ตอนที่ 95 เลือกประธานสมาคมการค้าเจียงไห่ล่วงหน้า แต่กลับเป็นนักศึกษาปีสอง

เขาเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงยีนส์ที่ซักจนสีซีด

เนื้อผ้าเสียดสีกับหน้าจอจนเกิดเสียงซ่าแผ่วเบา

ซูมู่สวมรองเท้าแตะพลาสติกสีฟ้า เดินลากส้นเท้าไปตามทาง

เขาถือชามะนาวใส่น้ำแข็งเต็มแก้วออกมาจากตรอกเล็ก ๆ

หลอดพลาสติกเจาะแผ่นฟิล์มจนเกิดเสียง «ป๊อบ» ดังกรอบแกรบ

รสเปรี้ยวหวานเย็นชื่นไหลผ่านลำคอลงสู่ท้อง ช่วยคลายไอร้อนช่วงปลายฤดูร้อนไปได้ไม่น้อย

เขาเดินเอื่อย ๆ กลับไปยังมหาวิทยาลัยเจียงไห่ ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็นสีส้มแดงของเมืองเจียงไห่

เช้าวันถัดมา เวลา 9 โมงครึ่ง

ศูนย์ประชุมนานาชาติเมืองเจียงไห่

อาคารผนังกระจกขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่กว่าหมื่นตารางเมตรสะท้อนแสงเย็นตาจนแสบตาใต้แสงอาทิตย์

ลานกว้างรอบอาคารเต็มไปด้วยรถหรูจากสารพัดเมือง ซึ่งติดป้ายทะเบียนหลากหลายพื้นที่

ทั้งไมบัคสีดำ โรลส์-รอยซ์ แฟนธอม และเมอร์เซเดส-เบนซ์ จีคลาสกันกระสุน

เสียงเครื่องยนต์คำรามดังต่อเนื่อง กลิ่นน้ำมันเครื่องที่ถูกแดดเผาจนร้อนอบอวลไปทั่วอากาศ

บอดีการ์ดหลายร้อยคนสวมสูทสีดำและใส่หูฟังบลูทูธ

ยืนประจำการทุกสามก้าว ห้าก้าวก็มีคนเฝ้าระวัง

สายตากวาดมองรอบข้างอย่างระแวดระวัง

วันนี้คือวันเลือกตั้งเปลี่ยนคณะกรรมการของสมาคมการค้าเจียงไห่ ซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปี

เมืองเจียงไห่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศ ขุมทรัพย์ก้อนนี้ใหญ่เกินไป

ช่วงก่อนหน้านี้ ตระกูลใหญ่ท้องถิ่นหลายตระกูลกลับล้มครืนลงอย่างไร้สาเหตุ

เจ้าพ่อจากต่างถิ่นที่มีประสาทสัมผัสไวเหมือนฉลามได้กลิ่นคาวเลือด

ต่างพากันหอบเงินทุนมหาศาลมา หวังฉวยโอกาสแทรกแซงในช่วงสุญญากาศแห่งอำนาจ