ปลายนิ้วกดลงไป
ปุ่มคีย์บอร์ดมันเยิ้มส่งเสียงแห้ง ๆ
“กึก”
อักขระตัวแรกปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
สิทธิ์สูงสุดบนเครือข่ายมืดทั่วโลกที่ระบบมอบให้ ระเบิดออกมาราวกับน้ำป่าทะลักเขื่อน
มันทะลวงข้อจำกัดทางกายภาพของบรอดแบนด์สำหรับผู้ใช้งานทั่วไป ผ่านเมนบอร์ดมือสองของร้านอินเทอร์เน็ตโทรม ๆ แห่งนี้อย่างไม่ไว้หน้า
เราเตอร์ตรงมุมร้านกะพริบไฟแดงจ้าบาดตา อุณหภูมิของชิปพุ่งสูงขึ้น
กลิ่นพลาสติกไหม้จาง ๆ ลอยคลุ้งออกมา
นิ้วทั้งสิบของซูมู่รัวลงบนคีย์บอร์ดจนพร่าเป็นเงา
เสียงเคาะถี่กระหน่ำราวกับฝนห่าใหญ่ซัดใส่หลังคาสังกะสี
เครื่องคอมพิวเตอร์รุ่นเก่าคร่ำคร่าคำรามอย่างสิ้นหวังไม่ต่างจากรถไถ
แสงสีฟ้าเย็นเยียบจากหน้าจอสาดให้เห็นประกายสังหารในดวงตาของเขา
เขาไม่ได้เสียเวลาเขียนโค้ดป้องกัน
และไม่ได้คิดจะปิดกั้นโพสต์ใส่ร้ายที่กระจายว่อนทั่วอินเทอร์เน็ต
ตั้งรับงั้นเหรอ?
เมื่อเผชิญกับพลังข้อมูลที่เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด การตั้งรับก็ไม่ต่างจากความขลาดเขลา
เขาดึงข้อมูลจุดเชื่อมต่อลับ 170,000 แห่งทั่วโลกของพันธมิตรแฮ็กเกอร์มาใช้ทันที
ถักทอเป็นตาข่ายติดตามที่แน่นหนาจนไม่มีช่องโหว่
ไล่ตามที่อยู่ไอพีของคนโพสต์
ย้อนกลับไปยังต้นทาง
สามนาที
โค้ดบนหน้าจอเลื่อนเร็วเสียจนเกินขีดจำกัดที่สายตามนุษย์จะมองตามทัน
แถบความคืบหน้าสีเขียวเต็มพอดี
มณฑลเจียงหนาน อพาร์ตเมนต์หรูสำหรับคนโสดแห่งหนึ่ง
อินฟลูเอนเซอร์สายการตลาดที่มีผู้ติดตาม 5 ล้านคนกำลังนอนเอกเขนกบนโซฟาในชุดนอน
เขาไขว่ห้าง มือหนึ่งถือแก้วไวน์แดงที่เหลืออยู่ครึ่งแก้ว
อินฟลูเอนเซอร์มองยอดเข้าถึงและยอดกดถูกใจบนเวยปั๋วที่พุ่งสูงขึ้น
ดีใจจนยิ้มเห็นเหงือก นิ้วพิมพ์ตอบกลับบนหน้าจออย่างรวดเร็ว