พอได้ยินแบบนั้น
ช่างตีเหล็กหวังก็เริ่มร้อนใจ
“ซั่วตี้ มีอะไรก็ค่อย ๆ คุยกัน เราร่วมงานกันอย่างราบรื่นมาตลอด ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องผิดใจกันเพราะเรื่องแค่นี้”
หลินเทียนฮาวหยุดฝีเท้า
“ช่างตีเหล็กหวัง พูดตามตรงนะ เงื่อนไขที่ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านเสนอให้ถือว่าดีมากทีเดียว”
พอได้ยินแบบนี้ ช่างตีเหล็กหวังก็รู้ทันทีว่าหลินเทียนฮาวอาจจะเรียกราคาสูงลิบ
“ซั่วตี้ สร้อยคอระดับแพลทินัมของฉันก็ไม่เลวนะ”
“ไม่เลวก็จริง”
หลินเทียนฮาวลังเล “แต่มันก็เป็นแค่อุปกรณ์ชั่วคราว ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านถึงกับเอาหินปลุกตระหนกระดับศักดิ์สิทธิ์ออกมาเลยนะ”
“งั้นคุณให้หินปลุกตระหนกระดับศักดิ์สิทธิ์ฉันสักก้อนสิ?”
สีหน้าช่างตีเหล็กหวังเปลี่ยนไป เขาจะไปมีหินปลุกตระหนกระดับศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง
“ซั่วตี้ ฉันไม่มีหินปลุกตระหนกระดับศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ”
“แต่ฉันช่วยอัปเกรดธนูเก้าประสานของคุณเป็นระดับแพลทินัมให้ได้ แถมสร้อยคอระดับแพลทินัมอีกเส้น”
หลินเทียนฮาวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
อาวุธหลักระดับแพลทินัมกับสร้อยคอระดับแพลทินัม
พลังต่อสู้ของเขาย่อมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลแน่นอน
แต่ก็ยังมีปัญหาอยู่
ถ้าเปลี่ยนสร้อยคอ เซ็ตต้นไม้ก็จะเหลือเพียงเก้าชิ้น
เอฟเฟกต์เซ็ตก็จะหายไป
“เอาอุปกรณ์ระดับแพลทินัมมาใช้เป็นของชั่วคราวก็น่าเสียดายจริง ๆ”
“เอาอย่างนี้ ให้เซ็ตอุปกรณ์ระดับทองสำหรับพลธนูฉันหนึ่งเซ็ต”
“หนึ่งเซ็ตเหรอ?”
สีหน้าช่างตีเหล็กหวังเปลี่ยนไปทันที!
“ซั่วตี้ เซ็ตอุปกรณ์ไม่ใช่ผักกาดนะ ทั้งหมู่บ้านเริ่มต้นมีเซ็ตที่ดีที่สุดแค่ระดับทองแดง นั่นก็เป็นขีดจำกัดที่ฉันทำได้แล้ว”