ตลาดดอกไม้ในเมืองดอกไม้เป็นตลาดดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ถนนทั้งสายถูกปกคลุมด้วยดอกไม้นานาชนิดหลากสีสัน กลิ่นหอมเข้มข้นอบอวลอยู่ในอากาศ
เคอเหมียนถังซื้อกุหลาบหลายดอกสีชมพูอ่อนมาช่อหนึ่ง ระหว่างเดินผ่านแผงขายหมวกฟางประดับดอกไม้ เธอก็อดหยุดฝีเท้าไม่ได้ หยิบหมวกฟางที่ขอบหมวกประดับดอกเดซี่จนเต็มขึ้นมาสวมบนศีรษะ
เสี่ยวซีซือร้อง “ว้าว” อย่างเกินจริงอยู่ข้าง ๆ “พี่ เหมือนนางแบบที่กำลังถ่ายภาพลงนิตยสารอยู่กลางทุ่งดอกไม้เลยค่ะ”
เคอเหมียนถังถูกชมจนตัวลอย จึงยืนถ่ายเซลฟี่อยู่ท่ามกลางดงดอกไม้หนึ่งรูป
ในภาพ เธอสวมชุดเดรสแขนสั้นลายดอกไม้สีอ่อนและหมวกฟางที่ประดับดอกเดซี่ไว้จนเต็ม ฉากหลังเป็นท้องฟ้าสีฟ้าอ่อนผืนกว้างกับทะเลดอกไม้ที่ทอดตัวซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
เธอเคยชินกับการอยากส่งรูปให้หรงเช่อ แล้วให้เขาชมว่าเธอสวย
แต่ยังไม่ทันได้ส่ง โปรแกรมหลักก็เอ่ยเตือนขึ้นมาได้ทันเวลา “โฮสต์ แนะนำว่าอย่าส่งค่ะ”
นิ้วของเคอเหมียนถังค้างอยู่เหนือปุ่มส่ง ก่อนจะลบรูปนั้นทิ้ง
ในหน้าต่างแชต ข้อความล่าสุดเป็นข้อความที่เขาส่งมาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนว่า “วันนี้ยุ่งมากหรือเปล่า” เธอยังไม่ได้ตอบ
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปว่า “อยู่เป็นเพื่อนญาติ ยุ่งนิดหน่อย”
ส่งข้อความแล้ว เธอก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า เดินต่อไปกับเสี่ยวซีซือ
ช่วงบ่าย เคอเหมียนถังลากเคอจี้ไปตกปลาริมทะเลสาบ
ที่จริงแล้วเธอตกปลาไม่เป็น แม้แต่เกี่ยวเหยื่อก็ยังทำไม่เป็น เคอจี้จึงต้องย่อตัวลงช่วยเกี่ยวให้ พลางบ่นอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “แค่เกี่ยวเหยื่อยังทำไม่เป็น แล้วจะมาตกปลาทำไม”