งานของวันนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว เย่ลั่วพอใจกับงานนี้มาก
ไป่เฉ่าถังเลี้ยงอาหารสองมื้อ อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องท้องหิวไปชั่วคราว
ลุงหลงเป็นคนใจดีและอัธยาศัยอบอุ่น ไม่ถือตัวเลยแม้แต่น้อย
แม้สวี่ซินเยว่จะขี้อายและสุภาพ แต่เธอก็ตั้งใจช่วยให้เขาปรับตัวเข้ากับงานอย่างมาก หลายเรื่องเย่ลั่วยังไม่ทันถาม เธอก็ชิงอธิบายให้ฟังก่อนแล้ว
เมื่อเทียบกับโรงเรียน เย่ลั่วกลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในสภาพแวดล้อมแปลกหน้าแห่งนี้
ที่นี่ไม่มีใครเยาะเย้ยหรือดูแคลนเขา ลูกค้าทุกคนที่เข้าออกต่างไม่รู้จักเขา และเขาก็สัมผัสได้ถึงความปรารถนาดีจากพวกเขา
เพียงวันแรก เย่ลั่วก็ทำความเข้าใจสมุนไพรทุกชนิดที่นี่ได้หมดแล้ว
น่าเสียดาย สมุนไพรนับร้อยนับพันชนิดของไป่เฉ่าถังกลับไม่มีชนิดใดเป็นหญ้าวิญญาณเลย
สมุนไพรที่มีค่าที่สุดของที่นี่คงเป็นโสมกับเห็ดหลินจือที่มีอายุยาวนาน แต่ถึงอย่างนั้นก็ใช้ได้เพียงรักษาโรคช่วยชีวิตผู้คนเท่านั้น ไม่มีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรแม้แต่น้อย
ถนนชิงสุ่ยอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยเยี่ยจิงไม่ไกลนัก ราว 20 ลี้ เย่ลั่วไม่มีเงินติดตัวสักแดง จึงต้องวิ่งกลับไปตลอดทาง
ตอนเย่ลั่วกลับถึงมหาวิทยาลัยเยี่ยจิง ฟ้าก็มืดลงแล้ว
ทางใต้ของมหาวิทยาลัยมีทะเลสาบเล็ก ๆ อยู่แห่งหนึ่ง ชื่อทะเลสาบเยี่ยนสุ่ย
น้ำในทะเลสาบใสสะอาด ต้นหลิวห้อยระย้า มีทั้งภูเขาจำลองและม้านั่งวางเรียงรายสลับกัน บรรยากาศเงียบสงบ เป็นสถานที่ที่นักศึกษามักแวะมาหลังเลิกเรียน
จากประตูมหาวิทยาลัยไปหอสมุด ไม่จำเป็นต้องอ้อมผ่านที่นี่เลย
แต่เย่ลั่วจงใจเลือกเส้นทางนี้ เพราะหลังฟ้ามืดแทบไม่มีคนสัญจร ทำให้หลีกเลี่ยงคำพูดเย็นชาและวุ่นวายเหล่านั้นได้