จอมลอร์ด: เปิดร้านค้าหนึ่งทอง ได้นักบุญแห่งความอุดมสมบูรณ์

ตอนที่ 2 จอมมารขี้อายน่ารักเกินต้าน~

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ว้าว~ของใหญ่!

ซูอวี่มองทาเลียที่สูงกว่าเขา ร่างสูงหนึ่งเม็ดเจ็ดแปดของเขาเอื้อมแค่ถึงหน้าอกของหล่อน

"เอ่อ... สวัสดี ทาเลีย ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนของฉัน"

ซูอวี่ใช้จิตเรียกแผงข้อมูลของทาเลียขึ้นมา อยากดูว่าระดับมหากาพย์จะแข็งแกร่งแค่ไหน

[ชื่อ: ทาเลีย·ฟิล]

[พลังชีวิต: 100%]

[พลังเวท: 100%]

[พลังร่างกาย: 100%]

[ความภักดี: 100]

[ระดับ: เหล็กดำ 1 ดาว]

[สถานะ: นักบุญแห่งความอุดมสมบูรณ์, ภาชนะของเทพเจ้า]

[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]

[แหล่งทหาร: ไม่มี]

[ฝ่าย: ใจดีวุ่นวาย]

[โบนัสบัญชาการฮีโร่: ความเร็วร่ายเวทของนักเวท +80%, คุณสมบัติของนักเวททั้งหมด +80%]

[อาวุธ: คัมภีร์แห่งชีวิต]

[พรสวรรค์: ชีวิตไม่สิ้นสุด (หน่วยฝ่ายเราได้รับพลังชีวิต, พลังเวท, พลังร่างกายฟื้นฟู 2% ต่อวินาที; เมื่อพลังชีวิตเต็ม การรักษาจากแหล่งใดก็ตามจะแปลงเป็นเกราะป้องกัน เกราะป้องกันสูงสุดเท่ากับพลังเวทสูงสุดของทาเลีย)]

[สกิล: ดูดชีวิต (ลดพลัง + สร้างความเสียหาย), มอบชีวิต (รักษา), งานเลี้ยง (เสริมพลังเดี่ยว/กลุ่ม)]

[ค่าจ้าง: 0/1 เดือน]

[ประเมิน: แหล่งกำเนิดไม่ทราบ; ภาชนะที่เทพีแห่งชีวิตสถิต มีความสามารถในการรักษาและเสริมพลังอันแข็งแกร่ง]

เป็นฮีโร่สายซัพพอร์ตที่แกร่งมาก แผงข้อมูลตัวละครไม่แสดงตัวเลขเฉพาะ มันแสดงแค่ระดับเท่านั้น

สกิลน้อยเป็นเรื่องปกติ พอเลเวลสูงขึ้นก็จะปลดล็อกสกิลเอง

สายตาของซูอวี่ไล่ดูบนแผงข้อมูลทีละจุด ตอนนี้ความรู้สึกเหนือกว่าทำให้เขาพอใจทาเลียไม่มีที่ติ

เพราะ[คำสาบานนิรันดร์]ทาเลียไม่ต้องการค่าจ้าง ทุกคนจะไม่ต้องการ (ครั้งหน้าฉันจะไม่พูดซ้ำ)

ถ้ามหาบาปหยิ่งยโสคนนั้นเป็นสายประชิดที่ทั้งยืนได้ทั้งตีได้จะเพอร์เฟกต์กว่านี้

กำลังที่ซูอวี่หมกมุ่นอยู่กับความสุขอันมหาศาล ก็รู้สึกหัวถูกโอบ แล้วก็รู้สึกโลกมืดลง ใบหน้าจมอยู่ในที่อ่อนนุ่มที่ไหนสักแห่ง

ทาเลียกอดซูอวี่ มือขวาลูบผมเขา

"โอ๊ย~ท่านลอร์ดตอนเหม่อลอยน่ารักจัง~"

แต่ไม่นาน ซูอวี่ก็ส่ายหน้าดิ้นรน ในที่สุดก็หลุดจากอ้อมกอดกว้างใหญ่

"ฮืด~ฮ่า~ฮืด~"

"เกือบตายเพราะขาดอากาศ"

ซูอวี่หน้าซ่า หายใจเอาอากาศบริสุทธิ์อย่างบ้าคลั่ง ถึงเมื่อกี้จะรู้สึกทั้งหอมทั้งนุ่ม แต่ไม่นานก็รู้สึกหายใจไม่ออก เลยต้องดิ้นออกมา

"ขอโทษจริงๆ ท่านลอร์ด ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องของฉันเอง" ทาเลียประสานมือสองข้างทำท่าขอโทษ

แต่ยอดเขาหิมะที่ถูกกดทับซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้ซูอวี่ต้องเบือนหน้าไปทางอื่น

"ไม่ใช่ความผิดของเธอ เธอยังมีเพื่อนร่วมทางอีกคน ฉันจะเรียกออกมาก่อน" ซูอวี่ให้อภัยเธอแน่นอน

ซูอวี่เรียกมหาบาปหยิ่งยโส·อิลิส·แอราแกนออกมาจากกระเป๋าลอร์ด

พลังงานสีดำปรากฏขึ้นข้างๆ ทาเลีย บัลลังก์ตกลงบนพื้น บนบัลลังก์นั่งอยู่อิลิส·แอราแกน

ผมยาวขาวราวหิมะ บนหัวมีเขางอสีดำคู่หนึ่ง ดวงตาสีแดงดังคริสตัลแฝงความเย่อหยิ่งมองทุกสิ่ง ใบหน้าละเอียดอ่อนน่ารัก ประกอบกับรูปร่างเล็กบางและชุดดำสไตล์โลลิต้า สูงแค่ 1 เมตร 4 ของเธอเหมือนตุ๊กตาละเอียดอ่อน

สไตล์กระโปรงเป็นแบบสั้น ปลายกระโปรงคลุมต้นขาเกือบหมด ขาเรียวงามสองข้างสวมถุงน่องสีดำ เท้างามสวมรองเท้าส้นสูงสั้นสีดำ ดูน่าหลงใหลมาก

ว้าว~เป็นโลลิต้าผมขาวตาสีแดง

"ท่าน... ลอร์ด ราตรีสวัสดิ์" อิลิสพูดแข็งๆ ความเย่อหยิ่งในใจทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ

อย่างน้อย อย่างน้อยก็ให้ท่านลอร์ดทักทายก่อน

หลังทักทาย ดวงตาของอิลิสจ้องซูอวี่แน่น เหมือนรออะไรบางอย่าง

ซูอวี่เปิดแผงข้อมูลตัวละคร พอได้ยินอิลิสทักทายตน ก็ตอบกลับไปโดยไม่ทันคิด: "เธอก็เหมือนกัน อิลิส ราตรีสวัสดิ์"

พอได้ยินคำพูดประจบประแจงของซูอวี่ (คิดเอง) อารมณ์ของอิลิสก็ดีขึ้นมาทันที ใบหน้าละเอียดอ่อนน่ารักแต้มสีแดงระเรื่อ เบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อสงบสติ

[ชื่อ: อิลิส·แอราแกน]

...

[สถานะ: มหาบาปหยิ่งยโส]

[เผ่าพันธุ์: ปีศาจบาปกำเนิด]

[แหล่งทหาร: ไม่มี]

[ฝ่าย: กลางวุ่นวาย]

[โบนัสบัญชาการฮีโร่: คุณสมบัติทุกหน่วย +100%]

[อาวุธ: บัลลังก์แห่งหยิ่งยโส, ดาบใหญ่บาปกำเนิด]

[พรสวรรค์: หยิ่งยโส (โจมตีไม่สนใจพลังป้องกันของเป้าหมาย, ลดความเสียหาย, เกราะป้องกัน, ไร้เทียมทาน, ต้านทาน, สร้างความเสียหายจริงเสมอ; ไม่สนใจการโจมตีจากศัตรูที่ระดับต่ำกว่าหรือเท่ากับตัวเอง; เลือกได้ว่าจะรับผลจากคนอื่นหรือไม่)]

[สกิล: ดูถูก (ลดโจมตี, ความเร็วเคลื่อนที่), ขับไล่ (แรงผลัก), อำนาจแห่งหยิ่งยโส (คำพูดต้องเป็นจริง)]

[ประเมิน: แหล่งกำเนิดไม่ทราบ... เอ๊ะ? หยิ่งยโสสองคน?

ความภักดี 100 กับมหาบาปหยิ่งยโสต่อยกันจนเปลี่ยนจากหยิ่งยโสเป็นขี้อาย? แต่โปรดทราบ นี่แค่กับคุณคนเดียว]

!? แรงมาก?!

แต่ความภักดี 100 ทำให้หยิ่งยโสกลายเป็นขี้อายมันอะไรกัน?

"เอาล่ะ ทาเลีย อิลิส เราออกไปข้างนอกกันก่อน วันนี้ฉันมีอีกหลายอย่างที่ต้องการให้เธอช่วย" พอตรวจสอบคุณสมบัติทั้งสองคนเสร็จ ซูอวี่เตรียมเริ่มทำงาน

"ได้ ท่านลอร์ด" ทาเลียโค้งเล็กน้อย

"ในเมื่อเธอขอร้องฉันเอง ฉันก็จะช่วยเธอเป็นครั้งคราวละกัน" ร่างเล็กของอิลิสไม่ขยับ แต่บัลลังก์แห่งหยิ่งยโสลอยตามหลังซูอวี่ไป

แถมยังแซงทาเลียไปอยู่ข้างหลังด้วย

ซูอวี่เปิดประตูไม้ พบว่าข้างนอกเป็นที่ราบกว้าง แต่ด้านซ้ายหลายร้อยเมตรมีป่าแห่งหนึ่ง

ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดีมากแล้ว

ตอนนี้ก็แค่จ้างชาวเมืองมาทำงานก็พอ

ซูอวี่เปิดแผงลอร์ดเพื่อเรียกชาวเมือง

[ชาวเมือง: เอลฟ์แห่งป่า — 1 เหรียญทอง/1 คน]

ซูอวี่จ้างเอลฟ์แห่งป่า 20 คน คลื่นอวกาศสั่นไหว เอลฟ์ผมเขียว หูแหลม 20 คนถูกเรียกออกมา

ชาย 10 คน หญิง 10 คน หน้าตาทุกคนค่อนข้างโดดเด่น ไม่มีคนน่าเกลียดแม้แต่คนเดียว

ซูอวี่ลองทักทาย: "สวัสดีทุกคน"

เอลฟ์ 20 คนยืนตรงทันที ตะโกน: "ท่านลอร์ดดี! จงภักดี!"

ลอร์ดใหม่มีอาคารที่สร้างได้ 3 หลัง อาคารแรกสร้างฟรี

มีกระท่อมไม้ โรงช่างหิน โรงแปรรูปอาหารขั้นต้น

ซูอวี่สร้างโรงช่างหินก่อน เลือกตำแหน่งที่ไกลจากคฤหาสน์ลอร์ด แล้วคลิกสร้าง หินเรียบและไม้ท่อนปรากฏขึ้นทีละชิ้นจากอากาศ เหมือนต่อบล็อกก่อโรงช่างหินเสร็จ

ซูอวี่เปิดแผงข้อมูลชาวเมือง เลือกเอลฟ์ชายเพียงคนเดียวที่มีพรสวรรค์[ช่างฝีมือ]สั่ง: "เธอรับผิดชอบทำงานในโรงช่างหิน"

เอลฟ์ที่ถูกสั่งในหมู่ฝูงชนยืนตรงตอบ: "ได้! ท่านลอร์ด!"

แล้วเขาก็วิ่งเข้าโรงช่างหินเริ่มทำเครื่องมือหิน ซูอวี่จัดสรรไม้ 20 ท่อนและหิน 20 ก้อนที่นั่น ตอนนี้เพียงพอใช้แล้ว

พอเครื่องมือหินทำเสร็จ ชาวเมืองก็ไปตัดไม้ในป่าเพื่อเอาไม้มาได้

จากนั้นก็เรียกจอมเวทอัสนีพายุ

จอมเวทอัสนีพายุระดับราชา 1,000 คนเรียงเป็นขบวนสี่เหลี่ยม

พวกเขาสวมชุดเวทสีขาวขอบฟ้าเงิน ปักลายสายฟ้าสวยงามด้วยด้ายทอง ถือคทาเวทที่มีอัญมณีสีทอง

"รับใช้ท่านลอร์ด! จงภักดี!"

"ดี! ตอนนี้ให้อิลิสเป็นหัวหน้า ทาเลียเป็นรองหัวหน้า ล้างมอนสเตอร์รอบๆ! ป่าให้ความสำคัญเป็นพิเศษ"

"ได้!"

ซูอวี่หันไปสั่งอิลิส: "ตอนนี้คนเหล่านี้ให้เธอบัญชาการชั่วคราว"

อิลิสพยักหน้า ในใจดีใจที่ได้รับคำขอจากซูอวี่ อีกอย่างผู้หญิงชื่อทาเลียนั่นตำแหน่งต่ำกว่าตน

เธอต่างหากที่สำคัญที่สุดสำหรับท่านลอร์ด!

แต่อิลิสปากยังพูด: "ในเมื่อเธอพูดอย่างนั้น ฉันต้องช่วยเธอ เตรียมเครื่องบรรณาการของเธอ... อ๊ะ"

อิลิสรู้ตัวว่าพูดผิด ความตื่นตระหนกในใจทำให้เธอรีบหาทางแก้: "ฉัน..."

ซูอวี่พยักหน้า ยิ้ม: "ฉันจะเตรียมให้"

ซูอวี่อ่านประวัติของเธอมาก่อน รู้จักนิสัยของโลลิต้าตรงหน้า บางทีตามใจเธอหน่อยแล้วแกล้งเล่นก็น่าจะสนุกดี

ตอนนั้นจะให้เครื่องบรรณาการที่ทำให้เธอตกใจสุดๆ

อิลิสชะงักไปครู่ "อืม" แล้วก็จากไปอย่างรวดเร็ว ทาเลียตอบสนองเร็ว เรียกจอมเวทอัสนีพายุตามไป

ที่ท้ายแถว ทาเลียหันกลับมาทำปากขยับเป็นคำพูด

ซูอวี่รู้ว่าเครื่องบรรณาการตอนกลางคืนต้องเตรียมเพิ่มอีกคนแล้ว

——

[ระดับฮีโร่, ทหาร, ชาวเมือง: เหล็กดำ, บรอนซ์, มิธริล, เหลืองอร่าม, คริสตัลสี, ระดับราชา, เกียรติยศ, ตำนาน, เทพนิยาย, มหากาพย์, เทพปกรณัม, อมตะ]

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป