ในคณะรวมทั้งฝ่ายแสง ฝ่ายฉาก และฝ่ายสนับสนุน มีคนอยู่รวม ๆ กันกว่าสี่สิบคน
บ่ายสองโมง หัวหน้าคณะหวังยืมรถบัสจากสำนักงานวัฒนธรรมข้าง ๆ แล้วพาทุกคนโยกเยกไปยังวิลล่าสำหรับจัดปาร์ตี้ชานเมือง
วิลล่าสามชั้น มีทั้งห้องคาราโอเกะ ห้องดูหนังดูทีวี โต๊ะพูล เครื่องเล่นเกม และไพ่นกกระจอก ครบครันทุกอย่าง ยังมีห้องถ่ายเซลฟีที่เต็มไปด้วยชุดการแสดงและอุปกรณ์ประกอบฉาก สาว ๆ หลายคนเข้าไปแล้วก็ไม่ยอมออกมาอีกเลย
อันอันไม่ได้เข้าไปร่วมวงด้วย
เธอลากเก้าอี้โยกสานหวายไปไว้ข้างหน้าต่างกระจกบานใหญ่ แล้วเอนกายลงนอนรับแสงแดด
แดดเดือนมีนาคมยังอ่อนละมุน แสงอุ่นลอดผ่านกระจกจนซึมเข้าไปถึงกระดูก เธอหรี่ตา ปลายเท้าแกว่งไปมาเป็นจังหวะเนิบช้า ราวกับแมวที่หมอบอยู่บนขอบหน้าต่าง
เสียงเพลงจากห้องคาราโอเกะชั้นล่างลอยมาแว่ว ๆ มีคนตะโกนแข่งกัน เสียงเอะอะครึกครื้นลอดพื้นขึ้นมาถึงหูเธอ
ไม่นานนัก ซูจิ้งก็มา มือสองข้างหิ้วถุงใหญ่ใส่เป็ดปรุงรสเผ็ดมาสองถุง สามีของเธอเดินตามหลังมา อุ้มเบียร์มาสองลัง
ซูจิ้งทำงานเป็นนักเต้นลำดับสองในคณะมาสี่ปี ก่อนจะลาออกอย่างเป็นทางการเมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนนี้เธอทำไลฟ์ขายของได้รุ่งเรืองทีเดียว
ทุกคนกรูกันเข้าไปล้อม ถามไถ่สารพัด ซูจิ้งถูกห้อมล้อมอยู่ท่ามกลางฝูงชน รอยยิ้มเปี่ยมชีวิตชีวาและยังดูเหมาะเจาะพอดี
“อีกสองอาทิตย์จะแต่งงานแล้วนะ วันที่ 28 มีนาคม วันอาทิตย์ ถ้าใครว่างก็แวะมาสนุกด้วยกันนะ!”