ช่างตีเหล็กหวังชะงักไปครู่หนึ่ง “โอ๊ะ? งั้นฉันก็หวังว่าแกจะสังหารผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านสำเร็จนะ ถ้าแกฆ่าผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านได้ด้วยตัวคนเดียว ฉันจะมอบอาวุธเติบโตได้สำหรับพลธนูให้หนึ่งชิ้น”
ดวงตาของหลินเทียนฮาวเป็นประกาย
อาวุธเติบโตได้แบบนี้แหละที่ทรงพลังที่สุด
เพราะมีแต่อาวุธเติบโตได้เท่านั้นที่ไร้ขีดจำกัด
มันสามารถเหนือกว่าวัตถุศักดิ์สิทธิ์ และก้าวขึ้นเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชั้นเหนือในตำนานได้
“ได้ ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ”
หลินเทียนฮาวเองก็อยากลองดูเหมือนกันว่า ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านแห่งหมู่บ้านเริ่มต้นคนนี้มีฝีมือแค่ไหน
ใคร ๆ ก็บอกว่าผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านคือบอสที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้านเริ่มต้น คราวนี้เขาจะได้ลองตรวจสอบให้รู้กันไป
หน้าผา
ตอนหลินเทียนฮาวมาถึงที่นี่
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ที่นี่ก็มีเพิงพักสร้างขึ้นแล้ว ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านกำลังนั่งดื่มชาอยู่ข้างใน
เมื่อเห็นหลินเทียนฮาวมาถึง เขาก็หยิบถ้วยใบหนึ่งออกมาแล้วรินชาให้หลินเทียนฮาว
“ซั่วตี้ มาดื่มสักถ้วยไหม?”
“ฟิ้ว!”
สิ่งที่ตอบผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านคือลูกธนูขนนกดอกหนึ่ง
ลูกธนูขนนกพุ่งเข้าใส่ถ้วยชาในมือผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านอย่างแม่นยำ
ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านถอนหายใจ “ซั่วตี้ แกทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายแกจะไปอยู่ข้างช่างตีเหล็กหวัง”
สีหน้าของหลินเทียนฮาวเย็นชา
“ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้าน ไม่ต้องพูดมาก ลงมือกันเลย”
สิ้นเสียง
หลินเทียนฮาวก็เปิดฉากโจมตีก่อน
ลูกธนูแหวกอากาศ พุ่งตรงไปยังหว่างคิ้วของผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้าน
ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านยิ้ม แต่ไม่ได้ขยับแม้แต่น้อย
ลูกธนูของหลินเทียนฮาวกลับหยุดค้างอยู่ตรงหน้าเขา กลายเป็นรูปสลักน้ำแข็ง ก่อนจะแตกกระจายเสียงดังสนั่น