่องออกได้ และจะใส่อาชีพใหม่ได้หลังผ่านไป 12 ชั่วโมง นอกจากนี้ ยังมีกระเป๋าการ์ดถาวรจำนวนเท่ากับช่องอาชีพ กระเป๋าการ์ดใช้เก็บการ์ดอาชีพส่วนเกิน ช่องอาชีพ 1: ว่าง ช่องอาชีพ 2: ว่าง …… ช่องอาชีพ 5: ว่าง กระเป๋าการ์ด 1: ว่าง …… กระเป๋าการ์ด 5: ว่าง”
เฉิงเซียนไล่ดูหน้าต่างสถานะอย่างละเอียดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะอ่านระหว่างบรรทัดแล้วเข้าใจว่า ทั้งหน้าต่างเขียนไว้เพียงสองคำ นั่นคือ “ไร้เทียมทาน”!
“หนึ่งให้กำเนิดสอง สองให้กำเนิดสาม แล้วสามก็บินทะยานได้เลยงั้นหรือ? ใครจะไปล่วงรู้พูลสกิลของฉันได้ล่ะ”
เฉิงเซียนตื่นเต้นสุดขีด แม้อาชีพนี้จะไม่ได้มอบพลังไร้เทียมทานให้เขาโดยตรง แต่ก็มีศักยภาพในการเติบโตสูงอย่างไม่ต้องสงสัย
ขอแค่พัฒนาไปอย่างมั่นคง อย่างน้อยเขาก็จะมีพลังจากอาชีพระดับทองห้าอาชีพ
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เจ๋งกว่าคือพูลทรัพยากร
พูลพลังพิเศษสุ่มได้สูงสุดแค่อาชีพระดับทอง แต่พูลทรัพยากรสุ่มสิ่งของระดับสีรุ้งได้
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าสิ่งของระดับนี้ต้องหายากสุด ๆ แน่นอน
แต่เขาแค่ต้องอดทนรอเวลา ก็จะได้ของมาอย่างสม่ำเสมอ
เฉิงเซียนมองหน้าต่างสถานะอาชีพทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าตรงหน้า รู้สึกว่าชีวิตดี ๆ ของตัวเองมาถึงแล้วจริง ๆ
“ต่อจากนี้...”
เฉิงเซียนมองข้อความ “พูลพลังพิเศษ” และ “พูลทรัพยากร” ที่เรียงอยู่มุมขวาบนของหน้าต่างสถานะ แล้วตัดสินใจใช้โอกาสสุ่มอาชีพพลังพิเศษของวันนี้เสียก่อน ขณะที่ยังอยู่ในเสาแสงนี้
ตามที่ประกาศระดับโลกบอก อีกไม่นานสมาชิกทั้งห้าคนข้างนอกก็จะเริ่มสุ่มอาชีพพลังพิเศษของตัวเอง
แม้อาชีพของเขาจะมีศักยภาพในการเติบโตอย่างไร้เทียมทาน แต่ในช่วงแรกก็ยังขาดอะไรไปอยู่บ้าง
หากไม่นับสองคนที่เขาจำได้แล้ว จากบุคลิกของสาวสวยอีกสามคนก็ดูไม่ใช่คนธรรมดาเลย
หลังจากได้อาชีพพลังพิเศษแล้ว พวกเธอจะคิดร้ายกับหัวหน้าทีมแปลกหน้าอย่างเขาหรือไม่ เรื่องนี้รับประกันไม่ได้จริง ๆ
ดังนั้นเฉิงเซียนจึงตัดสินใจใช้เวลานี้เตรียมไพ่ตายไว้ให้ตัวเองก่อน
เขาใช้ความคิดกด “พูลพลังพิเศษ” บนหน้าต่างสถานะ แล้วก็อดชะงักไปอีกครั้งไม่ได้
ช่วยไม่ได้จริง ๆ หน้าต่างสถานะอาชีพนี่ปรับแต่งตามความทรงจำของเจ้าของหรือไง?
ทำไมหน้าสุ่มนี่ถึงเหมือนเกมบางเกมที่เขาเคยเล่นนัก?
นี่มันมีตัวเลือก “สุ่มหนึ่งครั้ง” กับ “สุ่มสิบครั้ง” ด้วยหรือ?
ถ้าอย่างนั้นโอกาสสุ่มรายวันก็สะสมไว้ได้สินะ
เดี๋ยวก่อน!
“ครั้งแรกการันตีสีทอง?!”
“ของดี!”
“เยี่ยมเลย ฉันกำลังกังวลว่าจะผ่านช่วงแรกไปอย่างมั่นคงได้ยังไงอยู่พอดี รู้งี้บอกกันก่อนสิว่ายังแถมอาชีพระดับทองมาให้ด้วย”
“สุ่มหนึ่งครั้ง!”
ดาวตกสีทองพุ่งผ่านท้องฟ้า แล้วร่วงลงมาบนร่างของเขา
ทำเอาเฉิงเซียนใจฟูจนยิ้มแก้มแทบปริ
“ยินดีด้วย คุณได้รับการ์ดอาชีพพลังพิเศษระดับทอง: ราชสิงห์เปลวเพลิง”
“การ์ดอาชีพพลังพิเศษ: ไอเทมเฉพาะที่นักสุ่มการ์ดตำนานสุ่มได้จาก ‘พูลพลังพิเศษ’ หลังจากสุ่มได้จะถูกเก็บเข้ากระเป๋าการ์ดโดยอัตโนมัติ สามารถใส่ลงในช่องการ์ดพลังพิเศษเพื่อใช้งาน หรือมอบให้ผู้มีอาชีพคนอื่นได้ เมื่อผู้มีอาชีพคนอื่นใช้งาน อาชีพเดิมของพวกเขาจะถูกแทนที่ และระดับอาชีพเดิมจะถูกถ่ายโอนมา”
“ราชสิงห์เปลวเพลิง ประเภทอาชีพ: สายต่อสู้ คำอธิบายอาชีพ: ราชันแห่งเปลวเพลิงและการต่อสู้ระยะประชิด ใช้พลังล้วน ๆ ถ่ายทอดศิลปะแห่งความรุนแรง”
“เยี่ยม!” เฉิงเซียนพยายามรักษาสีหน้าให้สงบนิ่ง แต่ความตื่นเต้นในใจนั้นยากจะกดเอาไว้
“สมบูรณ์แบบ สมบูรณ์แบบ ฮ่า ๆ ๆ ตอนนี้ฉันก็มีทุกอย่างแล้ว...ไม่สิ ต้องทำตัวให้ติดดินหน่อย ติดดินเข้าไว้ ฮึ ๆ”
“การ์ดอาชีพที่สุ่มได้นี่มอบให้คนอื่นใช้ได้ด้วย เป็นของดีสำหรับผูกใจคนและฝึกฝนลูกน้องเลยนะ”
“เอาล่ะ แค่นี้ก่อน เวลาผ่านไปนานแล้ว ออกไปก่อนดีกว่า”
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เฉิงเซียนก็ปรับสีหน้าให้เรียบร้อยแล้วเดินออกจากเสาแสง
สาวทั้งห้าคนที่อยู่นอกเสาแสงรอมานานแล้ว พอเห็นเฉิงเซียนออกมาเสียที ต่างก็ส่งสายตาอยากรู้อยากเห็นมาให้
เซียหยู่เหยาอ้าปาก คล้ายอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่ทันได้เอ่ย ประกาศระดับโลกก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[เมื่อหัวหน้าทีมสุ่มอาชีพพลังพิเศษเสร็จแล้ว สมาชิกที่เหลือจะเข้าสู่เสาแสงตามลำดับเพื่อเริ่มสุ่ม]
ทั้งห้าคนมองหน้ากัน ไม่มีใครก้าวเข้าไปก่อน
หลังจากเงียบกันอยู่ครู่หนึ่ง หญิงสาวผู้สูงศักดิ์ก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน
“ถ้าพวกคุณไม่ถือสา งั้นฉันเข้าไปก่อนก็แล้วกัน หัวหน้าทีมลองมาแล้ว คงไม่มีปัญหาอะไร”
เมื่อเห็นว่าเธอเรียกเขาว่า “หัวหน้าทีม” อย่างรวดเร็ว เฉิงเซียนก็อดแปลกใจไม่ได้
หญิงสาวผู้สูงศักดิ์ไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติอะไร เพียงกล่าวอย่างเปิดเผยว่า “ฉันชื่อกู้เยว่ ต่อไปก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วย”
พูดจบ เธอก็เดินเข้าไปในเสาแสง
เฉิงเซียนกับหญิงสาวอีกสี่คนที่เหลือมองหน้ากัน
หญิงสาวผู้สง่างามและดูสุขุมมองร่างของกู้เยว่ที่อยู่ในเสาแสง ก่อนเอ่ยว่า
“เป็นประธานกู้จริง ๆ ด้วย”
พอได้ยินเช่นนั้น อีกสี่คนก็หันไปมองเธอพร้อมกัน
เธอเป็นสาวสวยผู้รอบรู้ มีผมยาวประบ่าสีดำ รูปร่างสูงโปร่ง และดวงตาลึกล้ำราวกับเปล่งประกายแห่งเหตุผล
“ประธานกู้? คุณรู้จักเธอเหรอ?” เฉิงเซียนถาม
สาวผู้รอบรู้ยิ้มให้ทุกคนเล็กน้อย ดูไม่มีท่าทีว่าจะปิดบัง
“จะว่าไปรู้จักก็ไม่เชิงค่ะ ก่อนหน้านี้เคยมีโอกาสเกี่ยวข้องกันเรื่องงานอยู่บ้าง เธอคงจำฉันไม่ได้หรอก”
“อ้อ ลืมแนะนำตัวไปค่ะ ฉันชื่อซ่งซูหนิง เมื่อก่อนเป็นหมอ”
“เพราะเรียนหนังสือมามากกว่าคนอื่นอยู่หลายปี โรงพยาบาลเลยส่งฉันไปร่วมงานแลกเปลี่ยนครั้งหนึ่ง ที่นั่นฉันเจอคุณกู้ ซึ่งไปสาธิตผลิตภัณฑ์ของบริษัทเธอค่ะ”
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง” ทุกคนพยักหน้าแสดงว่าเข้าใจแล้ว
เฉิงเซียนเห็นท่วงท่าของซ่งซูหนิงที่เปี่ยมไปด้วยสติปัญญา ก็รู้ว่าคำพูดที่ว่า “เรียนหนังสือมามากกว่าคนอื่นอยู่หลายปี” นั้นคงเป็นการถ่อมตัวอย่างมากแน่นอน
และก็เป็นอย่างที่คิด หญิงสาวคนเดียวที่เหลือซึ่งเฉิงเซียนยังไม่รู้ชื่อก็เอ่ยขึ้น
“ถ้าคุณเป็นคุณหมอซ่งซูหนิงที่ฉันรู้จัก ฉันก็ชื่นชมชื่อเสียงมานานแล้วค่ะ”
คนที่พูดคือเด็กสาวร่างเล็กผอมบาง ก่อนหน้านี้เธอเอาแต่เงียบและสังเกตคนรอบข้าง จนกระทั่งซ่งซูหนิงแนะนำตัวเสร็จ เธอถึงได้พูดเป็นครั้งแรก
“ตอนอาจารย์ของฉันโทรศัพท์คุยกับเพื่อนที่อยู่ต่างประเทศ ฉันมักได้ยินเพื่อนคนนั้นพูดถึงลูกศิษย์คนเก่งของตัวเองอยู่บ่อย ๆ ผู้เชี่ยวชาญระดับหลังปริญญาเอกที่กลับจากต่างประเทศและมีความรู้กว้างขวางในวงการแพทย์ — ซ่งซูหนิงค่ะ”
ซ่งซูหนิงได้ยินแล้วก็ดูประหลาดใจและยินดีอยู่บ้าง
“ขอโทษนะคะ เมื่อครู่ฉันไม่ทันสังเกต คุณคือ...?”
เด็กสาวร่างเล็กโบกมือ
“ฉันอยู่คนละสาขากับคุณ คุณคงไม่รู้จักฉันหรอกค่ะ ฉันชื่อไป๋ชิง ก่อนหน้านี้ทำงานวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ชีวภาพกับอาจารย์”
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง” ซ่งซูหนิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ
เธอไม่เคยได้ยินชื่อไป๋ชิงจริง ๆ ตลอดสองปีหลังจากกลับประเทศมา เธอกับอาจารย์ก็ได้ติดต่อพูดคุยกันน้อยลงอย่างเลี่ยงไม่ได้
เธอไม่รู้จักลูกศิษย์ของเพื่อนอาจารย์คนนี้จริง ๆ
แต่เรื่องนั้นไม่ได้ขัดขวางให้เธอใช้ความสัมพันธ์นี้เป็นสะพานเชื่อมละลายความเกร็งระหว่างทุกคน
ประกาศระดับโลกเมื่อครู่นี้พูดชัดเจนแล้ว ตอนนี้ทั้งหกคนอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน เป็นตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน
จากนี้ไปพวกเขาต้องร่วมแรงร่วมใจกันฝ่าฟัน 60 วันนี้ให้ได้ หากล้มเหลว...
พอคิดถึงตรงนี้ ซ่งซูหนิงก็พูดคุยกับไป๋ชิงต่ออีกสองสามประโยค ก่อนจะหันไปมองเซียหยู่เหยา
……
เฉิงเซียนมองทุกคนที่เริ่มสนิทสนมกันขึ้นเรื่อย ๆ ได้ยินเสียงอุทานว่า “ที่แท้คุณก็คือเซียหยู่เหยาราชินีเพลงนี่เอง” ในใจก็โล่งอกไปเปลาะหนึ่ง
ดูจากตอนนี้แล้ว สมาชิกแต่ละคนล้วนมีเหตุผล
ช่วงสั้น ๆ นี้คงไม่เกิดความขัดแย้งกัน
ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน ประธานกู้เยว่ก็เดินออกมาจากเสาแสง
เธอมองทุกคนที่หยุดสนทนาแล้วหันมาหาเธอ
คิ้วที่ขมวดเล็กน้อยคลายออกอย่างรวดเร็ว มุมปากก็ยกเป็นรอยยิ้ม
“อาชีพของฉันก็พอใช้ได้ ทุกคนรีบไปสุ่มกันเถอะ พอเสร็จกันหมดแล้วเราค่อยมาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ดีไหม?”
ประโยคสุดท้ายถามเฉิงเซียน เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ประธานกู้เคยชินกับการเป็นคนตัดสินใจและออกคำสั่ง แต่พอสั่งการไปแล้วก็เพิ่งนึกได้ว่าอาจก้าวก่ายเกินไป จึงรีบหันมาขออนุญาตเฉิงเซียนที่เป็นหัวหน้าทีม
เฉิงเซียนย่อมไม่ถือสาเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ เขาโบกมืออย่างใจกว้าง
“ได้เลย ทุกคนรีบไปเถอะ”
สมาชิกอีกสี่คนที่ยังไม่ได้สุ่มอาชีพเริ่มจากซ่งซูหนิง แล้วเข้าไปสุ่มตามลำดับ
เมื่อทุกคนสุ่มอาชีพเสร็จ รวมถึงเฉิงเซียนด้วย พวกเขาก็รู้จักกันหมดแล้ว
เฉิงเซียนนับว่าพอได้รู้จักสมาชิกทั้งห้าคนของตัวเองในเบื้องต้นแล้ว
ประธานบริษัทใหญ่ กู้เยว่ ราชินีเพลง เซียหยู่เหยา ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ ซ่งซูหนิง นักวิทยาศาสตร์ชีวภาพ ไป๋ชิง และดาวเด่นประจำมหาวิทยาลัย หลี่เซียงหยุน
ทีมสุดอลังการ!
หลังจากสมาชิกคนสุดท้ายเดินออกมาจากเสาแสง ประกาศระดับโลกก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[การสุ่มอาชีพพลังพิเศษเสร็จสิ้น ต่อไปจะเปิดใช้งานสิทธิ์ของผู้รอดชีวิต]