หลินเทียนฮาวได้แต่หวังว่าตัวเองจะคิดมากไป ไม่อย่างนั้นสถานการณ์ของเขาในตอนนี้คงไม่สู้ดีนัก
ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านกำลังสงสัยเขา เดิมทีเขาคิดว่าการปล่อยคนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้าไปจะทำให้ได้รับความไว้วางใจจากช่างตีเหล็กหวัง
รวมถึงการติดต่อกับช่างตีเหล็กหวังในภายหลัง ก็ทำให้หลินเทียนฮาวคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะเชื่อใจเขาอยู่บ้าง
แต่ถ้าการที่วันนี้เขามาที่นี่แล้วพบผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้าน เป็นแผนการของช่างตีเหล็กหวังจริง ๆ ล่ะก็
เรื่องนี้ก็น่ากลัวเกินไปแล้ว
ยังไม่ทันถึงเหมือง คนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้าก็ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน
“ซั่วตี้”
คนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้ามองหลินเทียนฮาว “เดิมทีฉันรอคุณอยู่ที่หน้าผา”
“แต่ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านมาถึงกะทันหัน ฉันเลยต้องซ่อนตัว”
หลินเทียนฮาวโล่งอกขึ้นเล็กน้อย
“แล้วต่อจากนี้เราจะทำอะไรกัน”
“ตามหาแร่มารน้ำแข็งเพลิง”
คนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้ากล่าวอย่างจริงจัง “ในหมู่บ้านเริ่มต้นมีแร่มารน้ำแข็งเพลิงอยู่สามก้อน ก้อนแรกหายไปก่อนหน้านี้แล้ว”
“ยังเหลืออีกสองก้อน น่าจะอยู่แถวนี้”
หลินเทียนฮาวพยักหน้า แร่มารน้ำแข็งเพลิงนี้ให้รางวัลเป็นสร้อยคอระดับแพลทินัม
จะบอกว่าหลินเทียนฮาวไม่หวั่นไหวก็คงไม่ได้
แต่การละทิ้งสิ่งที่เขาวางแผนมานาน เพียงเพื่อสร้อยคอระดับแพลทินัมเส้นเดียว ไม่ใช่สิ่งที่หลินเทียนฮาวต้องการ
หลังจากนั้น
หลินเทียนฮาวกับคนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้าก็เริ่มค้นหากันที่นี่
จากสถานการณ์ตอนนี้ มีโอกาสสูงมากว่าในเหมืองจะมีดันเจี้ยนลับซ่อนอยู่
