ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดนั้น! นี่ไม่ใช่การมาช่วยประมูลงานให้คึกคักเสียหน่อย เห็นชัด ๆ ว่าเขากำลังเอาเงินมาฟาดหน้าผู้จัดงานประมูล!
บรรยากาศเดิมก็อึดอัดอยู่แล้ว เพราะไม่มีใครเสนอราคา แต่เขากลับพูดว่าจะซื้อกลับไปใช้เป็นผ้าขี้ริ้ว น้ำเสียงดูแคลนราวกับกำลังหยิบยื่นเศษเงินให้ นี่มันเป็นการหยามหน้ากันชัด ๆ!
เป็นไปตามคาด รอยยิ้มบนใบหน้าของจางหว่านเอ๋อร์ ผู้ดำเนินการประมูลชะงักค้าง มุมปากกระตุกเล็กน้อย แววโกรธวูบผ่านดวงตา ส่วนหลัวหย่วนซานที่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง สีหน้าคล้ำเขียวราวกับก้นหม้อ
แม้แต่ห้องรับรองชั้นบนก็ยังมีเสียงแค่นหัวเราะเย็นชาดังลงมาหลายครั้ง เห็นได้ชัดว่าตัวแทนจากแต่ละสำนักไม่พอใจอย่างยิ่ง
ทว่าเย่ลั่วกลับมีท่าทีสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขารู้ดีว่างานประมูลครั้งนี้จัดร่วมกันโดยหกสำนักใหญ่ และการประมูลแข่งกับหนานกงซูก่อนหน้านี้ก็ทำให้เขาล่วงเกินไปแล้วห้าสำนัก เรียกได้ว่ามีเหาเต็มหัวจนไม่กลัวคันอีกต่อไป หากฉวยโอกาสกวนประสาทพวกนั้นได้สักหน่อย เขากลับรู้สึกสนุกเสียด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นจางหว่านเอ๋อร์ยังไม่ขยับ เย่ลั่วก็เลิกคิ้วเร่ง “ผู้ดำเนินการประมูล ในเมื่อไม่มีใครเสนอราคา เคาะปิดประมูลได้หรือยัง?”
จางหว่านเอ๋อร์จึงได้สติ นางข่มความโกรธไว้สุดกำลัง ฝืนเค้นรอยยิ้มแบบมืออาชีพออกมา ก่อนเคาะค้อนอย่างจนใจ
เย่ลั่วได้ของที่มีมูลค่าสูงที่สุดในงานด้วยราคาเริ่มต้น ในใจอดยินดีลับ ๆ ไม่ได้
เขาคาดว่าหกสำนักใหญ่คงศึกษาม้วนคัมภีร์โบราณเล่มนี้จนทะลุปรุโปร่งไปนานแล้ว และที่นำออกมาประมูลก็เพราะไม่อาจไขความลับในนั้นได้เสียที จึงคิดล่อ “ปลาโง่” สักตัว หากไม่ใช่เช่นนั้น สมบัติล้ำค่าเช่นนี้จะไม่มีใครสนใจได้อย่างไร?
ของประมูลอีกสิบกว่าชิ้นหลังจากนั้นไม่อาจเรียกความสนใจจากเย่ลั่วได้ เขาเริ่มเบื่อขึ้นมา คิดว่าหินอุกกาบาตจากนอกฟ้าได้มาอยู่ในมือแล้ว จุดประสงค์ของการมาครั้งนี้ก็นับว่าบรรลุแล้ว ไม่สู้รีบกลับไปเสียแต่เนิ่น ๆ จะได้ไม่เกิดเรื่องแทรกซ้อน